Przejdź do głównej treści
BUD.18-02-23.06-SGCzerwiec 2023 · 25 kroków · ok. 58 min · 47 kryteriów z klucza

Rozwiązanie krok po kroku: Punkty główne łuku kołowego i szkic tyczenia

Zadanie dotyczy łuku kołowego na załamaniu trasy w punkcie wierzchołkowym W. Dane: promień R = 12,50 m, azymut boku nawiązania A(W-K) = 100,0000g, współrzędne W = (100,00; 100,00) oraz punktów pośrednich 1 i 2 (tabela 1 arkusza). Na stanowisku W trzeba zmierzyć kąt wierzchołkowy β między punktami B i A (leżą na stycznych W-K i W-P) oraz odległości do nich, policzyć parametry łuku (t, dW-S, PSK) i współrzędne punktu K, a w programie geodezyjnym - współrzędne P i S metodą biegunową oraz miary domiarów prostokątnych do wytyczenia punktów 1, S i 2. Na koniec szkic do tyczenia w programie graficznym.

Jak czytać podgląd. Zadanie ma dwie części: pomiar tachimetrem w terenie (dzienniki w arkuszu wypełnia się ręcznie - w podglądzie granatowym pismem odręcznym) i obliczenia na komputerze (raport z programu do obliczeń geodezyjnych i szkic z programu graficznego - w podglądzie krojem komputerowym). Pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Odczytów z tachimetru nie da się podać z góry - każde stanowisko i każdy instrument daje inne liczby. Dlatego komórki odczytów są w podglądzie opisane, a w kolumnach wyników stoi wartość oczekiwana z klucza CKE (oznaczona gwiazdką): Twój wynik musi się w niej zmieścić z tolerancją podaną w kluczu.

Wzory (z arkusza). α = 200g - β; t = R · tg(α/2); dW-S = R · (1/cos(α/2) - 1); PSK = R · α / ρ, ρ = 63,6620g; punkt na prostej: X = X(A) + l · cos A(AB), Y = Y(A) + l · sin A(AB). Wszystkie wartości w krokach są policzone w skrypcie z kąta β = 108,1160g i porównane z kluczem CKE w granicach jego tolerancji (±0,05 m, ±5c).

Data i podpis. Arkusz każe wpisać w raporcie i na szkicu „datę egzaminu”, ale jej nie podaje. Przyjmuję 01.06.2023 - pierwszy dzień części praktycznej sesji czerwiec 2023 według komunikatu CKE (1-18 czerwca). W miejscu numeru PESEL wpisane jest imię i nazwisko autora rozwiązania: Bartosz Bryniarski - na egzaminie wpisujesz swój PESEL.

To jedno z możliwych rozwiązań: program geodezyjny i graficzny może być dowolny, liczy się zawartość raportu i szkicu.

Jak liczą się punkty. Klucz ma 47 kryteriów: 6 rezultatów i 4 kryteria przebiegu pomiaru, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 36 punktów - można stracić 11 kryteriów i nadal zdać. Większość punktów daje praca przy komputerze (raport i szkic), a te wyniki da się w całości policzyć z danych arkusza.

Arkusz i pliki do pobrania Treść arkusza (PDF)

  1. Etap 1: Pomiar na stanowisku W

    Kroki 1-5 · po tym etapie masz 10 z 47 kryteriów (pkt)

    Krok 1: Ustawienie tachimetru nad punktem W

    Kryteria: ,

    P.1.1 Zdający: scentrował tachimetr

    P.1.2 Zdający: spoziomował tachimetr

    ok. 5 min
    Polecenie z arkusza

    Po spoziomowaniu i scentrowaniu instrumentu zgłoś przez podniesienie ręki gotowość do wykonania pomiarów.

    Statyw rozstawia się nad punktem W tak, by głowica była mniej więcej pozioma, a potem tachimetr centruje (pion optyczny albo laserowy na środku punktu - przesuwanie na głowicy statywu) i poziomuje (najpierw libella okrągła nogami statywu, potem libella rurkowa lub elektroniczna śrubami ustawczymi, w dwóch prostopadłych kierunkach). Centrowanie i poziomowanie sprawdza się ponownie, bo jedno wpływa na drugie. Dopiero wtedy zgłasza się gotowość. To przebieg - egzaminator ocenia go na stanowisku, w arkuszu nic się nie wpisuje (wiedza ogólna o obsłudze instrumentu).

