Arkusz ma cztery części. Sieć gazowa niskiego ciśnienia z rur PE100 SDR11 (rysunek 1): maksymalny godzinowy pobór gazu i obciążenie obliczeniowe pięciu odcinków, a potem dobór średnic z nomogramu (rysunek 2). Instalacja gazowa w budynku jednorodzinnym (rysunek 3): kuchenka i kocioł, trzy odcinki z rur stalowych, straty ciśnienia na odcinkach i strata całkowita. Dalej ocena obowiązków właściciela lub zarządcy budynku (PRAWDA/FAŁSZ) i przedmiar robót dla gazociągu DN315: objętości wykopu, podsypki, obsypki i zasypki z przekroju (rysunek 4) oraz roboty montażowe.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie wyniki obliczeń i odpowiedzi do tabel wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Wzory, na których opiera się zadanie. Pobór = liczba urządzeń × zużycie nominalne × współczynnik jednoczesności. Obciążenie obliczeniowe: Qo = qz (odbiór skupiony), Qo = qp + 0,5 × qo (rozdzielczo-przesyłowy). Strata na odcinku instalacji = (suma długości zastępczych + długość liniowa) × R, odzysk ΔH = h × 5,4 Pa/m. Objętości ziemne: Vw = a × h × L, objętość gazociągu Vg = π × r² × L.
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z tabel i rysunków arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana odpowiedź - z tekstem kryterium. Wpisy w kolumnach, których klucz nie ocenia (na przykład długości zastępcze poszczególnych oporów), są wynikiem tego samego rachunku - pokazują drogę do ocenianej wartości. Odczyty z nomogramu (to obraz) są w skrypcie zmierzone w pikselach i pokazane przerywanymi liniami odczytu (klucz ich nie ocenia). Wiedzą ogólną, zaznaczoną w krokach, są: liczba kolan odczytana ze schematu, przepisy o obowiązkach właściciela budynku (tabela C) i długość obliczeniowa sieci w kolumnie 05 tabeli A, której klucz nie ocenia.
To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 42 kryteria w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 32 punktów - można stracić 10 kryteriów i nadal zdać. Najwięcej dają tabela A (10 punktów), tabela B za odcinki (10) i przedmiar (10).
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.