Po roku eksploatacji instalacji klimatyzacji pomieszczenia czystego („clean room”) trzeba sporządzić dokumentację przeglądu: dobrać przyrządy pomiarowe, nazwać procesy obróbki powietrza z wykresu Molliera i odczytać z niego parametry, policzyć przekroje, strumienie, krotność wymian i rozdział wywiewu, wydać zalecenia eksploatacyjne i odpowiedzi dla użytkownika, policzyć sprawność, moce, wydajność nawilżacza, zapotrzebowanie i koszt ciepła, a na koniec porównać wyniki z wymaganiami i zamknąć protokół.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie odczyty, wyniki obliczeń i oceny do tabel, wykresów i protokołu wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel i rysunków w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Odczyty z wykresu. Przemiany są już narysowane na wykresie i-x (Rysunek 2). Wartości ocenione przez klucz są wpisane tak, jak podaje je klucz - to odczyty z narysowanych punktów. Pozostałe (zawartość wilgoci, punkt rosy, entalpia na końcu chłodzenia, wilgotność w pomieszczeniu) wynikają z położenia narysowanych linii: pionowe odcinki przemian leżą przy 12,7, 7,6 i 0,9 g/kg, a temperatura i entalpia są policzone wzorami psychrometrycznymi dla ciśnienia 101,3 kPa. Odczyt z wykresu może się od nich różnić o kilka dziesiątych - klucz tych pól nie ocenia.
Zaokrąglenia. Tabela 8 ma wyniki z dokładnością 0,01 (tak każe arkusz), w Tabelach 10 i 11 też są dwa miejsca po przecinku, a masowe natężenia wody - trzy.
To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 47 kryteriów w 6 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 36 punktów - można stracić 11 kryteriów i nadal zdać. Część pól w Tabelach 10 i 11 nie jest oceniana, ale ich wypełnienie jest potrzebne do kompletnej dokumentacji.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.