    Typowe błędy

    Zgłoszenie gotowości z instrumentem przesuniętym z punktu po poziomowaniu - trzeba poprawić centrowanie i jeszcze raz sprawdzić libellę.

    Dokument po tym kroku

  2. Krok 2: Odczyty na cele B i A w dwóch położeniach lunety

    Kryteria: , ,

    R.1.1 w kol. 3 odczyty kierunków w I położeniu lunety dla punktów B i A

    R.1.2 w kol. 4 średnie odczyty kierunków w II położeniu lunety dla punktów B i A

    P.1.3 Zdający: bezpiecznie posługiwał się tachimetrem

    ok. 6 min
    Polecenie z arkusza

    Na stanowisku W wykonaj w dwóch położeniach lunety pomiary: poziomego kąta wierzchołkowego β (B-W-A) trasy metodą pojedynczego kąta, odległości poziomych do punktu B i do punktu A. Wyniki pomiarów zapisz w dziennikach pomiarowych.

    Metoda pojedynczego kąta: w I położeniu lunety celuje się najpierw na lewy cel B, potem na prawy A i zapisuje odczyty w kol. 3. Po przełożeniu lunety przez zenit (II położenie) celuje się w tej samej kolejności i zapisuje odczyty w kol. 4 - różnią się od odczytów z I położenia o około 200g. Liczb tu nie podaję: zależą od ustawienia koła poziomego na danym stanowisku, a klucz ocenia tylko, czy odczyty zapisano. Bezpieczna praca z tachimetrem (instrument przykręcony do statywu, statyw stabilnie, bez pozostawiania instrumentu bez nadzoru) to osobne kryterium przebiegu.

    Typowe błędy

    Zapisanie w kol. 4 odczytów w innej kolejności celów niż w kol. 3 - wtedy kąt z II położenia wychodzi błędny.

    Dokument po tym kroku

  3. Krok 3: Kąt poziomy z I i z II położenia lunety

    Kryteria: ,

    R.1.3 w kol. 5 wartość kąta poziomego z I położenia lunety: 108,1160g ±5c

    R.1.4 w kol. 5 wartość kąta poziomego z II położenia lunety: 108,1160g ±5c

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na stanowisku W wykonaj w dwóch położeniach lunety pomiary: poziomego kąta wierzchołkowego β (B-W-A) trasy metodą pojedynczego kąta, odległości poziomych do punktu B i do punktu A.

    Kąt = odczyt na cel prawy (A) - odczyt na cel lewy (B); gdy różnica wyjdzie ujemna, dodaje się 400g. Liczy się go osobno z kol. 3 i z kol. 4 i wpisuje w kol. 5. Oba wyniki powinny być bliskie wartości projektowej 108,1160g - klucz przyjmuje ±5c. Większa różnica między położeniami oznacza błąd celowania albo zapisu.

    Dokument po tym kroku

  4. Krok 4: Średni kąt poziomy β

    Kryteria:

    R.1.5 w kol. 6 średnią wartość kąta poziomego z dwóch położeń lunety wynikającą z kol. 5

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym: kąt poziomy β.

    Średnia z dwóch wartości z kol. 5, zapisana z dokładnością 0,0001g w kol. 6. Oczekiwana wartość: β = 108,1160g. Ta liczba jest podstawą wszystkich dalszych obliczeń łuku.

    Dokument po tym kroku

  5. Krok 5: Obliczenia kontrolne kąta

    Kryteria: ,

    R.1.6 w kol. 7 sumy odczytów I+II dla poszczególnych kierunków wynikające z kol. 3 i 4

    R.1.7 w kol. 8 wartość miary kąta poziomego obliczonego kontrolnie równą wartości miary kąta zapisanego w kol. 6

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Wyniki pomiarów zapisz w dziennikach pomiarowych.

    Kontrola w kol. 7 i 8: dla każdego celu sumuje się odczyty I + II, potem odejmuje sumę dla celu lewego od sumy dla celu prawego (gdy trzeba, dodając lub odejmując 400g). Różnica sum to podwójny kąt (tu 216,2320g), a jej połowa musi być równa średniemu kątowi z kol. 6 - inaczej w obliczeniach jest błąd rachunkowy (wiedza ogólna o metodzie kontroli).

    Typowe błędy

    Wpisanie w kol. 8 wartości przepisanej z kol. 6 bez liczenia sum - egzaminator sprawdza zgodność kol. 7 z kol. 3 i 4.

