Rozwiązanie krok po kroku: Dokumentacja nóg stolika

Arkusz narzuca podziałkę 1:1. Noga ma 500 mm długości, a pole rysunku A4 w poziomie około 265 mm, więc długość trzeba pokazać z przerwaniem - przekrój 80 × 40 mm mieści się bez trudu. Rysuje się na szablonie z folderu EGZAMIN DRM.08 (warstwy linii, wysokość tekstu, tabliczka), drukuje w skali 1:1, a podziałkę wpisuje w tabliczce.

Rzutem głównym jest lico wewnętrzne nogi (80 mm) - na nim są otwory na kołki. Długość leży poziomo z przerwaniem (linia cienka z zygzakiem), górny koniec nogi po lewej. Pod nim, zgodnie z europejskim układem rzutów, widok z góry - lico boczne 40 mm, na które wychodzi otwór na śrubę. Na razie same obrysy; otwory, osie i faza dochodzą w kolejnych krokach.

Wymiary z opisu technicznego: 500 (długość - wymiar przez przerwanie, wpisany jako rzeczywisty), 80 (szerokość, przy widoku głównym) i 40 (grubość, przy widoku z góry). Liczby bez jednostek - domyślne są milimetry.

Materiał oznacza się graficznie w przekroju poprzecznym B-B przez trzon nogi: drewno lite przecięte w poprzek włókien kreskuje się ukośnymi cienkimi liniami (wiedza ogólna z rysunku meblowego; tak samo kreskuje nogi szczegół B rysunku złożeniowego). Linia cięcia z literami B jest na widoku głównym, odnośnik dopowiada „buk - drewno lite”. Przekrój jest też drugą częścią polecenia „w rzutach prostokątnych i przekrojach”.

Na licu wewnętrznym są cztery otwory Ø10 na kołki - po dwa przy każdym końcu, w rozstawie 32 mm, symetrycznie do osi nogi (24 mm od krawędzi). W widoku z góry ich głębokość 19 mm widać liniami kreskowymi (krawędzie niewidoczne). Otwór Ø6,5 na śrubę „szwedzką” jest przelotowy przez szerokość nogi: w widoku z góry to okrąg, w widoku głównym - dwie linie kreskowe przez całą szerokość.

Każdy otwór dostaje osie liniami punktowymi cienkimi: okręgi - krzyż osi wystający 2-3 mm poza okrąg, otwory widziane z boku (kreskowe) - oś wzdłuż otworu. Wspólna oś pary otworów na kołki pokrywa się z osią symetrii nogi.

Położenie osi: 25 od górnej i 18 od dolnej krawędzi, 24 od krawędzi bocznej i rozstaw 32; otwór na śrubę 85 od górnej krawędzi i 20 od lica (połowa grubości). Średnice i głębokość: odnośniki 4xØ10 gł. 19 i Ø6,5 przelotowy oraz wymiar 19 w widoku z góry. Głębokość 19 mm pochodzi ze szczegółu C rysunku złożeniowego.

Na dolnym końcu nogi krawędzie są ścięte o 5 mm pod kątem 45° - w obu widokach to ukosy w narożnikach i linia krawędzi fazy 5 mm od czoła. Fazę opisuje się odnośnikiem 5x45°.

W tabliczce zdający wpisuje swój numer PESEL (w tym przykładzie: imię i nazwisko autora rozwiązania); PESEL trafia też do nazwy pliku DWG.

Zapis DWG, podgląd wydruku w skali 1:1 na A4 w poziomie, grubości linii z warstw szablonu (widoczne grube, wymiarowe i kreskowanie cienkie, niewidoczne kreskowe, osie punktowe), druk w czerni. Wydruk po zgodzie przewodniczącego; nieudane kartki oznacza się słowem BRUDNOPIS.

Wiersz elementu: Lp. 1, nazwa noga, liczba sztuk 4 - stolik ma cztery nogi, a Tabela 2 liczy tarcicę na wszystkie nogi stolika (klucz przyjmuje 4 albo 1).

Kolumna 4: tarcica bukowa - opis techniczny: elementy stelaża z tarcicy bukowej obrzynanej (na nogi o grubości 50 mm, I klasa). Wiersz jest niski, więc pisze się drobno.

Kolumna 5: wymiary gotowego elementu z opisu technicznego: 500, 80, 40 mm (długość, szerokość, grubość).

