Rozwiązanie krok po kroku: Ocena stanu środowiska

Każdy wskaźnik porównuję z granicami z tabeli G. Klasa I to granica ostrzejsza, klasa II - łagodniejsza:

• temperatura (I ≤ 22, II ≤ 24 ˚C): punkt 1 - 19 → I, punkt 2 - 24 → II (równe granicy klasy II, więc ją spełnia),
• zawiesiny ogólne (I ≤ 25, II ≤ 50 mg/l): punkt 1 - 24 → I, punkt 2 - 32 → II.

• odczyn pH (I: 6,0 ÷ 8,5, II: 6,0 ÷ 9,0): punkt 1 - pH 6 → I (dolna granica przedziału), punkt 2 - pH 9 → II (poza klasą I, w granicy klasy II),
• tlen rozpuszczony (I ≥ 7, II ≥ 5 mg O₂/l): punkt 1 - 8 → I, punkt 2 - 7 → I (tlenu jest mniej, ale wciąż co najmniej 7),
• BZT₅ (I ≤ 3, II ≤ 6 mg O₂/l): punkt 1 - 2 → I, punkt 2 - 5 → II.

Ogólna klasa punktu to klasa najgorszego wskaźnika:

• punkt 1 - wszystkie wskaźniki w klasie I → I,
• punkt 2 - cztery wskaźniki w klasie II → II.

Pod tabelą G jest objaśnienie: klasa I oznacza stan bardzo dobry, klasa II - stan dobry.

Tabela B: punkt 1 leży przed zrzutem ścieków, punkt 2 - za wylotem z oczyszczalni. Różnica między punktami to więc wpływ ścieków:

• wniosek 1: ścieki przyczyniają się do pogorszenia jakości wody (klasa I → II) - skreślam „nie przyczyniają się”,
• wniosek 2: pogorszeniu uległy następujące wskaźniki: temperatura, zawiesiny ogólne, odczyn pH, BZT₅ - to te, które zmieniły klasę. Skreślam „nie uległy” i „żadne”.

Tlen rozpuszczony też spadł (8 → 7), ale został w klasie I; klucz dopuszcza dopisanie go do listy.

Według objaśnień do tabeli H najpierw szukam odpadu w grupie odpowiadającej źródłu powstawania. Oczyszczalnia ścieków to grupa 19, podgrupa 19 08 („odpady z oczyszczalni ścieków nieujęte w innych grupach”):

• cząstki zatrzymane na kratach i sitach → Skratki, 19 08 01,
• sedymentująca zawiesina mineralna (piasek) → Zawartość piaskowników, 19 08 02,
• osady po obróbce, która obniża podatność na zagniwanie → Ustabilizowane komunalne osady ściekowe, 19 08 05.

Odpady z biur i zaplecza oczyszczalni to odpady komunalne - grupa 20: Niesegregowane (zmieszane) odpady komunalne, 20 03 01.

Te odpady nie mają pozycji w grupie 19, więc sięgam do grup 13 ÷ 16. Wszystkie są niebezpieczne - kod z gwiazdką:

• mineralne oleje silnikowe bez związków chlorowcoorganicznych → 13 02 05* (nie 13 02 04* - ten dotyczy olejów zawierających takie związki),
• szmaty i ubrania ochronne zanieczyszczone substancjami niebezpiecznymi → 15 02 02*,
• filtry olejowe → Filtry olejowe, 16 01 07* - pozycja wprost nazywająca ten odpad. Klucz uznaje też 15 02 02*, bo opis tej pozycji wymienia „filtry olejowe nieujęte w innych grupach”.

Objaśnienie pod tabelą H: odpady opakowaniowe klasyfikuje się w podgrupie 15 01, a nie w 20 01. Dlatego folia i worki to nie „20 01 39 Tworzywa sztuczne”:

• kartony i opakowania zbiorcze → Opakowania z papieru i tektury, 15 01 01,
• plastikowe opakowania, worki, folia → Opakowania z tworzyw sztucznych, 15 01 02,
• opakowania po farbach, środkach odkażających i klejach z substancjami niebezpiecznymi → 15 01 10*.

