Kanał melioracyjny i kosztorys

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji BUD.22 trwa 120 minut i ma charakter obliczeniowo-projektowy związany z organizacją robót melioracyjnych. Punktem wyjścia jest przekrój poprzeczny wykopu pod kanał melioracyjny oraz szkic jego przebiegu przez użytki zielone i grunty orne. Najpierw trzeba wyznaczyć podstawowe parametry techniczne kanału: szerokość dna, szerokość wykopu przy powierzchni terenu, głębokość, nachylenie skarp, długość skarpy obliczaną z twierdzenia Pitagorasa, a także pole przekroju poprzecznego z wykorzystaniem wzoru na trapez. Na tej podstawie wpisuje się również długości odcinków kanału przebiegających przez różne rodzaje terenu. Kolejny etap to obliczenia ilości robót ziemnych i umocnieniowych. Uwzględnia się powierzchnię zdjęcia darniny, objętość humusu zdejmowanego z gruntów ornych, kubaturę gruntu rodzimego z wykopu oraz część gruntu możliwą do rozplantowania. Dalej wyznacza się powierzchnie plantowania dna i skarp, darniowania dolnych pasów skarp o szerokości 1 m, humusowania skarp powyżej darniny oraz objętość humusu potrzebną do obsypania tych powierzchni warstwą 0,1 m. Osobno obliczana jest powierzchnia humusowania podlegająca kontroli jakości, stanowiąca 5% całej humusowanej powierzchni skarp. Ostatni blok dotyczy gospodarki nadmiarem materiałów: trzeba ustalić ilość humusu, gruntu rodzimego i darniny przeznaczonych do wywozu poza teren budowy, a następnie policzyć koszt transportu według podanych stawek jednostkowych. Egzaminator ocenia poprawność obliczeń, właściwe zastosowanie danych z rysunku i opisu technologii oraz czytelne zapisanie działań w tabelach.