Rozwiązanie krok po kroku: Ocena środowiska i odpady

Tabela 2 przyjmuje, że ilość ścieków równa się zużyciu wody. Średnio na dobę:

[ Q_{dśr} = q_{jśr} \cdot M = 120 \cdot 6 = 720{,}00 \text{ dm}^3/\text{doba} ]

Dane z tabeli 1: 120 dm³ na mieszkańca na dobę, 6 mieszkańców.

W najbardziej obciążonej dobie ścieków jest więcej o współczynnik nierównomierności Nd = 1,2:

[ Q_{d\,max} = Q_{dśr} \cdot N_d = 720 \cdot 1{,}2 = 864{,}00 \text{ dm}^3/\text{doba} ]

Procent redukcji mówi, jaka część zanieczyszczenia została usunięta. Dla zawiesiny (S1 = 370, S2 = 150 mg/dm³):

[ \eta = \frac{S_1 - S_2}{S_1} \cdot 100\% = \frac{370 - 150}{370} \cdot 100\% = 59{,}46\% ]

Dla BZT₅ (S3 = 420, S4 = 260 mg O₂/dm³):

[ \eta = \frac{S_3 - S_4}{S_3} \cdot 100\% = \frac{420 - 260}{420} \cdot 100\% = 38{,}10\% ]

Tabela 3, warunek 1: ilość ścieków nie może przekraczać 5,0 m³/dobę.

Do porównania biorę najgorszy przypadek, czyli Qdmax = 864 dm³/doba. Jednostki muszą się zgadzać: 1 m³ = 1000 dm³, więc 864 dm³ = 0,864 m³/doba. To dużo mniej niż 5,0 → TAK.

Tabela 3, warunek 2: BZT₅ ma być zredukowane co najmniej o 20%, a zawiesiny ogólne co najmniej o 50%.

• BZT₅: 38,10% ≥ 20% → TAK,
• zawiesina: 59,46% ≥ 50% → TAK.

Uwaga na kolejność wierszy: w tabeli B najpierw jest BZT₅ (wiersz 6), potem zawiesina (wiersz 7) - odwrotnie niż w tabeli A.

Tabela 3, warunek 3: miejsce wprowadzania ścieków do ziemi ma być oddzielone warstwą gruntu co najmniej 1,5 m od najwyższego użytkowego poziomu wód podziemnych.

Według tabeli 1 jest 1,4 m → warunek niespełniony, NIE. Wszystkie warunki muszą być spełnione łącznie, więc w tym miejscu ścieków do ziemi wprowadzać nie wolno.

Jeden pień, obwód 140 cm. Kasztanowiec zwyczajny jest w kolumnie 1 tabeli 7; obwód powyżej 100 cm, więc wiersz „od 101” → 15 zł/cm.

Opłata = obwód · stawka = 140 · 15 = 2100 zł.

Obwód 90 cm. Dąb czerwony jest wymieniony z nazwy w kolumnie 2 (kolumna 3 obejmuje dęby „z wyjątkiem dębu czerwonego”). Obwód do 100 cm → 25 zł/cm.

Opłata = 90 · 25 = 2250 zł.

Drzewo ma dwa pnie (100 i 80 cm). Według tabeli 6 (pkt 2.1) za obwód przyjmuje się obwód największego pnia plus połowę pozostałych: 100 + 80 : 2 = 140 cm.

Wiśnia wonna jest w kolumnie 3 (kolumna 2 obejmuje wiśnie „z wyjątkiem ałyczy i wiśni wonnej”); 140 cm → wiersz „od 101” → 70 zł/cm. Opłata = 140 · 70 = 9800 zł.

Obwód 110 cm. Cis jest w kolumnie 4; 110 cm → „od 101” → 210 zł/cm.

Opłata = 110 · 210 = 23 100 zł.

2100 + 2250 + 9800 + 23 100 = 37 250 zł.

Opłata za krzewy = powierzchnia gruntu pod krzewami [m²] · stawka (tabela 6 pkt 3). Dereń rozłogowy i sumak są w pierwszej kolumnie tabeli 8 - stawka 10 zł/m² niezależnie od powierzchni:

• dereń rozłogowy: 80 m² · 10 zł/m² = 800 zł,
• sumak: 60 m² · 10 zł/m² = 600 zł.

800 + 600 = 1400 zł.

W wierszu 9 zapisuję obliczenie, w wierszu 10 - wynik:

37 250 zł + 1400 zł = 38 650 zł.

Przy domu jest teren rolniczy pod uprawę warzyw. Według tabeli 11 tereny rolnicze (R) to grupa gruntów II.

Wodoprzepuszczalność z tabeli 9 wynosi 1x10⁻⁷ m/s. W tabeli 10 kolumna „wyższa lub równa 1x10⁻⁷ m/s” obejmuje także wartość równą granicy - z niej biorę wartości dopuszczalne.