Każdy wiersz porównuję z poziomem dla jego okresu uśrednienia (tabela I). P - tylko gdy wynik jest większy od poziomu:

• jedna godzina (200 µg/m³): 200 → N (równe), 220 → P, 150 → N, 130 → N,
• rok kalendarzowy (40 µg/m³): 30, 35, 25, 15 → wszędzie N.

• jedna godzina (350 µg/m³): 395 → P, 425 → P, 250 → N, 200 → N,
• 24 godziny (125 µg/m³): 175 → P, 220 → P, 100 → N, 90 → N.

• 24 godziny (50 µg/m³): 55 → P, 75 → P, 34 → N, 30 → N,
• rok kalendarzowy (40 µg/m³): 30, 35, 25, 20 → wszędzie N.

Osiem godzin (10 000 µg/m³): 11 000 → P, 11 500 → P, 4000 → N, 3700 → N.

Zbieram z kolumny punktu wszystkie „P”. W obu punktach skreślam „nie stwierdzono przekroczenia…” i wpisuję substancje:

• punkt 3 (domki przy drodze szybkiego ruchu): dwutlenek siarki (1 h i 24 h), pył zawieszony PM10 (24 h) i tlenek węgla,
• punkt 4 (zabudowa przy elektrociepłowni): to samo oraz dwutlenek azotu (1 h).

Okres uśrednienia dopisuję dla jasności - klucz uznaje wniosek także bez niego.

W punktach 5 (park miejski) i 6 (szpital poza miastem) w całych kolumnach jest „N” → nie stwierdzono przekroczenia żadnej z badanych substancji. Skreślam drugą część zdania, a w miejscu na substancje stawiam kreskę.

W tabeli J wybieram wiersz po rodzaju terenu i kolumnę po źródle hałasu (tabela E):

• punkt 3 - domki jednorodzinne (wiersz 2a) przy drodze szybkiego ruchu (kolumny „drogi lub linie kolejowe”): LDWN 64, LN 59. Wyniki 65 → P, 53 → N,
• punkt 4 - zabudowa wielorodzinna (wiersz 3a) przy elektrociepłowni (kolumny „pozostałe obiekty”): 55 i 45. Wyniki 66 → P, 50 → P.

• punkt 5 - park miejski z placem zabaw. Klucz przyjmuje tereny rekreacyjno-wypoczynkowe (wiersz 3c) i kolumny „pozostałe obiekty”: 55 i 45. Wyniki 55 → N (równe), 35 → N,
• punkt 6 - szpital poza granicami miasta (wiersz 1) przy obwodnicy (kolumny „drogi”): 50 i 45. Wyniki 55 → P, 46 → P.

Arkusz nie podaje źródła hałasu w punkcie 5 i nie rozstrzyga, czy plac zabaw liczyć do terenów pobytu dzieci (wiersz 2b) - wpisuję wartości z klucza.

Przepisuję punkty z „P” w kolumnach 5 i 8: LDWN przekroczony w punktach 3, 4, 6, LN - w punktach 4, 6.

Bez żadnego przekroczenia jest tylko punkt 5. Przekroczenia w obu przedziałach czasu (P w kolumnie 5 i w kolumnie 8) są w punktach 4, 6.

• zatrzymanie dużych zanieczyszczeń → Kraty,
• usuwanie piasku → Piaskownik,
• sedymentacja zawiesin w ściekach surowych → Osadnik wstępny.

• usuwanie związków organicznych z nitryfikacją i denitryfikacją → Zespolone komory oczyszczania biologicznego,
• sedymentacja kłaczków osadu czynnego → Osadnik wtórny (osadnik wstępny pracuje na ściekach surowych, przed biologią).

• zagęszczanie osadu surowego → Zagęszczacz,
• stabilizacja beztlenowa → Komory fermentacyjne (WKF).

• odwadnianie osadu → Prasy taśmowe,
• higienizacja osadów ściekowych → Stacja higienizacji osadów.