    Dokument po tym kroku

  6. Etap 2: Odległości poziome

    Kroki 6-7 · po tym etapie masz 17 z 47 kryteriów (pkt)

    Krok 6: Odległości poziome W-B i W-A

    Kryteria: , , ,

    R.2.1 w kol. 03 odległość poziomą dW-B z I pomiaru

    R.2.2 w kol. 03 odległość poziomą dW-A z I pomiaru

    R.2.3 w kol. 04 odległość poziomą dW-B z II pomiaru

    R.2.4 w kol. 04 odległość poziomą dW-A z II pomiaru

    ok. 3 min
    Polecenie z arkusza

    Na stanowisku W wykonaj w dwóch położeniach lunety pomiary: poziomego kąta wierzchołkowego β (B-W-A) trasy metodą pojedynczego kąta, odległości poziomych do punktu B i do punktu A. Wyniki pomiarów zapisz w dziennikach pomiarowych.

    Tachimetr mierzy odległość skośną i sam przelicza ją na poziomą (tryb HD). Mierzy się do pryzmatu nad punktami B i A dwa razy (np. w I i II położeniu lunety) i zapisuje w kol. 03 i 04 z dokładnością 0,01 m. Tak jak przy odczytach kątów - wyniki zależą od stanowiska, klucz ocenia ich zapis.

    Dokument po tym kroku

  7. Krok 7: Średnie odległości poziome

    Kryteria: , ,

    R.2.5 w kol. 05 średnią odległość poziomą dW-B: 5,50 m ±0,05 m

    R.2.6 w kol. 05 średnią odległość poziomą dW-A: 5,50 m ±0,05 m

    R.2.7 wszystkie odległości poziome z precyzją do 0,01 m

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym: średnie odległości poziome dW-B i dW-A. Wyniki pomiarów i obliczeń zapisz w odpowiednich dziennikach i formularzach z następującą precyzją: odległości i współrzędne 0,01 m, kąty 0,0001g.

    Średnia z dwóch pomiarów, zaokrąglona do 0,01 m. Oczekiwane: dW-B = dW-A = 5,50 m (klucz ±0,05 m). Zapis z jednym miejscem po przecinku albo z trzema to strata punktu za precyzję.

    Typowe błędy

    Zapis „5,0” albo „5,003” - kryterium wymaga wszystkich odległości z precyzją 0,01 m.

    Dokument po tym kroku

  8. Etap 3: Parametry łuku i punkt K

    Kroki 8-11 · po tym etapie masz 23 z 47 kryteriów (pkt)

    Krok 8: Długość stycznej t

    Kryteria:

    R.3.1 długość stycznej t: 11,00 m ±0,05 m

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym: długość stycznej t.

    Kąt zwrotu: α = 200g - 108,1160g = 91,8840g. Styczna: t = R · tg(α/2) = 12,50 · tg(45,9420g) = 11,00 m. Kalkulator musi być w trybie gradów (GRAD), inaczej wynik jest zupełnie inny.

    Typowe błędy

    Liczenie tangensa w stopniach - przy α/2 w gradach wynik odbiega o kilka metrów.

    Dokument po tym kroku

  9. Krok 9: Odległość wierzchołka od środka łuku dW-S

    Kryteria:

    R.3.2 odległość poziomą dW-S: 4,15 m ±0,05 m

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym: odległość dW-S.

    dW-S = R · (1/cos(α/2) - 1) = 12,50 · (1/cos(45,9420g) - 1) = 4,15 m.

    Dokument po tym kroku

  10. Krok 10: Długość łuku PSK

    Kryteria: ,

    R.3.3 długość łuku PSK: 18,04 m ±0,05 m

    R.3.4 wszystkie wartości parametrów łuku kołowego z precyzją do 0,01 m

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym: długość łuku PSK. Wyniki pomiarów i obliczeń zapisz w odpowiednich dziennikach i formularzach z następującą precyzją: odległości i współrzędne 0,01 m, kąty 0,0001g.

    PSK = R · α / ρ = 12,50 · 91,8840 / 63,6620 = 18,04 m. Wszystkie trzy parametry łuku zapisuje się z dokładnością 0,01 m - to osobne kryterium.

    Dokument po tym kroku

  11. Krok 11: Współrzędne punktu K

    Kryteria: ,

    R.3.5 wartość współrzędnej X punktu K: 100,00 m ±0,05 m

    R.3.6 wartość współrzędnej Y punktu K: 111,00 m ±0,05 m

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie wykonanych pomiarów oblicz i zapisz w arkuszu egzaminacyjnym: współrzędne X, Y punktu K.

