Wciągarka jazdy awaryjnej ma trójfazowy silnik nawrotny (styczniki 11:G - jazda góra, 12:D - jazda dół) i hamulec zwalniany luzownikiem L, którym steruje stycznik 13:L. Obwód sterowania jest zasilany osobno, z zacisków L+ i L- przez wyłącznik F2, a jazda rusza dopiero wtedy, gdy wciśnięty jest jednocześnie przycisk 1GD kasety i przycisk kierunku 2G albo 3D. Układ nie działa prawidłowo. Trzeba opisać prawidłowe działanie obu obwodów sterowania, ocenić zapisy konserwatora i wyniki pomiarów omomierzem, a na końcu wskazać usterki i element do wymiany.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie odpowiedzi, wartości i wyniki obliczeń do tabel wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Jak czytać schemat. Zestyk opisuje się nazwą aparatu i numerami zacisków: 13-14 to zestyk zwierny (zamyka się, gdy cewka stycznika jest zasilona), 21-22 - rozwierny (otwiera się). Cewkę opisują zaciski A1, A2. Zestyk rozwierny 12:D(21,22) w gałęzi cewki 11:G i zestyk 11:G(21,22) w gałęzi cewki 12:D to blokada wzajemna: oba styczniki kierunku nie mogą być załączone naraz (zamiana dwóch faz przy obu załączonych oznaczałaby zwarcie międzyfazowe). Zasada działania styczników i blokady to ogólna wiedza o układach nawrotnych, a wszystkie oznaczenia pochodzą z rysunku 1 arkusza.
Dane. Wpisy w tabelach 1 i 2 wynikają ze schematu, oceny w tabelach 3 i 4 - z porównania zapisów i pomiarów z działaniem prawidłowego układu. Każdy wpis jest w skrypcie porównany z tekstem kryterium klucza.
Bezpieczeństwo. To materiał do nauki rozwiązywania zadania egzaminacyjnego, a nie instrukcja pracy przy dźwigu. Konserwację, naprawy i próby urządzeń dźwigowych wykonuje wyłącznie osoba z ważnym zaświadczeniem kwalifikacyjnym Urzędu Dozoru Technicznego, zgodnie z dokumentacją producenta i przepisami o dozorze technicznym.
To jedno z możliwych rozwiązań: klucz dopuszcza równoznaczne sformułowania, jeśli są poprawne merytorycznie.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 44 kryteria w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 33 punktów - można stracić 11 kryteriów i nadal zdać. Tabele 1 i 2 dają razem 20 punktów i są niemal symetryczne - kto zrozumie jazdę w górę, opisze też jazdę w dół.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.