Arkusz ma cztery części. Przyłącze gazowe niskiego ciśnienia do piekarni z rur PE100 SDR11: wstępna średnica wewnętrzna ze wzoru, dobór średnicy nominalnej z nomogramu (rysunek 1), strata ciśnienia, rzeczywista średnica wewnętrzna i rzeczywista prędkość gazu (tabela A). Instalacja gazowa w budynku jednorodzinnym (rysunek 2, kuchenka KG4 i kocioł KGGW, trzy odcinki): straty na odcinkach i strata całkowita z gazomierzem i odzyskiem ciśnienia (tabela B). Dalej ocena wymagań dla kotłowni (PRAWDA/FAŁSZ, tabela C) i kolejność czynności przed napełnieniem instalacji gazem (tabela D).
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie wyniki obliczeń i odpowiedzi do tabel wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Wzory, na których opiera się zadanie. Wstępna średnica dw = 18,8 × √(Q / v), rzeczywista prędkość vrz = 353 × Q / drz². Zapotrzebowanie urządzenia Q = W / 11. Strata na odcinku instalacji = (suma długości zastępczych + długość liniowa) × R, odzysk ΔH = h × 5,4 Pa/m, strata całkowita = strata najniekorzystniejszej drogi + 50 Pa na gazomierzu - ΔH.
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z tabel i rysunków arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana odpowiedź - z tekstem kryterium. Wpisy w kolumnach, których klucz nie ocenia (na przykład długości zastępcze poszczególnych oporów), są wynikiem tego samego rachunku - pokazują drogę do ocenianej wartości. Odczyt z nomogramu (to obraz) jest w skrypcie zmierzony w pikselach i narysowany przerywaną linią odczytu. Wiedzą ogólną, zaznaczoną w krokach, są: dodatek 10% w długości obliczeniowej przyłącza (wynika z klucza, arkusz go nie podaje), liczba kolan odczytana ze schematu instalacji, przepisy o kotłowniach (tabela C) i kolejność czynności przed napełnieniem instalacji (tabela D).
To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 40 kryteriów w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 30 punktów - można stracić 10 kryteriów i nadal zdać. Najwięcej punktów dają przyłącze, odcinki instalacji i tabela C (po 10), a kolejność czynności - 6, po jednym za każdą pozycję.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.