    K leży na boku W-K w odległości t od wierzchołka, więc ze wzoru na punkt na prostej: X(K) = 100,00 + 11,00 · cos(100,0000g) = 100,00, Y(K) = 100,00 + 11,00 · sin(100,0000g) = 111,00.

    Dokument po tym kroku

  12. Etap 4: Raport z programu do obliczeń geodezyjnych

    Kroki 12-14 · po tym etapie masz 30 z 47 kryteriów (pkt)

    Krok 12: Raport: stanowisko W i nawiązanie na K

    Kryteria: , ,

    R.4.1 współrzędne stanowiska pomiarowego W: Xw = 100,00 m, Yw = 100,00 m

    R.4.2 współrzędne nawiązania punktu K zgodne z obliczonymi w tabeli 5

    R.4.3 kierunek nawiązania W-K: 0,0000g

    ok. 4 min
    Polecenie z arkusza

    Na stanowisku komputerowym, wyposażonym w program do obliczeń geodezyjnych oblicz metodą biegunową współrzędne X, Y punktów S i P, przyjmując stanowisko instrumentu w punkcie W z orientacją pomiaru na punkt K równą 0,0000g. Wygeneruj raport z obliczeń w kolejności ich wykonania. Raport powinien zawierać: tytuł: Raport z obliczeń, datę opracowania raportu: data egzaminu, dane sporządzającego raport: Twój numer PESEL. Gotowy raport zapisz na pulpicie komputera jako dokument PDF pod nazwą PESEL_RAPORT (PESEL to Twój numer PESEL).

    W programie (np. C-Geo, WinKalk) zakłada się punkty W i K z ich współrzędnymi, a w obliczeniach metodą biegunową podaje stanowisko W (100,00; 100,00), nawiązanie K (100,00; 111,00) z tabeli 5 i kierunek nawiązania 0,0000g. Raport ma tytuł „Raport z obliczeń”, datę egzaminu i PESEL (tu imię i nazwisko). Zapis do PDF pod nazwą PESEL_RAPORT zwykle robi się drukarką PDF albo eksportem z programu.

    Dokument po tym kroku

  13. Krok 13: Metoda biegunowa: punkt P

    Kryteria: ,

    R.4.4 wartość współrzędnej X punktu P: 89,09 m ±0,05 m

    R.4.5 wartość współrzędnej Y punktu P: 98,60 m ±0,05 m

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na stanowisku komputerowym, wyposażonym w program do obliczeń geodezyjnych oblicz metodą biegunową współrzędne X, Y punktów S i P, przyjmując stanowisko instrumentu w punkcie W z orientacją pomiaru na punkt K równą 0,0000g.

    Przy orientacji na K = 0,0000g kierunek na P jest równy kątowi β mierzonemu od K zgodnie z ruchem wskazówek zegara: 108,1160g, a odległość to długość stycznej 11,00 m. Program liczy azymut 100,0000g + 108,1160g i współrzędne: X(P) = 89,09, Y(P) = 98,60.

    Dokument po tym kroku

  14. Krok 14: Metoda biegunowa: punkt S

    Kryteria: ,

    R.4.6 wartość współrzędnej X punktu S: 96,88 m ±0,05 m

    R.4.7 wartość współrzędnej Y punktu S: 102,74 m ±0,05 m

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na stanowisku komputerowym, wyposażonym w program do obliczeń geodezyjnych oblicz metodą biegunową współrzędne X, Y punktów S i P, przyjmując stanowisko instrumentu w punkcie W z orientacją pomiaru na punkt K równą 0,0000g.

    S leży na dwusiecznej kąta β: kierunek 54,0580g (β/2), odległość dW-S = 4,15 m. Wynik: X(S) = 96,88, Y(S) = 102,74.

    Dokument po tym kroku

  15. Etap 5: Raport: domiary prostokątne

    Kroki 15-18 · po tym etapie masz 36 z 47 kryteriów (pkt)

    Krok 15: Domiary: linia pomiarowa P-K

    Kryteria: ,

    R.5.1 współrzędne X, Y punktu początkowego P zgodne z obliczonymi w raporcie

    R.5.2 współrzędne X, Y punktu końcowego K zgodne z obliczonymi w Tabeli 5.

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na stanowisku komputerowym, wyposażonym w program do obliczeń geodezyjnych wyznacz metodą domiarów prostokątnych miary rzędnych i odciętych do wytyczenia w terenie punktów 1, S i 2 według schematu zamieszczonego na Rysunku 2.

