BUD.18-04-22.06-SGCzerwiec 2022 · 44 kroki · ok. 80 min · 53 kryteria z klucza
Rozwiązanie krok po kroku: Punkty główne łuku kołowego o promieniu 60,00 m
Ze stanowiska W (wierzchołek załamania trasy) mierzy się kąt wierzchołkowy β między kierunkami stycznych głównych (wyznaczają je punkty pomocnicze 101 i 100) i odległości poziome do tych punktów. Z kąta β i promienia R = 60,00 m oblicza się elementy łuku kołowego: kąt zwrotu α, styczną t, odległość wierzchołka od środka łuku, cięciwę i długość łuku, a potem współrzędne punktów głównych P (początek), S (środek) i K (koniec) w układzie lokalnym o początku w W (500,00; 500,00). Program do obliczeń geodezyjnych liczy z nich dane do tyczenia metodą biegunową ze stanowiska 100, a całość zbiera szkic do tyczenia.
Część terenowa a podgląd. Pomiar wykonuje się tachimetrem na stanowisku egzaminacyjnym, a wyniki zapisuje ręcznie w dziennikach wydrukowanych w arkuszu. Odczytów kierunków w I i II położeniu lunety ani zmierzonych odległości nie da się znać przed pomiarem - każde stanowisko daje własne liczby. Dlatego w podglądzie te miejsca są szarym opisem („odczyt z instrumentu”), a liczbami są tylko wartości, które klucz CKE podaje jako oczekiwane (z tolerancją), i wszystko, co z nich wynika. Wpisy zdającego są granatowe i odręczne, raport z programu - krojem komputerowym, a pola z bieżącego kroku podświetlone na żółto.
Dane i sprawdzenie. Współrzędne, wysokości i promień pochodzą z arkusza, wartości oczekiwane pomiaru (kąty, odległości, sumy i + h) - z klucza oceniania. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem w jego tolerancji. To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania dzienników i tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych miejscach. Zamiast numeru PESEL (na dzienniku i w nazwie pliku raportu) wpisane jest imię i nazwisko autora rozwiązania.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 53 kryteriów: 6 rezultatów i przebieg wykonania pomiarów (4 kryteria), każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 40 punktów - można stracić 13 kryteriów i nadal zdać. Dużo punktów daje sama staranność zapisu: precyzja 0,0001g i 0,01 m, komplet odczytów w dzienniku i kontrola obliczeń - tych kryteriów nie da się stracić przez niedokładny pomiar.
Suwak i strzałki obok niego - albo ←→ na klawiaturze - przechodzą krok po kroku; wyjaśnienie i podgląd zmieniają się razem z krokiem.
Lista „Etap” przenosi od razu do wybranego etapu.
„Rozwiązuję samodzielnie” chowa rozwiązanie kroku - najpierw własna próba, potem odsłonięcie.
„Tryb prezentacji” pokazuje same kroki, bez menu strony - na rzutnik.
Etap 1: Przygotowanie instrumentu na stanowisku W
Kroki 1-2 · po tym etapie masz 2 z 53 kryteriów (pkt)
Krok 1: Scentrowanie instrumentu nad punktem W
Kryteria:
P.1.1 Zdający: scentrował instrument
ok. 3 min
Polecenie z arkusza
Po spoziomowaniu i scentrowaniu instrumentu, zgłoś przez podniesienie ręki gotowość do wykonania pomiarów.
Ustaw statyw nad punktem, wkręć instrument i ustaw pion optyczny (albo laserowy) dokładnie na znaku punktu, przesuwając nogi statywu. Egzaminator sprawdza to po zgłoszeniu gotowości - bez scentrowania wszystkie kąty i odległości są mierzone z innego miejsca niż stanowisko. (Procedura centrowania to wiedza ogólna z geodezji - arkusz jej nie opisuje).
Dokument po tym kroku
Krok 2: Spoziomowanie instrumentu
Kryteria:
P.1.2 Zdający: spoziomował instrument
ok. 3 min
Polecenie z arkusza
Po spoziomowaniu i scentrowaniu instrumentu, zgłoś przez podniesienie ręki gotowość do wykonania pomiarów.
