Rozwiązanie krok po kroku: Dokumentacja nogi taboretu

Arkusz narzuca podziałkę 1:1. Noga ma 425 mm długości, a pole rysunku A4 w poziomie około 265 mm, więc długość trzeba pokazać z przerwaniem - przekrój nogi 40 × 40 mm mieści się bez trudu. Rysuje się na szablonie z folderu EGZAMIN DRM.08 (warstwy linii, wysokość tekstu, tabliczka) i drukuje w skali 1:1, a podziałkę wpisuje w tabliczce.

Rzutem głównym jest widok na lico nogi z gniazdem, długość poziomo z przerwaniem (linia cienka z zygzakiem). Po prawej, zgodnie z europejskim układem rzutów, stoi widok z lewej - czoło górne nogi, na którym widać, że gniazda wychodzą na czoło. Na razie same obrysy; gniazda, fazowanie i przekroje dochodzą w kolejnych krokach.

Wymiary z tabeli rysunku złożeniowego R 2: 425 (długość - wymiar przez przerwanie, wpisany jako rzeczywisty), 40 i 40 (przekrój). Liczby bez jednostek - na rysunku technicznym domyślne są milimetry.

Materiał oznacza się graficznie w przekroju poprzecznym B-B przez trzon nogi: drewno lite przecięte w poprzek włókien kreskuje się ukośnymi cienkimi liniami (wiedza ogólna z rysunku meblowego; tak samo kreskuje przekroje nogi szczegół B rysunku złożeniowego R 2). Odnośnik dopowiada „sosna - drewno lite”.

Na dolnym końcu nogi krawędzie są ścięte o 2 mm pod kątem 45° - w widoku głównym to małe ukosy w narożnikach i linia krawędzi fazy 2 mm od czoła. Fazę opisuje się odnośnikiem 2x45° (pierwsza liczba to szerokość fazy w mm).

W widoku głównym gniazdo jest prostokątem 60 × 9 mm od czoła nogi, 13 mm od lica zewnętrznego (krawędź dolna widoku). Linia w odległości 20 mm od czoła to miejsce, gdzie zmienia się głębokość (dno płytszej części pod odsadzenie). W widoku z lewej oba gniazda (z dwóch sąsiednich lic) widać jako wycięcia w czole - płytka część pod odsadzenie jest od czoła otwarta.

Głębokości z rysunku złożeniowego: część pod odsadzenie 14 mm, część pod czop 27 mm (czop 26 mm + 1 mm luzu na klej, szczegół A). W widoku głównym dno drugiego gniazda (na licu prostopadłym) widać linią kreskową - schodek 14/27 mm od górnej krawędzi. Przekrój C-C przez część głęboką pokazuje, że oba gniazda po 27 mm spotykają się w środku nogi (czopy dwóch oskrzyń są ścięte na ukos i stykają się w narożu - szczegół B).

Gniazdo wymiaruje się kompletnie: długości 20 i 60 od czoła (widok główny), położenie 13 od lica zewnętrznego i szerokość 9, głębokości 14 (w widoku z lewej, dla obu gniazd) i 27 (w przekroju C-C). Wymiary bierze się z rysunku złożeniowego, nie z pomiaru wydruku arkusza.

W tabliczce zdający wpisuje swój numer PESEL (w tym przykładzie: imię i nazwisko autora rozwiązania); PESEL trafia też do nazwy pliku DWG.

Zapis DWG, podgląd wydruku w skali 1:1 na A4 w poziomie, grubości linii z warstw szablonu (widoczne grube, wymiarowe i kreskowanie cienkie, niewidoczne kreskowe), druk w czerni. Wydruk po zgodzie przewodniczącego; nieudane kartki oznacza się słowem BRUDNOPIS.

Wiersz 1 opisuje element: nr 1, nazwa noga taboretu, a w kolumnach 3-5 wymiary gotowego elementu z tabeli rysunku złożeniowego R 2: 425 × 40 × 40 mm. W kolumnie 6 liczba sztuk - schemat dotyczy jednej sztuki, więc 1.

W kolumnie 7 materiał z opisu technicznego: stelaż taboretu jest z tarcicy sosnowej (nieobrzynanej, I klasy).

Od kolumny 8 każda kolumna to jedna operacja: u góry stanowisko lub maszyna, niżej nazwa operacji, a w wierszu elementu symbol z oznaczeń pod tabelą: □ pobranie i dobór materiału, ○ operacja technologiczna. Kolejność technologiczna: tarcica z magazynu, trasowanie, piłowanie poprzeczne na długość z naddatkiem, piłowanie wzdłużne na szerokość z naddatkiem.

