Rozwiązanie krok po kroku: Instalacja ciepłej wody użytkowej

Długości odcinków odczytuje się z ramek na rysunku A (np. 1-2: L = 4,4 m). Każdy z odcinków 1-2, 6-2, 7-8 i 9-8 zasila jeden punkt czerpalny, więc suma wypływów to wypływ ciepłej wody tej baterii z tabeli 1: zlewozmywak (1-2) i umywalki (6-2, 9-8) po 0,07, wanna (7-8) 0,15 dm³/s. Przepływ obliczeniowy q czyta się z tabeli 2 (kolumna Σqn < 0,5): 0,07 → 0,06, 0,15 → 0,15 dm³/s. Klucz ocenia kolumnę 4 (q); długości i sumy są potrzebne do rysunków.

Na odcinku 2-3 płynie woda do zlewozmywaka i umywalki: 0,07 + 0,07 = 0,14 dm³/s → z tabeli 2 q = 0,14. Odcinek 8-3 zasila wannę i umywalkę: 0,15 + 0,07 = 0,22 → q = 0,21 dm³/s. Przepływu obliczeniowego nie sumuje się wprost - zawsze odczytuje się go z tabeli dla sumy wypływów, bo baterie rzadko pracują wszystkie naraz.

Odcinek 3-4 (od pionu do trójnika 3) zasila wszystkie cztery baterie: 0,07 + 0,07 + 0,15 + 0,07 = 0,36 dm³/s, a z tabeli 2 q = 0,29 dm³/s.

W tabeli 4 szuka się wiersza q = 0,06 dm³/s i najmniejszej rury, w której prędkość nie przekracza 1,5 m/s - tyle dopuszcza tabela 3 dla połączeń od pionu do punktów czerpalnych (a takie są wszystkie przewody w mieszkaniu). Już rura 16 × 2,7 daje v = 0,69 m/s, a opór R = 64,04 daPa/m.

q = 0,14 dm³/s: rura 16 × 2,7 dałaby 1,61 m/s - za dużo. Następna, 20 × 3,4: v = 1,04 m/s, R = 101,07 daPa/m.

q = 0,15 dm³/s (wanna): 16 × 2,7 to 1,73 m/s, więc 20 × 3,4: v = 1,11 m/s, R = 114,47 daPa/m.

q = 0,21 dm³/s: w wierszu 0,210 rura 20 × 3,4 ma v = 1,50 m/s - dokładnie na granicy, więc spełnia warunek „nie więcej niż 1,5”. Opór R = 192,91 daPa/m.

⚠️ Nieścisłość w tabeli 4: wiersze 0,200 i 0,210 mają dla rury 20 × 3,4 ten sam opór 192,91 daPa/m, choć przepływ jest większy - opór w wierszu 0,210 powinien być wyższy. Wpisana jest wartość z tabeli, którą przyjmuje też klucz.

q = 0,29 dm³/s: 20 × 3,4 to już 2,16 m/s, dopiero 25 × 4,2 mieści się w limicie: v = 1,36 m/s, R = 123,96 daPa/m. Klucz uznaje też samą średnicę z prędkością albo z oporem.

Ramki na rysunku A są opisane „Σqn(odc) = … dm3/s”, więc wpisuje się sumy wypływów z kolumny 3 tabeli A: 1-2, 6-2 i 9-8 - 0,07, 7-8 - 0,15. Uwaga pod rysunkiem mówi o przepływach q; klucz przyjmuje jedną i drugą kolumnę tabeli A. Odcinek rozpoznaje się po linii odniesienia ramki i po długości (4,4 m to 1-2, 2,2 m nad umywalką 6 to 6-2, 1,2 m to 7-8, 0,8 m to 9-8).

Odcinek 2-3 (L = 2,2 m na poziomej rurze) - 0,14, 8-3 (L = 1,6 m) - 0,22, 3-4 (L = 2,0 m, do pionu) - 0,36.

