Węzeł ciepłowniczy po 10 latach eksploatacji przeszedł przegląd, a jego wynik jest w protokole z zaznaczonymi usterkami. Trzeba przypisać nazwy elementów instalacji do zadań, jakie pełnią, wypisać z protokołu usterki ośmiu elementów i dobrać do nich metody naprawy z tabeli w dokumentacji, sporządzić wykaz urządzeń i narzędzi potrzebnych do tych napraw, a na koniec obliczyć i dobrać naczynie wzbiorcze oraz zawór bezpieczeństwa dla obiegu c.o.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie odczyty, wyniki obliczeń, oznaczenia z rysunków i wnioski do tabel, wykresów i schematów wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel i rysunków w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z treści zadania, tabel i rysunków arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana nazwa - z tekstem kryterium. Tam, gdzie klucz przyjmuje kilka zapisów, w kroku jest to zaznaczone. Wiedza z energetyki spoza arkusza (np. znaczenie liter w oznaczeniu kotła, symbole na schemacie) jest w kroku nazwana wprost jako wiedza ogólna.
Bezpieczeństwo. To materiał do nauki pracy z dokumentacją. Przeglądy, pomiary i naprawy kotłów, generatorów i urządzeń elektroenergetycznych wykonują wyłącznie osoby z odpowiednimi uprawnieniami (świadectwa kwalifikacyjne), według instrukcji eksploatacji i poleceń na piśmie - rozwiązanie arkusza ich nie zastępuje.
To jedno z możliwych rozwiązań. W dwóch miejscach klucz CKE różni się od danych arkusza (usterki wymiennika c.o. i typ zaworu bezpieczeństwa) - kroki mówią o tym wprost.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 40 kryteriów w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 30 punktów - można stracić 10 kryteriów i nadal zdać. Rezultat 4 ma osobne kryterium za to, że wykaz zawiera tylko niezbędne narzędzia - dopisywanie całej listy „na wszelki wypadek” kosztuje punkt.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.