Laboratorium ma oznaczyć zawartość magnezu w mleku metodą kolorymetryczną. Z partii mleka butelkowanego pobiera się próbkę ogólną i laboratoryjną, próbkę mineralizuje się „na sucho” (zagęszczenie, zwęglenie, prażenie w piecu muflowym), popiół roztwarza się w mieszaninie stężonych kwasów, a do pomiaru przygotowuje się serię roztworów wzorcowych z żółcienią tiazolową. Zadanie polega na zaplanowaniu tej pracy: obliczeniach dla próbek, wykazach prac mineralizacji i roztwarzania popiołu, wykazach sprzętu i odczynników, stężeniach roztworów wzorcowych i środkach ochrony indywidualnej.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie do tabel wydrukowanych w arkuszu wykaz sprzętu, odczynników i środków ochrony, obliczenia i listę czynności. Roztworów na egzaminie się nie sporządza - ocenia się wyłącznie zapis w tabelach. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kroki idą za kolejnością tabel w arkuszu, a w obrębie tabeli - za kryteriami klucza.
Skąd brać odpowiedzi. Wszystko jest w arkuszu: procedura 1 (wzór na liczbę opakowań i objętości próbek), procedura 2 (mineralizacja), procedura 3 (roztwarzanie popiołu), procedura 4 (roztwory wzorcowe), procedura 5 (oznaczenie - z niej ilości odczynników do tabeli 5) i wyciąg z kart charakterystyki (zwroty H, środki ochrony indywidualnej). Obliczenia policzyłem w skrypcie i porównałem z kluczem oceniania CKE.
Bezpieczeństwo. Najgroźniejsze są stężone kwasy: azotowy(V) 65% (H272 - utleniacz, H314, H331 - toksyczny przy wdychaniu) i solny 35% (H314, H335). Mineralizację i roztwarzanie popiołu wykonuje się więc pod włączonym dygestorium - tak każą procedury 2 i 3. Roztwór wodorotlenku sodu 2,5 mol/dm³ jest żrący (H314, H318), a żółcień tiazolowa w alkoholu - wysoce łatwopalna (H225), więc nie stawia się jej przy palniku.
To jedno z możliwych rozwiązań: klucz przyjmuje inne sformułowania, a w wykazach sprzętu pozostałego wystarczy po kilka pozycji z listy klucza.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 44 kryteria w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 33 punktów - można stracić 11 kryteriów i nadal zdać. Rezultaty 2-5 dają po 10 punktów - najwięcej kosztuje pominięcie czynności w wykazach prac.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.