Oznaczanie kwasu octowego w occie

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji CHM.04 trwa 180 minut i ma charakter laboratoryjny: trzeba przygotować próbkę handlowego octu, oznaczyć zawartość kwasu octowego dwiema metodami analitycznymi, a następnie opracować wyniki i sformułować ocenę badanego produktu. Najpierw sporządza się roztwór do badań przez pobranie 10 cm3 octu do kolby miarowej 100 cm3 i rozcieńczenie wodą destylowaną do kreski. Potem wykonuje się miareczkowanie potencjometryczne: z przygotowanej próbki pobiera się 20 cm3, rozcieńcza wodą, umieszcza na mieszadle magnetycznym i miareczkuje roztworem NaOH o stężeniu 0,250 mol/dm3, mierząc pH dla kolejnych objętości titranta. Na tej podstawie sporządza się krzywą pH=f(VNaOH), wyznacza graficznie punkt końcowy miareczkowania, odczytuje pH oraz objętość NaOH w punkcie końcowym i oblicza procentową zawartość kwasu octowego. Następnie, korzystając z przebiegu krzywej, dobiera się właściwy wskaźnik alkacymetryczny spośród oranżu metylowego i fenoloftaleiny i przeprowadza klasyczne miareczkowanie wobec wskaźnika co najmniej dwa razy. Do dokumentacji wpisuje się objętości zużytego NaOH, oblicza średnią z wyników zgodnych oraz ponownie wyznacza procentową zawartość kwasu octowego. Końcowy etap to porównanie obu wyników z wartością deklarowaną przez producenta na etykiecie octu, zapisanie wniosków oraz sporządzenie wykazu potrzebnego sprzętu laboratoryjnego z podaniem pojemności naczyń miarowych. Egzaminator ocenia poprawność wykonania obu oznaczeń, jakość dokumentacji w tabelach, trafny dobór wskaźnika, obliczenia, wnioski oraz zachowanie zasad bhp i uporządkowanie stanowiska po pracy.