Libellą pudełkową poziomuje się zgrubnie (długością nóg statywu), a libellą rurkową lub elektroniczną - śrubami ustawczymi, w dwóch prostopadłych położeniach alidady. Poziomowanie i centrowanie wpływają na siebie, więc powtarza się je na przemian, aż oba są dobre - dopiero wtedy zgłasza się gotowość podniesieniem ręki. (Wiedza ogólna z geodezji).
Kroki 3-7 · po tym etapie masz 7 z 53 kryteriów (pkt)
Krok 3: Odległość W-100 - dwa pomiary
Kryteria:
R.1.1 W Dzienniku pomiaru odległości poziomych zapisane: w kol. 3 i 4 pomierzone odległości poziome dW-100: 4,00 m ± 0,05 m
ok. 3 min
Polecenie z arkusza
Na stanowisku pomiarowym W pomierz odległości poziome do punktu 100 i do punktu 101.
Dwa pomiary odległości poziomej (tryb HD tachimetru) do punktu 100 w kol. 3 i 4. Klucz oczekuje 4,00 m (±0,05 m) - tę wartość wpisano w podglądzie w obu pomiarach; Twoje odczyty mogą różnić się o centymetr-dwa.
Dokument po tym kroku
Krok 4: Odległość W-101 - dwa pomiary
Kryteria:
R.1.2 W Dzienniku pomiaru odległości poziomych zapisane: w kol. 3 i 4 pomierzone odległości poziome dW-101: 3,00 m ± 0,05 m
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Na stanowisku pomiarowym W pomierz odległości poziome do punktu 100 i do punktu 101.
Tak samo do punktu 101: klucz oczekuje 3,00 m (±0,05 m).
Dokument po tym kroku
Krok 5: Średnia odległość dW-100
Kryteria:
R.1.3 W Dzienniku pomiaru odległości poziomych zapisane: w kol. 5 obliczona średnia długość boku dW-100 wynikająca z zapisu w kol. 3 i 4
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym średnie odległości poziome dW-101 i dW-100.
Średnia arytmetyczna z kol. 3 i 4, wpisana w kol. 5 - musi wynikać z Twoich zapisów.
Dokument po tym kroku
Krok 6: Średnia odległość dW-101
Kryteria:
R.1.4 W Dzienniku pomiaru odległości poziomych zapisane: w kol. 5 obliczona średnia długość boku dW-101 wynikająca z zapisu w kol. 3 i 4
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym średnie odległości poziome dW-101 i dW-100.
Tak samo dla 101.
Dokument po tym kroku
Krok 7: Precyzja zapisu odległości
Kryteria:
R.1.5 W Dzienniku pomiaru odległości poziomych zapisane: wszystkie wartości odległości pomierzonych i obliczonych z precyzją do 0,01 m
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Wyniki pomiarów i obliczeń zapisz w dziennikach i tabelach z następującą precyzją: odległości i współrzędne 0,01 m.
Wszystkie odległości z dwoma miejscami po przecinku (4,50, a nie 4,5).
Dokument po tym kroku
Etap 3: Dziennik pomiaru kąta wierzchołkowego β
Kroki 8-14 · po tym etapie masz 14 z 53 kryteriów (pkt)
Krok 8: Oznaczenia stanowiska i celów w dzienniku
Kryteria:
R.2.1 W Dzienniku pomiaru kątów poziomych zapisane: w kol. 1 oznaczenia stanowiska W i w kol. 2 oznaczenia celu: 101 i 100
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Na stanowisku pomiarowym W pomierz poziomy kąt wierzchołkowy β trasy.
Ten dziennik nie ma nadrukowanych oznaczeń - wpisz je sam: stanowisko W w kol. 01, cele 101 i 100 w kol. 02. Kąt β mierzy się zgodnie z ruchem wskazówek zegara od lewego ramienia (101, w stronę K) do prawego (100, w stronę P) - tak jak na rysunku 1.
Dokument po tym kroku
Krok 9: Odczyty w I i II położeniu lunety
Kryteria:
R.2.2 W Dzienniku pomiaru kątów poziomych zapisane: w kol. od 3 do 6 wszystkie odczyty w I i II położeniu lunety
ok. 4 min
Polecenie z arkusza
Na stanowisku pomiarowym W pomierz poziomy kąt wierzchołkowy β trasy.
