Etylobenzen otrzymuje się przez alkilowanie benzenu etylenem w fazie gazowej na zeolicie ZSM-5 (metoda Mobil-Badger), w 370 ÷ 420 °C i pod 1,5 ÷ 2 MPa. Instalacja daje 67 t etylobenzenu na godzinę przy wydajności 98,5%. Trzeba wypełnić kartę technologiczną, opisać schemat ideowy i schemat instalacji, policzyć godzinowe zapotrzebowanie na etylen i benzen, wpisać parametry pracy reaktora i dobrać środki ochrony indywidualnej przy pracy z etylenem i z benzenem.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie do tabel wydrukowanych w arkuszu nazwy procesów, operacji i aparatów, równania reakcji, wartości parametrów, obliczenia i środki ochrony indywidualnej. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kroki idą za kolejnością tabel w arkuszu, a w obrębie tabeli - za kryteriami klucza.
Skąd brać odpowiedzi. Prawie wszystko jest w arkuszu: opis procesu (równania, parametry, aparaty), wykaz danych technologicznych (masy molowe, gęstości, wydajność), schematy i wyciąg z karty charakterystyki. Obliczenia policzyłem w skrypcie i porównałem z kluczem oceniania CKE; zaokrąglam tak, jak każe arkusz, i do kolejnego etapu biorę wynik już zaokrąglony. Wpisy słowne są sprawdzone z tekstem kryteriów klucza. Indeksy we wzorach piszę jako indeksy dolne (H₂O) - na egzaminie tak samo, odręcznie.
Numeracja tabel. W arkuszu dwie ostatnie tabele mają numery „4” i „5” (w poleceniu i w kluczu to tabele 5 i 6). Trzymam się treści tabel; w krokach podaję oba numery.
To jedno z możliwych rozwiązań: w opisie schematu ideowego klucz przyjmuje kilka nazw operacji (np. „odparowanie” albo „podgrzewanie”), a obliczenia można prowadzić proporcją albo przez liczbę kilomoli.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 47 kryteriów w 6 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 36 punktów - można stracić 11 kryteriów i nadal zdać. Najwięcej punktów (po 10) dają karta technologiczna i opis schematu instalacji.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.