Rozwiązanie krok po kroku: Dokumentacja wykonania nóg taboretu

Formularz na stronie 6 ma tytuł wzdłuż dłuższego boku - kartkę obraca się w poziomie, ramka ma wtedy ok. 260 × 178 mm. Noga ma 425 mm, przekrój 40 × 40 mm: w podziałce 1:1 przekrój i gniazda są duże i czytelne, a długość pokazuje się z przerwaniem. Wybraną podziałkę warto dopisać (tu nad rysunkiem), bo tytuł formularza podaje obie możliwości.

Rzutem głównym jest widok na lico nogi z gniazdem, długość poziomo z przerwaniem (linia cienka z zygzakiem). Po prawej, zgodnie z europejskim układem rzutów, stoi widok z lewej - czoło górne nogi, na którym widać, że gniazda wychodzą na czoło. Na razie same obrysy; gniazda, fazowanie i przekroje dochodzą w kolejnych krokach.

Wymiary z tabeli elementów na rysunku złożeniowym 01.00 (poz. 2 - noga taboretu): 425 (długość - wymiar przez przerwanie, wpisany jako rzeczywisty), 40 i 40 (przekrój).

Materiał oznacza się graficznie w przekroju poprzecznym B-B przez trzon nogi: drewno lite przecięte w poprzek włókien kreskuje się ukośnymi cienkimi liniami (wiedza ogólna z rysunku meblowego; tak samo kreskuje przekroje szczegół B rysunku złożeniowego). Odnośnik dopowiada „sosna - drewno lite”. Klucz tego arkusza oznaczenia materiału nie ocenia, ale bez niego rysunek wykonawczy jest niepełny.

Na dolnym końcu nogi krawędzie są ścięte o 2 mm pod kątem 45° - w widoku głównym to małe ukosy w narożnikach i linia krawędzi fazy 2 mm od czoła. Fazę opisuje się odnośnikiem 2x45° (pierwsza liczba to szerokość fazy w mm).

Wymiary gniazd są w szczegółach A i B rysunku złożeniowego: oskrzynia wysokości 60 mm wchodzi w nogę czopem grubości 9 mm, cofniętym 5 + 8 = 13 mm od zewnętrznego lica nogi. W widoku głównym gniazdo jest prostokątem 60 × 9 mm od czoła nogi; linia 20 mm od czoła to miejsce zmiany głębokości (płytsza część pod odsadzenie). W widoku z lewej oba gniazda (z dwóch sąsiednich lic) widać jako wycięcia w czole.

Głębokości ze szczegółów rysunku złożeniowego: część pod odsadzenie 14 mm, część pod czop 27 mm (czop 26 mm + 1 mm luzu na klej, szczegół A). W widoku głównym dno gniazda na licu prostopadłym widać linią kreskową - schodek 14/27 mm od górnej krawędzi. Przekrój C-C przez część głęboką pokazuje, że oba gniazda po 27 mm spotykają się w środku nogi (czopy dwóch oskrzyń są ścięte na ukos - szczegół B).

Gniazdo wymiaruje się od czoła nogi: długość całkowita 60 (klucz przyjmuje też osobno 40 pod czop i 20 pod odsadzenie), szerokość 9 i położenie 13 od zewnętrznego lica. Liczby pochodzą ze szczegółów A i B rysunku złożeniowego.

Klucz tego arkusza ocenia gniazdo razem z głębokością: długość 60 z głębokością części pod czop 27 (w przekroju C-C) oraz odsadzenie - długość 20 i głębokość 14 (w widoku z lewej, dla obu gniazd).

Na gotowym rysunku liczby wymiarowe stoją bez jednostek - na rysunku technicznym domyślne są milimetry. Krawędzie widoczne są grube, wymiarowe i kreskowanie cienkie, niewidoczne kreskowe, a rysunek - bez tabliczki (ocenie podlega sam rysunek, tak mówi opis rezultatu).

Wiersz 1 (numer jest wydrukowany): nazwa noga taboretu, w kolumnach 3-5 wymiary gotowego elementu z tabeli rysunku złożeniowego: 425 × 40 × 40 mm, w kolumnie 6 ilość - taboret ma 4 nogi.

Z opisu technicznego: stelaż taboretu jest z tarcicy sosnowej (nieobrzynanej, I klasy).

Od kolumny 8 każda kolumna to jedna operacja: u góry stanowisko lub maszyna, niżej nazwa operacji, a w wierszu elementu symbol z oznaczeń pod tabelą: □ pobieranie materiału, ○ operacja technologiczna. Kolejność technologiczna: tarcica z magazynu, trasowanie, piłowanie poprzeczne na długość z naddatkiem, piłowanie wzdłużne na szerokość z naddatkiem.