Metoda pojedynczego kąta: w I położeniu lunety celowanie na lewy i prawy cel, potem przełożenie lunety i to samo w II położeniu. Odczyty i ich średnie w kol. 03-06 - liczb nie da się przewidzieć przed pomiarem.
Dokument po tym kroku
Krok 10: Dwie wartości kąta z różnicy kierunków
Kryteria:
R.2.3 W Dzienniku pomiaru kątów poziomych zapisane: w kol 7 dwie wartości pomierzonego kąta wynikające z różnicy kierunków
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Na stanowisku pomiarowym W pomierz poziomy kąt wierzchołkowy β trasy.
Dla każdego położenia lunety: kierunek 100 − kierunek 101 (+400g, gdy ujemny). Obie wartości w kol. 07.
Dokument po tym kroku
Krok 11: Średni kąt β
Kryteria:
R.2.4 W Dzienniku pomiaru kątów poziomych zapisane: w kol 8 średnia wartość kąta poziomego β= 100,0000g ± 0,1000g
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Na stanowisku pomiarowym W pomierz poziomy kąt wierzchołkowy β trasy.
Średnia z kol. 07. Klucz oczekuje β = 100,0000g (±0,1000g) - styczne główne są do siebie prostopadłe, co widać też w układzie współrzędnych z arkusza (oś X na K, oś Y na P).
Dokument po tym kroku
Krok 12: Kontrola: kąt w kol. 10 równy kątowi w kol. 8
Kryteria:
R.2.5 W Dzienniku pomiaru kątów poziomych zapisane: w kol 8 i 10 identyczne wartości kąta poziomego
ok. 3 min
Polecenie z arkusza
Na stanowisku pomiarowym W pomierz poziomy kąt wierzchołkowy β trasy.
Sumy średnich odczytów I + II dla kierunków (kol. 09), ich różnica i połowa różnicy w kol. 10. Połowa różnicy musi być dokładnie taka jak średnia w kol. 08 - klucz ocenia „identyczne wartości”.
Typowe błędy
Inne zaokrąglenie średniej w kol. 08 niż w kol. 10 - nawet 1 cc różnicy odbiera punkt.
Dokument po tym kroku
Krok 13: Szkic mierzonego kąta
Kryteria:
R.2.6 W Dzienniku pomiaru kątów poziomych zapisane: w kol 11 szkic mierzonego kąta β
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Na stanowisku pomiarowym W pomierz poziomy kąt wierzchołkowy β trasy.
Kol. 11 nazywa się „Szkic kątów” - narysuj stanowisko W, dwa ramiona do 101 i 100 i łuk ze strzałką oznaczony β. Szkic pokazuje, który kąt zmierzono (wewnętrzny, a nie jego dopełnienie do 400g).
Dokument po tym kroku
Krok 14: Precyzja zapisu kątów
Kryteria:
R.2.7 W Dzienniku pomiaru kątów poziomych zapisane: wszystkie wartości kątów poziomych pomierzonych i obliczonych z precyzją do 0,0001g
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Wyniki pomiarów i obliczeń zapisz w dziennikach i tabelach z następującą precyzją: kąty 0,0001g.
Każdy odczyt i wynik do 0,0001g (kolumny g, c, cc).
Dokument po tym kroku
Etap 4: Parametry łuku kołowego
Kroki 15-21 · po tym etapie masz 21 z 53 kryteriów (pkt)
Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym parametry do tyczenia punktów głównych łuku kołowego (kąt zwrotu stycznych α, długość stycznej głównej t, długości odcinków poziomych d100-P i d101-K, odległość wierzchołka od środka łuku dW - S, długość łuku LP-S-K, długość cięciwy dP-K).
Wzór z arkusza: α = 200g − β = 200,0000 − 100,0000 = 100,0000g.
