Arkusz ma pięć części. Instalacja gazowa w budynku jednorodzinnym (rysunek 1): dwie kuchenki KG4P i gazowy grzejnik wody GGWP, pięć odcinków z rur stalowych - straty na odcinkach i strata całkowita z gazomierzem i odzyskiem ciśnienia (tabela A). Budynek wielorodzinny: maksymalny godzinowy pobór gazu dla 55 mieszkań (tabela B) i spadek ciśnienia w przyłączu PE DN 63 z nomogramu (tabela C). Dalej przedmiar robót gazociągu PE DN 180 z przekroju wykopu (tabela D) i kolejność czynności przy napełnianiu nowej instalacji gazem (tabela E).
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie wyniki obliczeń i odpowiedzi do tabel wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Wzory, na których opiera się zadanie. Strata na odcinku instalacji = (suma długości zastępczych + długość liniowa) × R, odzysk ΔH = h × 5,4 Pa/m, strata całkowita = strata najniekorzystniejszej drogi + 45 Pa na gazomierzu - ΔH. Pobór gazu w budynku Qh = ΣQnom × n × f. Objętości z tabeli 7: Vw = a × h × L, Vg = π × r² × L, Vpods = g × a × L, Vp = Vw - Vg.
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z tabel i rysunków arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana odpowiedź - z tekstem kryterium. Wpisy w kolumnach, których klucz nie ocenia (na przykład długości zastępcze poszczególnych oporów), są wynikiem tego samego rachunku - pokazują drogę do ocenianej wartości. Odczyt z nomogramu (to obraz) jest w skrypcie zmierzony w pikselach i narysowany przerywaną linią odczytu. Wiedzą ogólną, zaznaczoną w krokach, są: rozkład oporów miejscowych na schemacie instalacji (klucz podaje tylko sumy), dodatek 10% w długości obliczeniowej przyłącza (wynika z klucza, arkusz go nie podaje), liczba połączeń zgrzewanych i zaślepek w przedmiarze oraz kolejność czynności przy napełnianiu instalacji.
To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 34 kryteria w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 26 punktów - można stracić 8 kryteriów i nadal zdać. W tabeli A kryteria kolumnowe zaliczają się już przy czterech poprawnych wartościach z pięciu, więc jedna pomyłka w odcinku nie zabiera punktu.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.