Środki przymusu bezpośredniego

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji BPO.02 „Ochrona osób i mienia” trwa 120 minut i ma formę zadania analityczno-dokumentacyjnego opartego na przepisach prawa. Praca polega na uzupełnieniu tabeli dotyczącej użycia i wykorzystania środków przymusu bezpośredniego przez pracowników ochrony fizycznej na podstawie fragmentów dwóch ustaw: o ochronie osób i mienia oraz o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej. Najpierw trzeba rozpoznać, które środki są dla pracownika ochrony dopuszczalne, m.in. techniki siły fizycznej, kajdanki zakładane na ręce, pałkę służbową, psa służbowego czy ręczne miotacze substancji obezwładniających, a które nie mieszczą się w tym katalogu. Następnie wpisuje się sytuacje, w których wolno ich użyć lub je wykorzystać w granicach chronionych obiektów i poza nimi, np. przy odpieraniu zamachu, przeciwdziałaniu niszczeniu mienia, ujęciu osoby albo zapewnieniu bezpieczeństwa konwoju. Kolejna część sprawdza rozumienie różnicy między „użyciem” a „wykorzystaniem” środka przymusu bezpośredniego oraz znajomość ustawowych ograniczeń wobec określonych kategorii osób, takich jak kobiety w widocznej ciąży, dzieci do określonego wieku i osoby z widoczną niepełnosprawnością. Dalej uzupełnia się elementy notatki sporządzanej po zastosowaniu środka, gdy nie wystąpiły widoczne objawy zagrożenia życia lub zdrowia, a na końcu zaznacza podstawowe zasady stosowania przymusu, w tym proporcjonalność, szczególną ostrożność i obowiązek odstąpienia po osiągnięciu celu. Egzaminator ocenia poprawne odczytanie podstawy prawnej, precyzję odpowiedzi w tabeli oraz rozróżnianie pojęć i procedur stosowanych w pracy ochrony.