Od kolumny 6 każda kolumna to jedna operacja: u góry stanowisko, maszyna lub narzędzie, niżej nazwa operacji, a w wierszu elementu symbol z legendy: □ magazynowanie i dobór materiału, ○ operacja. Kolejność technologiczna: tarcica z magazynu, trasowanie, przerzynanie na długość z naddatkiem (pilarka poprzeczna), rozrzynanie na szerokość (pilarka stolarska). Ołówek i miara to przybory traserskie, a magazyn - miejsce pobrania materiału.

Struganie wyrównujące na strugarce wyrówniarce daje dwie płaszczyzny bazowe pod kątem prostym, struganie grubościowe na strugarce grubiarce - przekrój 80 × 40 mm, a pilarka formatowa tnie nogę na dokładną długość 500 mm. W schemacie jest już ponad pięć operacji z listy klucza.

Otwory na kołki Ø10 × 19 w licu wewnętrznym wierci wiertarka pionowa (noga leży licem do góry, otwory wg wzornika), długi otwór Ø6,5 na śrubę „szwedzką” przez całą szerokość 80 mm - wiertarka pozioma. Dolne krawędzie fazuje 5 × 45° frezarka dolnowrzecionowa (frez fazujący). Maszyn z listy klucza jest już ponad pięć.

Płaszczyzny szerokie i wąskie szlifuje szlifierka taśmowa (P100, P120), a ostre krawędzie załamuje się papierem P-120 na kostce szlifierskiej (opis wykonania). Każda maszyna pasuje do swojej operacji - tak jak wcześniejsze: pilarki do piłowania, strugarki do strugania, wiertarki do otworów, frezarka do fazowania.

Opis wykonania: jednokrotnie lakier podkładowy i dwukrotnie nawierzchniowy (wodorozcieńczalne, bezbarwne). Nanosi je pistolet natryskowy, a między warstwami włókna podniesione przez wodę ściera się papierem P240 na kostce szlifierskiej (P240 jest w wykazie materiałów pomocniczych). Szlif po ostatniej warstwie się nie robi.

Ostatnia kolumna: kontrola jakości z przyrządami miara stolarska, suwmiarka, kątownik (klucz wymaga co najmniej dwóch) i symbolem ∆. Teraz w schemacie są wszystkie trzy symbole z legendy: □, ○ i ∆.

Symbole w wierszu elementu łączy się linią od pobrania materiału do kontroli jakości - pokazuje to kolejność przejść przez stanowiska.

Tytuł Tabeli 2 mówi o tarcicy „do wykonania nóg stolika”, więc: element noga, ilość 4 sztuki (cztery nogi jednego stolika), materiał tarcica bukowa. Klucz przyjmuje też liczenie dla jednej nogi (1 sztuka, 0,001600 m³ itd.) - ważne, żeby wszystkie kolumny liczyć konsekwentnie dla tej samej liczby.

Wymiary netto to wymiary gotowego elementu: 500, 80, 40 mm.

4 × 0,500 × 0,080 × 0,040 = 0,006400 m³ - z dokładnością do 6 miejsc po przecinku (napis nad kratką), obliczenie w kratce „Obliczenia”.

„Informacja o naddatkach na obróbkę”: +20 mm na długości i +20 mm na szerokości. Naddatku na grubość arkusz nie podaje - grubość brutto to grubość tarcicy z wykazu materiałów (50 mm). Stąd 520 × 100 × 50 mm.

4 × 0,520 × 0,100 × 0,050 = 0,010400 m³.

Klasa I z wykazu materiałów (klucz zapisuje ją cyfrą arabską lub rzymską).

Tabela wskaźników wydajności: tarcica 38-50 mm (nogi z tarcicy 50 mm), element do 600 mm (noga ma 500 mm), klasa I - 37%.

Wskaźnik wydajności to część tarcicy, która zostaje w gotowym elemencie, więc zużycie ogółem = netto : wskaźnik = 0,006400 : 0,37 = 0,017297 m³ (tak liczy klucz).

Odpady = ogółem - netto = 0,017297 - 0,006400 = 0,010897 m³. Wszystkie obliczenia stoją w kratce „Obliczenia” - ich udokumentowanie to osobne kryterium.

Na ostatniej stronie zdający wpisuje, ile kartek wydruku dołącza: 1 kartka czystopisu (rysunek) i 0 brudnopisu. Klucz tego nie ocenia, ale bez wpisu przewodniczący nie potwierdzi dołączenia wydruku.