Kwas tereftalowy otrzymuje się przez katalityczne utlenianie p-ksylenu powietrzem w roztworze kwasu octowego, wobec octanu kobaltu i promotora - bromku sodu, w 150 °C i pod 1,53 MPa. Kwas wytrąca się jako ciało stałe, oddziela na wirówce i oczyszcza, a kwas octowy z katalizatorem wraca do reaktora po destylacji. Trzeba wypełnić kartę technologiczną, opisać schemat ideowy i schemat instalacji, policzyć dobowe zapotrzebowanie na p-ksylen, tlen, powietrze, katalizator i kwas octowy, zestawić parametry w punktach kontroli oraz przepisać z karty charakterystyki środki ochrony i sposoby udzielania pierwszej pomocy.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie do tabel wydrukowanych w arkuszu nazwy procesów, operacji i aparatów, równania reakcji, wartości parametrów, obliczenia i środki ochrony indywidualnej. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kroki idą za kolejnością tabel w arkuszu, a w obrębie tabeli - za kryteriami klucza.
Skąd brać odpowiedzi. Prawie wszystko jest w arkuszu: opis procesu (równania, parametry, aparaty), wykaz danych technologicznych (masy molowe, gęstości, wydajność), schematy i wyciąg z karty charakterystyki. Obliczenia policzyłem w skrypcie i porównałem z kluczem oceniania CKE; zaokrąglam tak, jak każe arkusz, i do kolejnego etapu biorę wynik już zaokrąglony. Wpisy słowne są sprawdzone z tekstem kryteriów klucza. Indeksy we wzorach piszę jako indeksy dolne (H₂O) - na egzaminie tak samo, odręcznie.
To jedno z możliwych rozwiązań: objętość tlenu można liczyć z masy p-ksylenu albo z masy kwasu tereftalowego - w obu przypadkach wychodzi 9327 m³. Każdy wynik zaokrąglam do liczby całkowitej i to zaokrąglone wyniki biorę do kolejnych etapów, jak każe uwaga nad tabelą 4.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 46 kryteriów w 6 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 35 punktów - można stracić 11 kryteriów i nadal zdać. Najwięcej punktów (po 10) dają karta technologiczna i opis schematu ideowego.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.