Łuk kołowy i tyczenie punktów

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji BUD.18 trwa 180 minut i ma typowo geodezyjny charakter: łączy pomiar terenowy przy stanowisku instrumentu z obliczeniami oraz przygotowaniem dokumentacji komputerowej. Punktem wyjścia jest wyznaczenie elementów łuku kołowego o promieniu 10,00 m na podstawie pomiarów wykonanych w punkcie wierzchołkowym W. Trzeba zmierzyć w dwóch położeniach lunety kąt poziomy między kierunkami do punktów 2 i 1 metodą pojedynczego kąta oraz odległości poziome do tych punktów, a wyniki wpisać do dzienników pomiarowych. Następnie oblicza się średni kąt β, średnie odległości dW-2 i dW-1, długość stycznej t, odległość od wierzchołka do środka łuku dW-S, długość łuku PSK oraz współrzędne punktu K. Kolejny etap odbywa się na komputerze z programem geodezyjnym: metodą biegunową wyznacza się współrzędne punktów S i P przy orientacji na punkt K równej 0,0000g, a metodą domiarów prostokątnych oblicza miary rzędnych i odciętych potrzebne do wytyczenia punktów L1, S i L2. Z tych obliczeń trzeba wygenerować raport PDF z tytułem, datą egzaminu i numerem PESEL w nazwie pliku. Osobno przygotowuje się szkic do tyczenia w programie graficznym, z oznaczeniami punktów P, L1, S, L2, K, ich współrzędnymi, miarami do wytyczenia oraz kierunkiem północy, również zapisany jako PDF. Egzaminator ocenia poprawność pomiaru i obliczeń, zgodność z wymaganą precyzją 0,01 m i 0,0001g, kompletność raportów oraz czytelność szkicu do tyczenia.