    Według rysunku 2 linią pomiarową jest cięciwa od P (miara 0,00) do K. W programie (zadanie „domiary prostokątne” albo „rzutowanie punktów na prostą”) podaje się początek P (89,09; 98,60) z raportu i koniec K (100,00; 111,00) z tabeli 5. Długość linii: 16,52 m.

    Dokument po tym kroku

  16. Krok 16: Domiary: punkt 1

    Kryteria:

    R.5.3 miara bieżąca i domiar do punktu 1 obliczone na podstawie współrzędnych punktu 1: X = 93,36; Y = 99,96

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na stanowisku komputerowym, wyposażonym w program do obliczeń geodezyjnych wyznacz metodą domiarów prostokątnych miary rzędnych i odciętych do wytyczenia w terenie punktów 1, S i 2 według schematu zamieszczonego na Rysunku 2.

    Dla punktu 1 (93,36; 99,96) z tabeli 1 program rzutuje go na linię P-K: miara bieżąca (odcięta) 3,84 m od P i domiar (rzędna) -2,31 m. Wzory (wiedza ogólna): odcięta = (ΔX·ΔX(P,1) + ΔY·ΔY(P,1))/d(PK), domiar = (ΔX·ΔY(P,1) - ΔY·ΔX(P,1))/d(PK), gdzie ΔX, ΔY to przyrosty P-K.

    Dokument po tym kroku

  17. Krok 17: Domiary: punkt S

    Kryteria:

    R.5.4 miara bieżąca i domiar do punktu S obliczone na podstawie współrzędnych punktu S obliczonych w raporcie

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na stanowisku komputerowym, wyposażonym w program do obliczeń geodezyjnych wyznacz metodą domiarów prostokątnych miary rzędnych i odciętych do wytyczenia w terenie punktów 1, S i 2 według schematu zamieszczonego na Rysunku 2.

    Punkt S z raportu (96,88; 102,74): miara bieżąca 8,25 m, domiar -3,11 m. S leży na symetralnej cięciwy, więc jego odcięta to połowa długości P-K - dobra kontrola.

    Dokument po tym kroku

  18. Krok 18: Domiary: punkt 2 i znak domiarów

    Kryteria: ,

    R.5.5 miara bieżąca i domiar do punktu 2 obliczone na podstawie współrzędnych punktu 2: X= 99,19; Y=106,59

    R.5.6 wszystkie obliczone domiary są ze znakiem "-" (minus)

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na stanowisku komputerowym, wyposażonym w program do obliczeń geodezyjnych wyznacz metodą domiarów prostokątnych miary rzędnych i odciętych do wytyczenia w terenie punktów 1, S i 2 według schematu zamieszczonego na Rysunku 2.

    Punkt 2 (99,19; 106,59): miara bieżąca 12,67 m, domiar -2,30 m. Wszystkie trzy domiary są ujemne: łuk leży po lewej stronie linii idącej od P do K, a programy geodezyjne liczą domiar dodatni w prawo. Klucz sprawdza właśnie ten znak.

    Typowe błędy

    Linia pomiarowa wprowadzona odwrotnie (od K do P) - domiary wychodzą dodatnie, a odcięte liczone od złego końca.

    Dokument po tym kroku

  19. Etap 6: Szkic do tyczenia

    Kroki 19-24 · po tym etapie masz 46 z 47 kryteriów (pkt)

    Krok 19: Szkic: tytuł i punkty łuku

    Kryteria: ,

    R.6.1 tytuł: Szkic do tyczenia

    R.6.2 zaznaczone punkty P, 1, S, 2, K

    ok. 5 min
    Polecenie z arkusza

    Na stanowisku komputerowym, wyposażonym w program do opracowań graficznych sporządź szkic do tyczenia punktów 1, S, 2 według schematu przedstawionego na Rysunku 2. Parametry wydruku dobierz tak, aby widok szkicu był czytelny. Szkic powinien zawierać: oznaczenia punktów P, 1, S, 2, K.

    W programie graficznym (np. AutoCAD, QCAD, a nawet edytor tekstu z rysunkiem) rysuje się łuk, cięciwę P-K jako linię pomiarową i punkty P, 1, S, 2, K w położeniu jak na rysunku 2, z podpisami. Tytuł: Szkic do tyczenia.

    Dokument po tym kroku

  20. Krok 20: Szkic: kierunek północy

    Kryteria:

    R.6.3 wrysowany kierunek północy

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Szkic powinien zawierać: kierunek północy.

