Arkusz ma cztery części. Sieć gazowa niskiego ciśnienia (rysunek 1, dwa odcinki): najpierw dyspozycyjna i jednostkowa dyspozycyjna strata ciśnienia (tabele 1 i 2), potem obciążenia obliczeniowe, dobór średnic z nomogramu (rysunek 2) i strata ciśnienia w sieci. Instalacja gazowa w budynku jednorodzinnym (rysunek 3): cztery odcinki, straty na odcinkach i strata całkowita z odzyskiem ciśnienia. Dalej ocena wymagań dla kotłowni (PRAWDA/FAŁSZ) i odczyt wielkości z profilu podłużnego gazociągu (rysunek 4).
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie wyniki obliczeń i odpowiedzi do tabel wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Wzory, na których opiera się zadanie. Δd = pmax - pmin, gdzie pmax = p1 + p3 + p4, pmin = p2 + p3 + p4, a Δdj = Δd / Ls. Obciążenie obliczeniowe: Qo = qz (odbiór skupiony), Qo = qp + 0,5 × qo (rozdzielczo-przesyłowy). Strata na odcinku instalacji = (suma długości zastępczych + długość liniowa) × R, odzysk ΔH = h × 5,4 Pa/m. Spadek gazociągu = różnica rzędnych / długość.
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z tabel i rysunków arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana odpowiedź - z tekstem kryterium. Wpisy w kolumnach, których klucz nie ocenia (na przykład długości zastępcze poszczególnych oporów), są wynikiem tego samego rachunku - pokazują drogę do ocenianej wartości. Odczyty z nomogramu (to obraz) są w skrypcie zmierzone w pikselach i narysowane przerywanymi liniami odczytu (klucz ich nie ocenia). Wiedzą ogólną, zaznaczoną w krokach, są: dodatek 10% na opory miejscowe w długości obliczeniowej sieci, liczba kolan odczytana ze schematu instalacji i przepisy o kotłowniach (tabela D).
To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 47 kryteriów w 6 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 36 punktów - można stracić 11 kryteriów i nadal zdać. Kryteria są rozłożone dość równo: od 4 punktów (instalacja jako całość) do 10 (odcinki instalacji i tabela D).
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.