Struganie na strugarce wyrówniarce daje płaszczyzny bazowe, na strugarce grubiarce - wymiar przekroju, a pilarka formatowa tnie element na dokładną długość 425 mm. W schemacie jest już ponad sześć operacji z listy klucza.

Na wymiarowanej nodze trasuje się gniazda (przybory traserskie), wykonuje je dłutarką łańcuszkową (jest w wyposażeniu zakładu, klucz przyjmuje też dłuta płaskie), dolny koniec fazuje 2 × 45° na stanowisku obróbki ręcznej, a krawędzie szlifuje i załamuje kostką szlifierską (papier P-120). Stanowisk z listy klucza jest już ponad siedem.

Opis techniczny: dwa naniesienia lakieru podkładowego i jedno nawierzchniowego natryskiem pneumatycznym, a po naniesieniu szlif papierem P-180. W schemacie to na przemian lakierowanie (kabina natryskowa) i szlifowanie (kostka szlifierska). Opis każe szlifować po każdym naniesieniu, ale tabela ma 17 kolumn operacji - szlif po warstwie nawierzchniowej (gdyby go wpisać) wymagałby osiemnastej kolumny, a w praktyce warstwy wierzchniej się nie szlifuje.

Ostatnia kolumna: stanowisko kontroli jakości z symbolem ▲ z oznaczeń pod tabelą (w tym arkuszu trójkąt jest zamalowany). Po tym kroku każdy rodzaj czynności ma swój symbol: □ pobranie, ○ operacje, ▲ kontrola.

Symbole w wierszu elementu łączy się linią od pobrania materiału do kontroli jakości.

Element noga taboretu, w kolumnie 3 liczba elementów: 1 (norma dla jednego elementu), materiał tarcica sosnowa.

Wymiary netto to wymiary gotowego elementu: 425, 40, 40 mm.

0,425 × 0,040 × 0,040 = 0,000680 m³ - wynik do 6 miejsca po przecinku (gwiazdka pod tabelą); obliczenie w miejscu „Wyniki obliczeń”.

Uwaga pod tabelą wskaźników: naddatek na długość 20 mm, na szerokość 10 mm. Grubość brutto to grubość tarcicy z opisu technicznego (nogi z tarcicy o grubości 50 mm): 445 × 50 × 50 mm.

0,445 × 0,050 × 0,050 = 0,00111250 m³, po zaokrągleniu do 6 miejsc 0,001113 m³ (dokładny wynik kończy się piątką, dlatego klucz przyjmuje 0,001112 i 0,001113).

Klasa I z opisu technicznego. Wskaźnik z Tabeli 1 arkusza (tarcica sosnowa nieobrzynana): grubość 50 mm, elementy do 1000 mm, klasa I - 50%.

Wskaźnik wydajności to część tarcicy, która zostaje w gotowym elemencie, więc zużycie ogółem = netto : wskaźnik = 0,000680 : 0,50 = 0,001360 m³ (tak liczy klucz).

Wiersz 1 dotyczy lakieru podkładowego, wiersz 2 - nawierzchniowego (rodzaj lakierowania jest już wydrukowany). W obu: element noga taboretu, tarcica sosnowa, liczba sztuk 1.

W kolumnach 5-7 w obu wierszach wymiary nogi: 425 × 40 × 40 mm.

Opis techniczny: elementy drewniane wykończone lakierem wodorozcieńczalnym - w obu wierszach.

Lakieruje się cztery boczne płaszczyzny nogi - czół nie liczy się (uwaga nad tabelą): 4 × 0,425 × 0,040 = 0,0680 m² (4 miejsca po przecinku). Klucz przyjmuje też 0,1360, czyli to samo pole liczone podwójnie dla dwóch naniesień podkładu; tu liczba naniesień stoi osobno w kolumnie 11.

Lakier nawierzchniowy kryje tę samą powierzchnię: 0,0680 m².

Z opisu technicznego: lakier podkładowy 2 naniesienia po 150 g/m², nawierzchniowy 1 naniesienie po 100 g/m² (opis nazywa te liczby „wskaźnikiem wydajności” lakieru).

Całkowite zużycie = powierzchnia × liczba naniesień × zużycie na 1 m²: podkładowy 0,0680 × 2 × 150 = 20,40 g, nawierzchniowy 0,0680 × 1 × 100 = 6,80 g (2 miejsca po przecinku).

Na ostatniej stronie zdający wpisuje, ile kartek wydruku dołącza: 1 kartka czystopisu (rysunek) i 0 brudnopisu. Klucz tego nie ocenia, ale bez wpisu przewodniczący nie potwierdzi dołączenia wydruku.