Struganie na strugarce wyrówniarce daje płaszczyzny bazowe, na strugarce grubiarce - wymiar przekroju 40 × 40, a pilarka formatowa tnie nogę na dokładną długość 425 mm. To już siedem operacji z listy klucza, w kolejności technologicznej.

Na wymiarowanej nodze trasuje się gniazda (przybory traserskie), wykonuje je dłutarką łańcuszkową (jest w wykazie maszyn; klucz przyjmuje też dłuta płaskie), dolny koniec fazuje 2 × 45° na stanowisku obróbki ręcznej, a krawędzie szlifuje i załamuje kostką szlifierską (papier P-120). Stanowisk z listy klucza jest już ponad siedem.

Opis techniczny: dwa naniesienia lakieru podkładowego i jedno nawierzchniowego, po naniesieniu szlif papierem P-180. W schemacie to na przemian lakierowanie (kabina natryskowa z wykazu maszyn) i szlifowanie (kostka szlifierska). Tabela ma 17 kolumn operacji - szlif po warstwie nawierzchniowej wymagałby osiemnastej, a w praktyce warstwy wierzchniej się nie szlifuje.

Ostatnia kolumna: stanowisko kontroli jakości z przyrządami (suwmiarka, kątownik - są w wykazie narzędzi) i symbolem ▲ z oznaczeń pod tabelą (zamalowany trójkąt). Po tym kroku każdy rodzaj czynności ma swój symbol: □ pobranie, ○ operacje, ▲ kontrola.

Symbole w wierszu elementu łączy się linią od pobrania materiału do kontroli jakości - pokazuje drogę nogi przez stanowiska.

Element noga taboretu, w kolumnie 3 ilość elementów: 4 - norma dotyczy wszystkich nóg taboretu (tytuł tabeli: „do wykonania nóg taboretu”), materiał tarcica sosnowa.

Wymiary netto to wymiary gotowej nogi: 425, 40, 40 mm.

4 × 0,425 × 0,040 × 0,040 = 0,002720 m³ - wynik do 6 miejsca po przecinku (gwiazdka pod tabelą); obliczenie w miejscu „Obliczenia”.

Uwaga pod Tabelą 1 arkusza: nadmiar na długość 20 mm, naddatek na szerokość 10 mm. Grubość brutto to grubość tarcicy z opisu technicznego (nogi z tarcicy o grubości 50 mm): 445 × 50 × 50 mm.

4 × 0,445 × 0,050 × 0,050 = 0,004450 m³.

Klasa I z opisu technicznego. Wskaźnik z Tabeli 1 arkusza (tarcica sosnowa nieobrzynana): grubość 50 mm, elementy do 1000 mm, klasa I - 50%.

Wskaźnik wydajności to część tarcicy, która zostaje w gotowych elementach, więc zużycie ogółem = netto : wskaźnik = 0,002720 : 0,50 = 0,005440 m³ (tak liczy klucz).

Wiersz 1 dotyczy lakierowania podkładowego, wiersz 2 - nawierzchniowego (rodzaj lakierowania jest wydrukowany). W obu: element noga taboretu, tarcica sosnowa, liczba sztuk 4.

W kolumnach 4-6 w obu wierszach: 425 × 40 × 40 mm.

Opis techniczny: elementy drewniane wykończone lakierem wodorozcieńczalnym - w obu wierszach (podkładowy i nawierzchniowy to rodzaj lakierowania z kolumny 7).

Lakieruje się cztery boki każdej nogi, bez czół (uwaga pod tabelą): 4 nogi × 4 × 0,425 × 0,040 = 0,2720 m² (4 miejsca po przecinku). Liczba naniesień podkładu stoi osobno w kolumnie 10, więc w kolumnie 9 jest sama powierzchnia.

⚠️ Rozbieżność arkusz-klucz: z danych arkusza wychodzi powierzchnia 4 × 4 × 0,425 × 0,040 = 0,2720 m² i ta wartość jest wpisana; klucz CKE w poz. 1 przyjmuje tylko 0,544 m² (powierzchnia × 2 naniesienia, choć liczba naniesień stoi osobno w kolumnie 10). Na egzaminie punkt daje wartość z klucza; klucz z sesji styczeń 2023 (ten sam arkusz) przyjmuje już oba warianty.

Lakier nawierzchniowy kryje tę samą powierzchnię jednym naniesieniem: 0,2720 m² (klucz: 0,272).

Z opisu technicznego: lakier podkładowy 2 naniesienia po 150 g/m², nawierzchniowy 1 naniesienie po 100 g/m² (opis nazywa te liczby „wskaźnikiem wydajności” lakieru).

Całkowite zużycie = powierzchnia × liczba naniesień × zużycie na 1 m²: podkładowy 0,2720 × 2 × 150 = 81,60 g, nawierzchniowy 0,2720 × 1 × 100 = 27,20 g (2 miejsca po przecinku).