Diagnostyka wciągarki dźwigowej

Praktyczny egzamin z kwalifikacji ELE.09 „Obsługa i konserwacja urządzeń dźwigowych” trwa 120 minut i ma charakter diagnostyczno-dokumentacyjny: praca polega na analizie układu zasilania i sterowania awaryjnej wciągarki dźwigowej, bez wykonywania montażu. Na schemacie pokazano instalację 230/400 V z silnikiem trójfazowym M 3~, luzownikiem hamulca, lampką H, wyłącznikami F1 i F2, przyciskiem kasety 1GD oraz przyciskami 2G „jazda góra” i 3D „jazda dół”. Najpierw trzeba opisać prawidłową sekwencję pracy dla ruchu kabiny w górę: zamknięcie odpowiednich zestyków, załączenie cewki stycznika 11:G, uruchomienie stycznika 13:L luzownika, zapalenie sygnalizacji i blokadę przeciwnego kierunku. Analogiczny opis przygotowuje się dla jazdy w dół ze stycznikiem 12:D oraz kontrolą blokady stycznika 11:G. Kolejna część pracy polega na ocenie zapisów konserwatora z oględzin i prób: trzeba rozstrzygnąć, które obserwacje świadczą o poprawnym, a które o niepoprawnym działaniu układu. Następnie analizowane są pomiary ciągłości przewodów, rezystancji cewek styczników i sprawności zestyków przycisków. Wyniki wskazują między innymi przerwę w torze zestyku 12:D (13–14) prowadzącym do cewki 13:L oraz uszkodzoną cewkę stycznika 12:D, co tłumaczy problemy z jazdą w dół i z załączeniem luzownika. Egzaminator ocenia poprawność wypełnienia pięciu tabel: dwóch opisów działania, protokołu oględzin, protokołu pomiarów oraz wykazu usterek z elementami przeznaczonymi do wymiany. Liczy się precyzyjne rozpoznanie stanów zestyków, właściwe powiązanie objawów z pomiarami oraz używanie oznaczeń zgodnych ze schematem.