    Strzałka północy z literą N. Na szkicu w układzie geodezyjnym oś X biegnie na północ, więc strzałka wskazuje górę rysunku, jeśli punkty naniesiono współrzędnymi.

    Dokument po tym kroku

  21. Krok 21: Szkic: miary do punktu 1

    Kryteria: ,

    R.6.4 wpisaną odciętą do punktu 1 zgodną z obliczoną w raporcie

    R.6.5 wpisaną rzędną do punktu 1 zgodną z obliczoną w raporcie (niezależnie od znaku)

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Szkic powinien zawierać: miary do wytyczenia w terenie punktów 1, S, 2 metodą domiarów prostokątnych.

    Odcięta 3,84 przy stopie prostopadłej na linii P-K i rzędna 2,31 wzdłuż przerywanej prostopadłej do punktu 1. Klucz uznaje rzędną niezależnie od znaku, więc na szkicu wystarcza wartość bez minusa - kierunek odłożenia pokazuje rysunek. Przy P dopisuje się 0,00, a przy K długość linii, jak na rysunku 2.

    Dokument po tym kroku

  22. Krok 22: Szkic: miary do punktu S

    Kryteria: ,

    R.6.6 wpisaną odciętą do punktu S zgodną z obliczoną w raporcie

    R.6.7 wpisaną rzędną do punktu S zgodną z obliczoną w raporcie (niezależnie od znaku)

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Szkic powinien zawierać: miary do wytyczenia w terenie punktów 1, S, 2 metodą domiarów prostokątnych.

    Odcięta 8,25 przy stopie prostopadłej na linii P-K i rzędna 3,11 wzdłuż przerywanej prostopadłej do punktu S. Klucz uznaje rzędną niezależnie od znaku, więc na szkicu wystarcza wartość bez minusa - kierunek odłożenia pokazuje rysunek.

    Dokument po tym kroku

  23. Krok 23: Szkic: miary do punktu 2

    Kryteria: ,

    R.6.8 wpisaną odciętą do punktu 2 zgodną z obliczoną w raporcie

    R.6.9 wpisaną rzędną do punktu 2 zgodną z obliczoną w raporcie (niezależnie od znaku)

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Szkic powinien zawierać: miary do wytyczenia w terenie punktów 1, S, 2 metodą domiarów prostokątnych.

    Odcięta 12,67 przy stopie prostopadłej na linii P-K i rzędna 2,30 wzdłuż przerywanej prostopadłej do punktu 2. Klucz uznaje rzędną niezależnie od znaku, więc na szkicu wystarcza wartość bez minusa - kierunek odłożenia pokazuje rysunek.

    Dokument po tym kroku

  24. Krok 24: Szkic: wykaz współrzędnych, data i autor

    Kryteria:

    R.6.10 zapisany wykaz współrzędnych punktów P, 1, S, 2, K zgodny z podanymi w arkuszu dla zdającego lub obliczonymi

    ok. 3 min
    Polecenie z arkusza

    Szkic powinien zawierać: współrzędne punktów P, 1, S, 2, K. Opracowanie graficzne powinno dodatkowo zawierać: tytuł: Szkic do tyczenia, datę opracowania: data egzaminu, dane sporządzającego: Twój numer PESEL. Szkic zapisz na pulpicie komputera jako dokument PDF pod nazwą PESEL_SZKIC (PESEL to Twój numer PESEL).

    Pod rysunkiem wykaz współrzędnych pięciu punktów: P, S i K z obliczeń, 1 i 2 z tabeli 1 arkusza, data opracowania 01.06.2023 i dane sporządzającego. Gotowy szkic zapisuje się jako PESEL_SZKIC w PDF i zgłasza wykonanie pracy na komputerze.

    Dokument po tym kroku

  25. Etap 7: Zakończenie pracy

    Krok 25 · po tym etapie masz 47 z 47 kryteriów (pkt)

    Krok 25: Uporządkowanie stanowiska

    Kryteria:

    P.1.4 Zdający: uporządkował stanowisko pracy, złożył sprzęt i instrument pomiarowy w miejscu pobrania

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Po zakończeniu pomiarów uporządkuj stanowisko pracy - odłóż sprzęt i instrument pomiarowy w miejsce pobrania.

    Po pomiarach tachimetr wyłącza się, zdejmuje ze statywu i chowa do skrzynki, statyw składa, a pryzmaty, tyczki i inne przybory odnosi w miejsce pobrania. To ostatnie kryterium przebiegu.

    Dokument po tym kroku

Podgląd

To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.

Autor rozwiązania: . Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.