Pionowe ramki „cw …” stoją przy podejściach do baterii: zlewozmywak (odcinek 1-2), umywalka 6 (6-2), wanna 7 (7-8), umywalka 9 (9-8). Przepisuje się średnice z tabeli B: 16 × 2,7, 16 × 2,7, 20 × 3,4, 16 × 2,7. Klucz uznaje też samą średnicę zewnętrzną bez grubości ścianki.

Poziome ramki wskazują odcinki 2-3 (20 × 3,4), 8-3 (20 × 3,4) i 3-4 przy pionie (25 × 4,2).

U = Lm · n = 60 × 3,5 = 210 osób (tabela 5; gdyby wyszedł ułamek, zaokrągla się w górę).

qdśr = U · qc = 210 × 0,08 = 16,80 m³/d (dwa miejsca po przecinku; klucz zapisuje 16,8).

qhśr = qdśr / τ = 16,80 / 18 = 0,9333 → 0,93 m³/h.

qhmax = qhśr · Nh = 0,93 × 2,6 = 2,42 m³/h (Nh podane w tabeli 6).

Gęstość wody bierze się z tabeli 7 dla średniej temperatury wody: (Tcw + Tzw) / 2 = (55 + 10) / 2 = 32,5 °C, ρ = 994,90 kg/m³. Qwmax = qhmax · ρ · cp · (Tcw - Tzw) / 3600 = 2,42 × 994,90 × 4,19 × 45 / 3600 = 126,10 kW.

⚠️ Rozbieżność we wzorze arkusza: tabela 6 podaje tśr = (Tcw - Tzw) / 2 = 22,5 °C (ρ = 997,68 kg/m³), co daje 126,45 kW - i tę wartość podaje klucz CKE. Średnia temperatura wody to jednak suma, nie różnica, podzielona przez 2, więc wpisana jest wartość 126,10 kW. Klucz przyjmuje 126,45 ± 0,53, czyli oba wyniki.

Gscw = Qwmax / (cp · (Tz - Tp)) = 126,10 / (4,19 × (65 - 30)) = 126,10 / 146,65 = 0,86 kg/s.

Badanie robi się, póki przewody są widoczne: przed zakryciem bruzd (1 - NIE, bo przeciek pod tynkiem byłby niewidoczny) i przed zaizolowaniem (2 - TAK). Przed badaniem instalację płucze się wodą, a przy mrozie woda zamarzłaby w rurach (3 - TAK). Tabela 8 tych zdań nie rozstrzyga - to wiedza o odbiorach instalacji wodociągowych.

Zawory bezpieczeństwa i podobne zabezpieczenia odłącza się, bo otworzyłyby się przy ciśnieniu próbnym (4 - TAK). Pompę z manometrem, zaworami odcinającymi, zwrotnym i spustowym podłącza się w najniższym punkcie instalacji (5 - TAK). Oba zdania to wiedza o próbach szczelności spoza arkusza; klucz ocenia je jako prawdziwe.

Zdanie 6 klucz ocenia jako fałszywe (NIE): instalację napełnia się i odpowietrza ze sporym wyprzedzeniem, aby woda wyrównała temperaturę z rurami (w specyfikacjach technicznych często co najmniej dobę przed badaniem), a nie 20 minut. Ciśnienie próbne 1,5 × ciśnienie robocze, ale nie mniej niż 10 bar, to zasada z warunków odbioru instalacji (7 - TAK).

Tabela 8: badanie wstępne trwa 30 minut, a dopuszczalny spadek ciśnienia to 0,6 bar, nie 2% (8 - NIE). Badanie główne: 2 godziny, spadek nie większy niż 0,2 bar (9 - TAK). Instalację ciepłej wody po próbie zimną wodą sprawdza się jeszcze w stanie gorącym, obserwując wydłużenia, kompensatory i uchwyty (10 - TAK, wiedza spoza tabeli 8).