Dokument po tym kroku
Krok 16: Długość stycznej głównej t
Kryteria:
R.3.2 W tabeli zapisane: długość stycznej: t = 60,00 m ± 0,10 m
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym parametry do tyczenia punktów głównych łuku kołowego (kąt zwrotu stycznych α, długość stycznej głównej t, długości odcinków poziomych d100-P i d101-K, odległość wierzchołka od środka łuku dW - S, długość łuku LP-S-K, długość cięciwy dP-K).
t = R · tg(α/2) = 60,00 · tg(50,0000g) = 60,00 m. Przy α = 100g tangens połowy kąta wynosi 1, więc styczna jest równa promieniowi.
Typowe błędy
Kalkulator w trybie stopni: tg(50°) = 1,19 zamiast tg(50g) = 1.
Dokument po tym kroku
Krok 17: Odcinek d100-P
Kryteria:
R.3.3 W tabeli zapisane: odległość d100- P = 56,00 m ± 0,10 m
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym parametry do tyczenia punktów głównych łuku kołowego (kąt zwrotu stycznych α, długość stycznej głównej t, długości odcinków poziomych d100-P i d101-K, odległość wierzchołka od środka łuku dW - S, długość łuku LP-S-K, długość cięciwy dP-K).
Punkt 100 leży na stycznej W-P, więc d100-P = t − dW-100 = 60,00 − 4,00 = 56,00 m. To odległość, którą przy tyczeniu odmierza się od punktu 100 do początku łuku.
Dokument po tym kroku
Krok 18: Odcinek d101-K
Kryteria:
R.3.4 W tabeli zapisane: odległość d101-K = 57,00 m ± 0,10 m
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym parametry do tyczenia punktów głównych łuku kołowego (kąt zwrotu stycznych α, długość stycznej głównej t, długości odcinków poziomych d100-P i d101-K, odległość wierzchołka od środka łuku dW - S, długość łuku LP-S-K, długość cięciwy dP-K).
d101-K = t − dW-101 = 60,00 − 3,00 = 57,00 m.
Dokument po tym kroku
Krok 19: Odległość wierzchołka od środka łuku dW-S
Kryteria:
R.3.5 W tabeli zapisane: odległość dW-S = 24,85 m ± 0,10 m
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym parametry do tyczenia punktów głównych łuku kołowego (kąt zwrotu stycznych α, długość stycznej głównej t, długości odcinków poziomych d100-P i d101-K, odległość wierzchołka od środka łuku dW - S, długość łuku LP-S-K, długość cięciwy dP-K).
R.3.6 W tabeli zapisane: długość cięciwy: dP-K równa 84,85 m ± 0,10 m
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym parametry do tyczenia punktów głównych łuku kołowego (kąt zwrotu stycznych α, długość stycznej głównej t, długości odcinków poziomych d100-P i d101-K, odległość wierzchołka od środka łuku dW - S, długość łuku LP-S-K, długość cięciwy dP-K).
dP-K = 2 · R · sin(α/2) = 2 · 60,00 · sin(50,0000g) = 84,85 m.
Dokument po tym kroku
Krok 21: Długość łuku LP-S-K
Kryteria:
R.3.7 W tabeli zapisane: długość łuku: LPSK = 94,25 ± 0,10 m
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym parametry do tyczenia punktów głównych łuku kołowego (kąt zwrotu stycznych α, długość stycznej głównej t, długości odcinków poziomych d100-P i d101-K, odległość wierzchołka od środka łuku dW - S, długość łuku LP-S-K, długość cięciwy dP-K).
L = R · π · α / 200g = 60,00 · π · 100,0000 / 200 = 94,25 m - łuk o kącie 100g to ćwiartka okręgu.
Dokument po tym kroku
Etap 5: Współrzędne punktów
Kroki 22-26 · po tym etapie masz 31 z 53 kryteriów (pkt)
Krok 22: Współrzędne punktu P
Kryteria: ,
R.4.1 W tabeli zapisane: XP = 500,00 ± 0,10 m
R.4.2 W tabeli zapisane: YP = 560,00 ± 0,10 m
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym współrzędne punktów P, S, K, 100, 101. Do obliczeń współrzędnych przyjmij lokalny układ współrzędnych, w którym początek jest w punkcie W (500,00; 500,00), oś X zgodna z kierunkiem na punkt K, oś Y zgodna z kierunkiem na punkt P.
