Mianowany roztwór tiosiarczanu(VI) sodu jest titrantem w jodometrii. Zadanie polega na zaplanowaniu czterech prac: przygotowania 1 dm³ roztworu Na₂S₂O₃ o stężeniu 0,1 mol/dm³ z tiosiarczanu(VI) sodu-woda(1/5), 120 g roztworu kwasu solnego 18% z kwasu 38%, 100 cm³ roztworu skrobi (procedura podaje ilości na 500 cm³, więc trzeba je przeliczyć) oraz nastawiania miana tiosiarczanu na dichromian(VI) potasu: dichromian z jodkiem potasu w środowisku kwaśnym wydziela jod, który miareczkuje się tiosiarczanem wobec skrobi. Na koniec z wyników tabeli A oblicza się stężenie molowe titranta i sporządza wykaz środków ochrony i zasad postępowania.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie do tabel wydrukowanych w arkuszu wykaz sprzętu, odczynników i środków ochrony, obliczenia i listę czynności. Roztworów na egzaminie się nie sporządza - ocenia się wyłącznie zapis w tabelach. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kroki idą za kolejnością tabel w arkuszu, a w obrębie tabeli - za kryteriami klucza.
Skąd brać odpowiedzi. Wszystko jest w arkuszu: cztery procedury (ilości, sprzęt, kolejność czynności, wzór na stężenie z masą molową dichromianu 294 g/mol i współczynnikami równoważności 1 i 1/6), procedura 5 o odpadach, tabela A z wynikami trzech oznaczeń oraz wyciąg z kart charakterystyki (masy molowe, gęstości roztworów kwasu solnego, zwroty H, środki ochrony). Obliczenia policzyłem w skrypcie i porównałem z kluczem oceniania CKE.
Bezpieczeństwo. Według kart z arkusza najgroźniejsze są dwie substancje stałe: dichromian(VI) potasu (m.in. H301, H314, H330, H340, H350, H360 - toksyczny, żrący, rakotwórczy i mutagenny, utleniacz) oraz jodek rtęci(II) (H300, H310, H330 - połknięcie, kontakt ze skórą i wdychanie grożą śmiercią). Kwas solny 38% jest żrący i drażni drogi oddechowe (H290, H314, H335), a roztwór 18% - drażniący (H315, H319, H335). Każda z tych kart każe stosować rękawice ochronne odporne na działanie chemikaliów z gumy nitrylowej, okulary ochronne i ubranie ochronne.
To jedno z możliwych rozwiązań: klucz przyjmuje inne sformułowania i inne poprawne metody obliczeń, a w części wykazów wystarczą dwie, cztery albo sześć pozycji z listy klucza.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 52 kryteria w 6 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 39 punktów - można stracić 13 kryteriów i nadal zdać. Po 10 punktów dają tabele 1-4, a najwięcej pracy wymaga tabela 4 z nastawianiem miana.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.