Przegląd instalacji solarnej c.w.u.

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji ELE.11 trwa 180 minut i ma charakter obliczeniowo-analityczny, związany z eksploatacją słonecznej instalacji grzewczej w budynku jednorodzinnym. Punktem wyjścia jest schemat układu przygotowującego ciepłą wodę użytkową z czterema próżniowymi kolektorami słonecznymi ustawionymi na południe pod kątem 45°. Trzeba wyznaczyć podstawowe parametry pracy instalacji na podstawie danych katalogowych kolektora, właściwości płynu solarnego oraz wyników pomiarów z przeglądu technicznego. Obliczenia dotyczą między innymi ciśnienia napełniania instalacji, wymaganego ciśnienia wstępnego w naczyniu przeponowym i całkowitego przepływu czynnika w obiegu solarnym. Następnie porównuje się wartości obliczone lub katalogowe z wartościami rzeczywistymi i ocenia, czy instalacja jest użytkowana prawidłowo, biorąc pod uwagę ciśnienie, temperaturę zamarzania glikolu, odczyn pH oraz przepływ przy pracy pompy. Kolejny blok pracy dotyczy przygotowania c.w.u.: wylicza się dobowe zapotrzebowanie ciepła netto dla czteroosobowej rodziny, dodaje straty zasobnika i cyrkulacji, a potem na podstawie rocznego udziału energii słonecznej, nasłonecznienia i średniej sprawności kolektora oblicza pole powierzchni kolektorów oraz jego wartość rzeczywistą. Poza rachunkami trzeba też uzupełnić wykaz elementów instalacji ze schematu i przypisać im funkcje, na przykład transport czynnika, zabezpieczenie układu, magazynowanie ciepła czy sterowanie pracą. Ostatnia część sprawdza wiedzę eksploatacyjną: wpisuje się zalecenia dla użytkownika na wypadek wycieku płynu solarnego lub wody, braku zasilania elektrycznego, braku zimnej wody i dłuższej nieobecności domowników. Egzaminator ocenia poprawność obliczeń, trafność oceny stanu instalacji, znajomość budowy układu solarnego oraz praktyczne zasady bezpiecznego użytkowania.