P leży na osi Y w odległości t od W: XP = 500,00, YP = 500,00 + 60,00 = 560,00.
Dokument po tym kroku
Krok 23: Współrzędne punktu S
Kryteria: ,
R.4.3 W tabeli zapisane: XS = 517,57 ± 0,10 m
R.4.4 W tabeli zapisane: YS = 517,57 ± 0,10 m
ok. 3 min
Polecenie z arkusza
Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym współrzędne punktów P, S, K, 100, 101. Do obliczeń współrzędnych przyjmij lokalny układ współrzędnych, w którym początek jest w punkcie W (500,00; 500,00), oś X zgodna z kierunkiem na punkt K, oś Y zgodna z kierunkiem na punkt P.
S leży na dwusiecznej kąta β (azymut β/2 = 50,0000g) w odległości dW-S od W: XS = 500,00 + 24,85 · cos(50,0000g) = 517,57, YS = 500,00 + 24,85 · sin(50,0000g) = 517,57.
Dokument po tym kroku
Krok 24: Współrzędne punktu K
Kryteria: ,
R.4.5 W tabeli zapisane: XK = 560,00 ± 0,10 m
R.4.6 W tabeli zapisane: YK = 500,00 ± 0,10 m
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym współrzędne punktów P, S, K, 100, 101. Do obliczeń współrzędnych przyjmij lokalny układ współrzędnych, w którym początek jest w punkcie W (500,00; 500,00), oś X zgodna z kierunkiem na punkt K, oś Y zgodna z kierunkiem na punkt P.
K na osi X w odległości t: XK = 560,00, YK = 500,00.
Dokument po tym kroku
Krok 25: Współrzędne punktu 100
Kryteria: ,
R.4.7 W tabeli zapisane: X100 = 500,00 ± 0,10 m
R.4.8 W tabeli zapisane: Y100 = 504,00 ± 0,10 m
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym współrzędne punktów P, S, K, 100, 101. Do obliczeń współrzędnych przyjmij lokalny układ współrzędnych, w którym początek jest w punkcie W (500,00; 500,00), oś X zgodna z kierunkiem na punkt K, oś Y zgodna z kierunkiem na punkt P.
Punkt 100 leży na osi Y w zmierzonej odległości 4,00 m od W: X = 500,00, Y = 504,00.
Dokument po tym kroku
Krok 26: Współrzędne punktu 101
Kryteria: ,
R.4.9 W tabeli zapisane: X101 = 503,00 ± 0,10 m
R.4.10 W tabeli zapisane: Y101 = 500,00 ± 0,10 m
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym współrzędne punktów P, S, K, 100, 101. Do obliczeń współrzędnych przyjmij lokalny układ współrzędnych, w którym początek jest w punkcie W (500,00; 500,00), oś X zgodna z kierunkiem na punkt K, oś Y zgodna z kierunkiem na punkt P.
Punkt 101 leży na osi X w zmierzonej odległości 3,00 m od W: X = 503,00, Y = 500,00.
Dokument po tym kroku
Etap 6: Dane do tyczenia biegunowego (program)
Kroki 27-33 · po tym etapie masz 41 z 53 kryteriów (pkt)
Krok 27: Stanowisko 100 w programie
Kryteria:
R.5.1 W raporcie zapisane: stanowisko pomiarowe w punkcie 100
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Na stanowisku komputerowym, korzystając z programu do obliczeń geodezyjnych, przyjmując stanowisko instrumentu w punkcie 100 z orientacją pomiaru równą 0,0000g na punkt W, oblicz dane do wytyczenia w terenie metodą biegunową punktów głównych P, S, K łuku kołowego.
Wpisz do programu współrzędne wszystkich punktów z tabeli i wybierz obliczenie tyczenia biegunowego. Stanowisko: punkt 100.
Dokument po tym kroku
Krok 28: Nawiązanie na punkt W
Kryteria:
R.5.2 W raporcie zapisane: nawiązanie pomiaru w punkcie W
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Na stanowisku komputerowym, korzystając z programu do obliczeń geodezyjnych, przyjmując stanowisko instrumentu w punkcie 100 z orientacją pomiaru równą 0,0000g na punkt W, oblicz dane do wytyczenia w terenie metodą biegunową punktów głównych P, S, K łuku kołowego.
