Rozwiązanie krok po kroku: Przegląd klimatyzacji i agregatu

Zimą powietrze zewnętrzne (A, -15 °C) ogrzewa się najpierw w wymienniku obrotowym do R (-5 °C, czujnik T1): ogrzewanie na wymienniku obrotowym - zawartość wilgoci się nie zmienia, bo wymiennik nie ma złoża pochłaniającego wilgoć. R-B to dalszy pionowy odcinek do 19,5 °C: ogrzewanie nagrzewnicą wstępną. B-W idzie w prawo (rośnie x): nawilżanie parowe.

C-D - pionowo w dół do krzywej nasycenia: chłodzenie. D-E po krzywej nasycenia, ze spadkiem zawartości wilgoci: wykraplanie wilgoci. E-W - pionowo w górę do stanu pomieszczenia: ogrzewanie nagrzewnicą wtórną.

A - parametry powietrza zewnętrznego zimą, W - parametry powietrza w pomieszczeniu (wspólny koniec obu ciągów), C - parametry powietrza zewnętrznego latem, D - punkt rosy (początek wykraplania na krzywej φ = 100%).

C: izoterma 30,0 °C i linia x ≈ 12,8 g/kg (tuż za pionową linią 12,5), wilgotność między liniami 0,4 i 0,5: 48,0%. Izentalpa przez C: 63,0 kJ/kg (wzór: 1,005·30 + 12,8·(2501 + 1,86·30)/1000 = 62,9; klucz: 63 ±2). Za chłodnicą powietrze jest nasycone: 100,0%, punkt rosy D jest opisany na wykresie: 17,0 °C. Koniec chłodzenia mokrego (E, ok. 10 °C i 7,5 g/kg): 29,0 kJ/kg.

W: 21,0 °C (klucz: 21 ±1), 7,5 g/kg, wilgotność 49,0%, entalpia 40,0 kJ/kg.

A: -15,0 °C, x = 1,0 g/kg (klucz: 1 ±1), blisko krzywej nasycenia - ok. 98,0%, entalpia opisana na wykresie -13,0 kJ/kg. R (koniec odzysku ciepła): -2,0 kJ/kg (opis „-2”). B (koniec ogrzewania): 19,5 °C i 22,0 kJ/kg. Zawartość wilgoci za nagrzewnicą wstępną bez zmian 1,0, za nawilżaczem jak w pomieszczeniu 7,5 g/kg.

Vp = 20 · 10 · 3 = 600,00 m³. Kratki nawiewne 0,8 · 0,4 = 0,32 m², wywiewne 0,6 · 0,4 = 0,24 m². Strumień = w · A · 3600: K1 1 152,00, K2 1 728,00, K3 2 304,00, W1 1 555,20, W2 1 728,00, W3 1 814,40 m³/h. Suma nawiewu: 5 184,00 m³/h.

Wywiew: 5 097,60 m³/h (mniej niż nawiew - stąd nadciśnienie). ṁ = 5 184,00 · 1,2 = 6 220,80 kg/h = 1,73 kg/s. k = 5 184,00 / 600 = 8,64 h⁻¹.

η = (-5 - (-15)) / (21 - (-15)) · 100 = 27,78% (t2 = -5 °C z czujnika T1). Moce dla ṁ = 1,73 kg/s: chłodnica 1,73 · (63 - 29) = 58,82 kW (wartość bezwzględna), nagrzewnica pierwotna 1,73 · (22 - (-2)) = 41,52 kW, wtórna 1,73 · (40 - 29) = 19,03 kW. Nawilżacz 6 220,80 · (7,5 - 1,0) / 1000 = 40,44 kg/h, wykroplona woda 6 220,80 · (12,8 - 7,5) / 1000 = 32,97 kg/h. Tych wierszy klucz nie ocenia.

Stan 1 sygnalizują presostaty na filtrze wstępnym i wywiewnym - te filtry są zabrudzone: TAK w wierszach 1 i 4. Presostat filtra dokładnego i oba presostaty wentylatorów pokazują 0 - NIE. Wymagania pomieszczenia są spełnione, więc nie zwiększa się obrotów (NIE), a czyszczenie było pół roku temu przy wymaganym raz w roku (NIE). Klucz ocenia też, czy wypełniona jest cała tabela.

Temperatura 21,0 °C (21 ±1) - TAK; wilgotność 49 % (50 ±5) - TAK; zanieczyszczenia - większa z dwóch wartości pomiaru 0,3 mg/m³ (maks. 1,0) - TAK; krotność 8,64 h⁻¹ (min. 8) - TAK; nadciśnienie +12 Pa (10 ±5) - TAK. Klucz punktuje każde TAK i wypełnienie całej tabeli, razem z kolumną wartości rzeczywistych.

Wszystkie parametry spełniają wymagania: skreśla się „nie spełnia” i „nie jest” (instalacja jest dopuszczona do dalszej eksploatacji).

Najpierw bezpieczeństwo: wyłączenie zasilania i zamknięcie zaworów serwisowych (kluczami do zaworów serwisowych), potem odzyskanie czynnika stacją odzysku do butli na wadze - czynnika nie wolno wypuścić do atmosfery. Ostatnia czynność to uruchomienie i regulacja zaworu wkrętakiem. Kolejność serwisowa i dobór sprzętu to wiedza o pracy przy instalacjach chłodniczych.

3: demontaż uszkodzonego zaworu - zestaw kluczy (połączenia kielichowe). 4: montaż nowego zaworu - rury przycina się nożem obcinakiem, gratuje i kielichuje, a połączenia dokręca kluczami.

5: próba szczelności azotem z butli z reduktorem (oprawa manometrów pokazuje spadek ciśnienia). 6: wykonanie próżni pompą próżniową - usuwa powietrze i wilgoć. 7: napełnienie układu czynnikiem z butli na wadze, przez oprawę manometrów.

Na manometrze (Rysunek 3) wskazówka stoi na zielonej skali R134a przy ok. 0,5 °C - to temperatura parowania odpowiadająca zmierzonemu ciśnieniu (na czerwonej skali ok. 2 bar nadciśnienia). Przegrzanie = temperatura rzeczywista - temperatura nasycenia = 4,5 - 0,5 = 4,0 K (klucz: 4 ±0,5).