Zadanie ma dwie części. Na komputerze, w programie do kosztorysowania, powstaje kosztorys ofertowy na adaptację pomieszczeń gospodarczych na usługowe: rozbiórkę ścianek z cegły, wymurowanie nowych ścianek z bloków SILKA M12 i ich otynkowanie. Wydruk ma zawierać stronę tytułową, przedmiar, kalkulację szczegółową z podsumowaniem, tabelę elementów scalonych i zestawienie materiałów. Potem, ręcznie, w tabelach A i B arkusza powstaje harmonogram ogólny robót - część analityczna i graficzna.
Kroki idą za kolejnością pracy w programie: dane strony tytułowej, działy i pozycje przedmiaru z podstawami z tabeli 1, obmiary z rysunku, ceny z tabeli 5, narzuty, a na końcu harmonogram, który korzysta z norm czasu pracy z wydruku kalkulacji. Ilości robót, normy, wartości harmonogramu i suma kosztorysu zostały policzone skryptem i porównane z kluczem oceniania CKE.
Co widać w podglądzie. Wydruki z programu są odtworzone krojem komputerowym, a tabele A i B - jak w arkuszu, z wpisami odręcznymi. Elementy dodane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto.
Skąd biorą się nakłady. Arkusz podaje tylko podstawy (KNR) i ceny - nakłady jednostkowe program wczytuje z bazy katalogu po wpisaniu podstawy. Normy robocizny są w kluczu CKE, więc robocizna jest tu policzona. Norm materiałów i sprzętu nie podaje ani arkusz, ani klucz - w wydruku stoi przy nich „wg KNR”, a ilości, wartości i kwoty od nich zależne są oznaczone „z programu”. Ocenia się nazwy i ceny materiałów i sprzętu, wzory narzutów, strukturę tabel i wartość brutto, którą klucz podaje jako wynik z programu: 8 611,01 zł - wynik z programu wg klucza CKE (tolerancja ±2,00 zł).
Jak liczą się punkty. Klucz ma 49 kryteriów w 6 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 37 punktów - można stracić 12 kryteriów. Najwięcej punktów (po 8-10) dają przedmiar, kalkulacja i tabela A; kalkulacja jest oceniana tylko wtedy, gdy powstała metodą szczegółową, a wartości harmonogramu - tylko gdy wynikają z wpisów we wcześniejszych kolumnach.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.