Punkt nawiązania (orientacji) to W - z niego program liczy kierunek zerowy.
Dokument po tym kroku
Krok 29: Orientacja 0,0000g
Kryteria:
R.5.3 W raporcie zapisane: wielkość nawiązania równą 0,0000g
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Na stanowisku komputerowym, korzystając z programu do obliczeń geodezyjnych, przyjmując stanowisko instrumentu w punkcie 100 z orientacją pomiaru równą 0,0000g na punkt W, oblicz dane do wytyczenia w terenie metodą biegunową punktów głównych P, S, K łuku kołowego.
Kierunek na W ustawiony jako 0,0000g: wszystkie kierunki tyczenia są wtedy kątami odmierzanymi od W, zgodnie z ruchem wskazówek zegara - dokładnie tak, jak tyczy się w terenie po wyzerowaniu koła na W.
Dokument po tym kroku
Krok 30: Kierunek i długość tyczenia punktu P
Kryteria: ,
R.5.4 W raporcie zapisane: dla punktu P obliczony kierunek tyczenia
R.5.5 W raporcie zapisane: dla punktu P obliczona długość tyczenia
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Na stanowisku komputerowym, korzystając z programu do obliczeń geodezyjnych, przyjmując stanowisko instrumentu w punkcie 100 z orientacją pomiaru równą 0,0000g na punkt W, oblicz dane do wytyczenia w terenie metodą biegunową punktów głównych P, S, K łuku kołowego.
Program podaje dla P: kierunek 200,0000g, długość 56,00 m. P leży na przedłużeniu linii W-100, więc kierunek to dokładnie 200,0000g, a długość = d100-P. (Wzory na azymut i kierunek to wiedza ogólna z geodezji - arkusz ich nie podaje).
Dokument po tym kroku
Krok 31: Kierunek i długość tyczenia punktu S
Kryteria: ,
R.5.6 W raporcie zapisane: dla punktu S obliczony kierunek tyczenia
R.5.7 W raporcie zapisane: dla punktu S obliczona długość tyczenia
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Na stanowisku komputerowym, korzystając z programu do obliczeń geodezyjnych, przyjmując stanowisko instrumentu w punkcie 100 z orientacją pomiaru równą 0,0000g na punkt W, oblicz dane do wytyczenia w terenie metodą biegunową punktów głównych P, S, K łuku kołowego.
Program podaje dla S: kierunek 141,8670g, długość 22,20 m. Kierunek = azymut na S minus azymut na W (+400g, gdy ujemny), długość - z twierdzenia Pitagorasa z przyrostów współrzędnych. (Wzory na azymut i kierunek to wiedza ogólna z geodezji - arkusz ich nie podaje).
Dokument po tym kroku
Krok 32: Kierunek i długość tyczenia punktu K
Kryteria: ,
R.5.8 W raporcie zapisane: dla punktu K obliczony kierunek tyczenia
R.5.9 W raporcie zapisane: dla punktu K obliczona długość tyczenia
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Na stanowisku komputerowym, korzystając z programu do obliczeń geodezyjnych, przyjmując stanowisko instrumentu w punkcie 100 z orientacją pomiaru równą 0,0000g na punkt W, oblicz dane do wytyczenia w terenie metodą biegunową punktów głównych P, S, K łuku kołowego.
Program podaje dla K: kierunek 95,7621g, długość 60,13 m. Kierunek i długość liczone tak samo jak dla S. (Wzory na azymut i kierunek to wiedza ogólna z geodezji - arkusz ich nie podaje).
Dokument po tym kroku
Krok 33: Precyzja wartości w raporcie
Kryteria:
R.5.10 W raporcie zapisane: wielkości kątowe z precyzją do 0,0001g i długości z precyzją do 0,01 m
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Wyniki pomiarów i obliczeń zapisz z następującą precyzją: odległości i współrzędne 0,01 m, kąty 0,0001g. Wygeneruj raport z obliczeń do pliku PDF i zapisz go na pulpicie komputera. Jako nazwę wpisz swój PESEL oraz wyraz RAPORT (PESEL_RAPORT).
