Zakład meblarski produkuje serię taboretów (rysunek poglądowy R 1, rysunek złożeniowy R 2). Dokumentacja dotyczy oskrzyni taboretu: 212 × 60 × 25 mm z tarcicy sosnowej nieobrzynanej I klasy o grubości 32 mm. Oskrzynia łączy się z nogami złączem czopowym odsadzanym na klej, więc na obu końcach ma czop; wykończenie to dwa naniesienia lakieru podkładowego i jedno nawierzchniowego (wodorozcieńczalnego, natryskiem). Części dokumentacji: rysunek wykonawczy w CAD w podziałce 1:1, schemat przebiegu procesu (Tabela 1), norma zużycia tarcicy (Tabela 2) i lakieru (Tabela 3).
Model „dk”: dokumentacja, część przy komputerze. Rysunek wykonawczy powstaje w programie CAD na szablonie z folderu EGZAMIN DRM.08 i jest drukowany na kartce A4 - w krokach rysunku podgląd pokazuje ten wydruk (krój komputerowy), a elementy dochodzące w danym kroku są podświetlone na żółto. Tabele 1-3 zdający wypełnia ręcznie w arkuszu: tłem podglądu jest strona arkusza, wpisy są granatowe i odręczne, pola z bieżącego kroku - na żółto.
Skąd wymiary czopa. Opis techniczny mówi tylko o złączu czopowym odsadzanym - wymiary są w rysunku złożeniowym R 2: między nogami 160 mm, więc czop ma 26 mm długości ((212 - 160) : 2, szczegół A: 26 mm w gnieździe), grubość 9 mm z odsadzeniami bocznymi po 8 mm (szczegół B: 8 + 9 + 8 = 25), w dolnych 40 mm wysokości czop jest pełnej długości, a w górnych 20 mm odsadzenie skraca go do 14 mm. Koniec czopa jest ścięty pod kątem 45° (ucios) - w szczególe B czopy dwóch oskrzyń stykają się w nodze na ukos.
Obliczenia. Zużycie netto - objętość gotowej oskrzyni; brutto - z naddatkami z uwagi pod tabelą wskaźników (+20 mm na długość, +10 mm na szerokość) i grubością tarcicy 32 mm; zużycie ogółem - netto podzielone przez wskaźnik wydajności (49% dla tarcicy 32 ÷ 35 mm, elementów do 1000 mm i I klasy). W Tabeli 3 klucz CKE liczy wiersz 2 i sumy od 0,0384 m² zamiast od powierzchni z wiersza 1 - w tabeli są wartości wynikające z wymiarów (0,0272 m², 8,16 g, 2,72 g), a wartości z klucza podają uwagi w krokach.
Rysunek a klucz. Klucz ocenia rzuty, podziałkę, wymiary z opisu technicznego, oznaczenie materiału, elementy konstrukcyjne i czytelność wydruku - nie narzuca układu arkusza. Układ rzutów, przerwania, linie i oznaczenia przekroju są tu zgodne z ogólnymi zasadami rysunku technicznego (wiedza ogólna, nie dane arkusza); szablon na egzaminie ma własną ramkę i tabliczkę, więc ich wygląd może się różnić.
To jedno z możliwych rozwiązań: klucz dopuszcza inne poprawne nazwy operacji i stanowisk oraz inny układ rzutów.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 37 kryteriów w 4 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 28 punktów - można stracić 9 kryteriów i nadal zdać. Najwięcej punktów (po 10) dają rysunek i Tabela 2, Tabela 3 - 9, Tabela 1 - 8.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.