Arkusz ma pięć części. Pion nr 1 instalacji gazowej w budynku wielorodzinnym (rysunek 1): dwa mieszkania z kuchenką z piekarnikiem (KG4P) i grzejnikiem wody (GGWP), siedem odcinków - obciążenia obliczeniowe, opory miejscowe, strata na odcinku 2-4 i odzysk ciśnienia (tabela 8; średnice, długości i opory jednostkowe są już wpisane). Gazociąg niskiego ciśnienia zasilający 8 domów jednorodzinnych: zapotrzebowanie szczytowe, obciążenie obliczeniowe i strata ciśnienia z nomogramu (tabela 9). Dalej dokumenty do odbioru instalacji (tabela 10), metody naprawy gazociągów PE rozpoznane na schematach (tabela 11) i podział prac na gazoniebezpieczne, niebezpieczne i inne (tabela 12).
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie wyniki obliczeń i odpowiedzi do tabel wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Wzory, na których opiera się zadanie. Obciążenie obliczeniowe odcinka = obciążenie nominalne × współczynnik jednoczesności. Strata na odcinku = (suma długości zastępczych + długość liniowa) × R, odzysk ΔH = h × 5,4 Pa/m. Gazociąg: Q = n × QnomKG4P × fKG4P + n × QnomKGCO × fKGCO, Vo = qp + 0,5 × qo, strata = długość obliczeniowa × strata jednostkowa z nomogramu.
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z tabel i rysunków arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana odpowiedź - z tekstem kryterium. Wpisy w kolumnach, których klucz nie ocenia (na przykład długości zastępcze poszczególnych oporów), są wynikiem tego samego rachunku - pokazują drogę do ocenianej wartości. Odczyt z nomogramu (to obraz) jest w skrypcie zmierzony w pikselach i narysowany przerywaną linią odczytu. Wiedzą ogólną, zaznaczoną w krokach, są: rozkład oporów miejscowych na schemacie (klucz podaje tylko sumy), dodatek 10% w długości obliczeniowej gazociągu (wynika z klucza, arkusz go nie podaje), lista dokumentów odbiorowych, rozpoznanie metod naprawy i klasyfikacja prac.
To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 38 kryteriów w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 29 punktów - można stracić 9 kryteriów i nadal zdać. W tabeli 8 oceniane są obciążenia, sumy oporów każdego odcinka, strata odcinka 2-4 i odzysk ciśnienia; pozostałe kolumny prowadzą do tych wartości.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.