Ustaw w programie precyzję: kąty 4 miejsca po przecinku w gradach, długości 2 miejsca. Raport zapisz jako PDF na pulpicie (w podglądzie zamiast PESEL - imię i nazwisko autora), zgłoś wykonanie i nie wyłączaj komputera.
Dokument po tym kroku
Etap 7: Szkic do tyczenia punktów głównych łuku
Kroki 34-42 · po tym etapie masz 51 z 53 kryteriów (pkt)
Krok 34: Punkty 101, W, P, S, K na szkicu
Kryteria:
R.6.1 Na szkicu do tyczenia: zaznaczone punkty 101, W, P, S i K
ok. 3 min
Polecenie z arkusza
W arkuszu egzaminacyjnym sporządź szkic do tyczenia w terenie metodą biegunową punktów głównych P, S, K łuku kołowego oparty na wcześniejszych obliczeniach, umieszczając na nim punkty 101, W, P, S, K.
Szkic odręczny, nie w skali, ale z zachowaniem układu z rysunku 1: styczne z W, łuk P-S-K. Dodatkowo zaznaczony jest punkt 100 - to stanowisko tyczenia, bez niego nie da się narysować miar biegunowych (lista w arkuszu go nie wymienia, a klucz nie ocenia).
Dokument po tym kroku
Krok 35: Współrzędne punktów na szkicu
Kryteria:
R.6.2 Na szkicu do tyczenia: wpisane współrzędne punktów 101, W, P, S i K zgodne z obliczonymi
ok. 3 min
Polecenie z arkusza
W arkuszu egzaminacyjnym sporządź szkic do tyczenia w terenie metodą biegunową punktów głównych P, S, K łuku kołowego oparty na wcześniejszych obliczeniach, umieszczając na nim współrzędne tych punktów.
Przy każdym punkcie X i Y z tabeli współrzędnych (do 0,01 m). Klucz sprawdza zgodność z obliczonymi.
Dokument po tym kroku
Krok 36: Miara kontrolna dP-K
Kryteria:
R.6.3 Na szkicu do tyczenia: zaznaczona miara kontrolna dP-K
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
W arkuszu egzaminacyjnym sporządź szkic do tyczenia w terenie metodą biegunową punktów głównych P, S, K łuku kołowego oparty na wcześniejszych obliczeniach, umieszczając na nim miarę kontrolną dP-K.
Linia przerywana między P i K - po wytyczeniu obu punktów mierzy się ich odległość i porównuje z cięciwą.
Dokument po tym kroku
Krok 37: Miary biegunowe do punktu K
Kryteria:
R.6.4 Na szkicu do tyczenia: wpisane miary biegunowe - kierunek i odległość do tyczenia pkt. K zgodne z wygenerowanymi w raporcie
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
W arkuszu egzaminacyjnym sporządź szkic do tyczenia w terenie metodą biegunową punktów głównych P, S, K łuku kołowego oparty na wcześniejszych obliczeniach, umieszczając na nim miary biegunowe do tyczenia punktów P, S, K.
Linia od stanowiska 100 do K, przy niej kierunek 95,7621g i długość 60,13 m - dokładnie jak w raporcie. Na szkicu zaznaczony jest też kierunek nawiązania na W (0,0000g).
Dokument po tym kroku
Krok 38: Miary biegunowe do punktu S
Kryteria:
R.6.5 Na szkicu do tyczenia: wpisane miary biegunowe - kierunek i odległość do tyczenia pkt. S zgodne z wygenerowanymi w raporcie
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
W arkuszu egzaminacyjnym sporządź szkic do tyczenia w terenie metodą biegunową punktów głównych P, S, K łuku kołowego oparty na wcześniejszych obliczeniach, umieszczając na nim miary biegunowe do tyczenia punktów P, S, K.
Linia od stanowiska 100 do S, przy niej kierunek 141,8670g i długość 22,20 m - dokładnie jak w raporcie.
Dokument po tym kroku
Krok 39: Miary biegunowe do punktu P
Kryteria:
R.6.6 Na szkicu do tyczenia: wpisane miary biegunowe - kierunek i odległość do tyczenia pkt. P zgodne z wygenerowanymi w raporcie
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
W arkuszu egzaminacyjnym sporządź szkic do tyczenia w terenie metodą biegunową punktów głównych P, S, K łuku kołowego oparty na wcześniejszych obliczeniach, umieszczając na nim miary biegunowe do tyczenia punktów P, S, K.