Tabela 10, kolumna „I, II, III” i „wyższa lub równa 1x10⁻⁷ m/s”:

• chrom: 300,
• kadm: 3,
• ołów: 100 mg/kg s.m.

Z tej samej kolumny: miedź 150, rtęć 3 mg/kg s.m. Kolejność metali w karcie 3 jest inna niż w tabeli 10 (miedź przed rtęcią, chrom na początku) - przepisuję po nazwie, nie po numerze wiersza.

Porównuję wyniki z wartościami dopuszczalnymi; przekroczenie to wynik większy od wartości dopuszczalnej:

• chrom 330,0 > 300 - przekroczony,
• kadm 3,5 > 3 - przekroczony,
• ołów 101,0 > 100 - przekroczony,
• miedź 50,0 < 150 - w normie,
• rtęć 3,5 > 3 - przekroczona.

Gleba nie odpowiada wymaganiom, bo przekroczone są wartości chromu, kadmu, ołowiu i rtęci. Skreślam „odpowiada” i końcówkę „nie zostały przekroczone żadne…”.

• chrom 301,0 > 300 - przekroczony (o 1 mg/kg, ale to wystarczy),
• kadm 3,0 - równy wartości dopuszczalnej, więc nieprzekroczony,
• ołów 99,0, miedź 40,0, rtęć 2,9 - w normie.

Gleba nie odpowiada wymaganiom, przekroczona jest wartość chromu.

Wszystkie wyniki są poniżej wartości dopuszczalnych (chrom 250,0, kadm 2,0, ołów 50,0, miedź 20,0, rtęć 1,5). Gleba odpowiada wymaganiom: skreślam „nie odpowiada” i część „ponieważ przekroczone zostały…”, zostawiam „nie zostały przekroczone żadne z dopuszczalnych wartości zanieczyszczeń”.

Schemat zaczyna się od podziału odpadów domowych na organiczne, użytkowe i niebezpieczne. Pod każdą grupą są pojemniki (pięciokąty) albo frakcje (prostokąty):

• 1 pod odpadami organicznymi → Pojemnik brązowy (bioodpady),
• 2 pod frakcją „papier” → Pojemnik niebieski,
• 3 - frakcja, która trafia do pojemnika zielonego → Szkło.

• 4 - frakcja, która trafia do pojemnika żółtego → Tworzywa sztuczne i metale,
• 5 w grupie odpadów niebezpiecznych, obok zużytych baterii, trafia do magazynu odpadów niebezpiecznych → Przeterminowane leki.

• 6 - odbiera odpady z brązowego pojemnika, oddaje kompost odbiorcom i odpady z kompostowni → Kompostownia,
• 7 - zbiera zawartość pojemników na papier, szkło i tworzywa → Sortownia,
• 8 - dostaje złom bezpośrednio z grupy odpadów użytkowych → Skup złomu.

• 9 - tu trafiają odpady z kompostowni i z sortowni, których nie da się już wykorzystać → Składowisko balastu,
• 10 - druga strona sortowni: to, co nadaje się do ponownego użycia i idzie do odbiorcy surowców wtórnych → Surowce wtórne.

• 1. P - zdanie wymienia odpady, których nie należy kompostować, z trafnym uzasadnieniem (mięso, ryby i kości przyciągają zwierzęta),
• 2. F - kompostowanie to rozkład tlenowy; odcięcie powietrza prowadzi właśnie do gnicia (rozkładu beztlenowego), a nie mu zapobiega,
• 3. P - kompost nie może być ani za suchy, ani za mokry; zbyt duża wilgotność grozi gniciem.

• 4. P - warstwy układa się wyłącznie z odpadów nadających się do kompostowania,
• 5. P - pryzmę zaczyna się od warstwy pociętych gałęzi i grubych łodyg, przesypanych ziemią lub dojrzałym kompostem,
• 6. P - kolejna warstwa to odpadki organiczne i cienka warstwa ziemi, posypane wapnem, dolomitem lub kredą.

• 7. F - zdanie przeczy stwierdzeniu 3: wilgotność w pryzmie trzeba utrzymywać przez cały czas, więc polewanie co kilka dni nie powinno ustawać,
• 8. P - przekładanie miesza warstwy i napowietrza kompost; klucz uznaje to stwierdzenie za prawdziwe.

• 9. P - starter (szczepionka bakteryjna) albo dojrzały kompost wprowadza mikroorganizmy rozkładające odpady; klucz uznaje to stwierdzenie za prawdziwe,
• 10. F - zapach amoniaku oznacza nadmiar azotu, więc dodaje się suchego materiału ubogiego w azot (słoma, siano, trociny). Dodanie „suszu bogatego w składniki azotowe” pogłębiłoby problem - zdanie samo sobie przeczy.