Linia od stanowiska 100 do P, przy niej kierunek 200,0000g i długość 56,00 m - dokładnie jak w raporcie.
Dokument po tym kroku
Krok 40: Długość cięciwy dP-K na szkicu
Kryteria:
R.6.7 Na szkicu do tyczenia: wpisana długość dP-K zgodna z obliczoną
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
W arkuszu egzaminacyjnym sporządź szkic do tyczenia w terenie metodą biegunową punktów głównych P, S, K łuku kołowego oparty na wcześniejszych obliczeniach, umieszczając na nim miarę kontrolną dP-K.
Przy linii kontrolnej wpisz jej długość 84,85 m - równą obliczonej cięciwie.
Dokument po tym kroku
Krok 41: Opisy P, S, K i miary biegunowe na czerwono
Kryteria: ,
R.6.8 Na szkicu do tyczenia: opisane na czerwono numery punktów P, S, K i ich współrzędne
R.6.9 Na szkicu do tyczenia: opisane na czerwono miary biegunowe do punktów P, S, K
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
W arkuszu egzaminacyjnym sporządź szkic do tyczenia w terenie metodą biegunową punktów głównych P, S, K łuku kołowego oparty na wcześniejszych obliczeniach.
⚠️ Arkusz nie mówi o kolorach, a klucz ocenia dwa kryteria: numery i współrzędne punktów P, S, K oraz miary biegunowe opisane na czerwono. To zwyczaj szkiców tyczenia - elementy projektowane (do wytyczenia) pisze się na czerwono, a istniejące na czarno lub granatowo. Weź na egzamin czerwony długopis.
Dokument po tym kroku
Krok 42: Strzałka północy
Kryteria:
R.6.10 Na szkicu do tyczenia: narysowana strzałka północy
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
W arkuszu egzaminacyjnym sporządź szkic do tyczenia w terenie metodą biegunową punktów głównych P, S, K łuku kołowego oparty na wcześniejszych obliczeniach.
Klucz wymaga strzałki północy, choć arkusz jej nie wymienia. W układzie lokalnym północ to kierunek osi X, czyli z W na K - strzałka jest równoległa do stycznej W-K.
Typowe błędy
Brak strzałki północy - łatwo stracony punkt, bo polecenie jej nie wymienia.
Dokument po tym kroku
Etap 8: Zakończenie pracy
Kroki 43-44 · po tym etapie masz 53 z 53 kryteriów (pkt)
Krok 43: Uporządkowanie stanowiska
Kryteria:
P.1.3 Zdający: uporządkował stanowisko pracy
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Po zakończeniu pomiarów uporządkuj stanowisko pracy - odłóż sprzęt i instrument pomiarowy w miejsce pobrania.
Wyłącz instrument, zdejmij go ze statywu, włóż do skrzyni (lunetą w pozycji transportowej), złóż statyw, zbierz lustro, tyczkę i taśmę - wszystko w miejsce pobrania. Kryterium ocenia egzaminator po zakończeniu pracy.
Dokument po tym kroku
Krok 44: Zasady BHP przy pracy z instrumentem
Kryteria:
P.1.4 Zdający: zachował zasady bezpieczeństwa i higieny pracy w trakcie posługiwania się sprzętem na stanowisku pomiarowym
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Wykonaj samodzielnie zadanie egzaminacyjne. Przestrzegaj zasad bezpieczeństwa i organizacji pracy.
Instrument przenosi się w skrzyni albo zdjęty ze statywu, nie zostawia się go bez nadzoru na statywie, nie celuje się lunetą w słońce, a statyw stawia stabilnie, z dociśniętymi nogami. Kryterium dotyczy całego pomiaru, nie jednej czynności. (Zasady ogólne BHP przy pracy z instrumentem).
Symulacja ekranu w przeglądarce - w Android Studio / Visual Studio wygląd może się nieco różnić.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.
Autor rozwiązania: Bartosz Bryniarski. Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.