Rozwiązanie krok po kroku: Diagnostyka linii etykietowania

Przemiennik jest zasilany jednofazowo (rysunek 4: L - przewód fazowy 230 V AC, 50 Hz). Linię L prowadzę z szyny na dole rysunku do zacisku L w obwodach mocy, a po drodze - od strony sieci - wstawiam wyłącznik nadprądowy F1 (symbol łącznika z wyzwalaczem). Zabezpieczenie zawsze stoi przed odbiornikiem, nie za nim.

Drugi przewód zasilania: szyna N → zacisk N przemiennika. Przecięcie z szyną PE po drodze nie jest połączeniem - połączenie oznacza się kropką.

Zacisk PE przemiennika łączę z szyną PE linii zasilającej - obudowa przemiennika musi być objęta ochroną przeciwporażeniową.

Rysuję symbol silnika trójfazowego (koło z napisem M 3~) i łączę go trzema przewodami z wyjściami U, V, W przemiennika. Przemiennik zasilany 230 V jednofazowo wytwarza na wyjściu napięcie trójfazowe - silnik 400 V pracuje wtedy w trójkącie, ale to sprawa tabliczki zaciskowej, nie tego schematu.

Rysunek 4: „przycisk E-STOP - steruje wejściem FH1”, FH1 = 24 V DC - przemiennik uruchomiony, 0 V - zatrzymanie awaryjne. Zacisk 1 przycisku jest już połączony z L+, więc zacisk 2 (zestyk NC) prowadzę do FH1. Wciśnięcie grzybka rozwiera zestyk i odcina 24 V od FH1.

Według tabeli 1 wyjście Q0.3 steruje wejściem cyfrowym SF1 przemiennika (Q0.3 = 1 - start silnika). Łączę Q0.3 z SF1. SF2 i FH2 zostają wolne - w opisie są „nie wykorzystane”.

Sygnały SF1 i FH1 to 24 V DC liczone względem COM, więc oba zaciski COM (przy wejściach sterujących i przy obwodzie bezpieczeństwa) łączę z linią L- (0 V DC) - tą samą, do której jest podłączony L- sterownika. Bez tego wyjście Q0.3 i przycisk E-STOP nie miałyby wspólnego potencjału odniesienia z przemiennikiem. Skrzyżowanie bez kropki nie jest połączeniem.

Osobne kryterium sprawdza węzły - kropki w miejscach, gdzie przewód odgałęzia się od innego. Stawiam je przy odczepach od szyn L, N, PE i przy obu odczepach COM od linii L-. Bez kropki skrzyżowanie oznacza dwa przewody, które się nie łączą.

Program z rysunku 5 (S - ustaw, R - kasuj):

1. Start (I0.0) i Stop (I0.1, zestyk NC - stan 1, dopóki S2 niewciśnięty) i B2 (I0.3) → ustaw Y1 i H1,
2. B1 i B5 i B2 → kasuj Y1,
3. B1 i B2 i B3 → ustaw Y2,
4. Y2 → timer T1 (TON, 5 s),
5. T1 i nie B5 → kasuj Y2,
6. T1 i B3 i I0.2 → ustaw SF1 (start przenośnika),
7. B4 i SF1 → kasuj SF1,
8. nie I0.1 (S2 wciśnięty) → kasuj H1.

• wiersz 1: linia 1 ustawia Y1 (wysuw 1A1) przy Start i B2 = 1 → TAK,
• wiersz 2: E-STOP jest podłączony do wejścia FH1 przemiennika (rysunek 3), a nie do zasilania PLC - wciśnięcie zatrzymuje tylko silnik (błąd ST0) → NIE.

• wiersz 3: zasada działania - „wysunięcie tłoczyska siłownika 1A1 następuje dwukrotnie wolniej niż jego wsunięcie” (służy temu zawór dławiąco-zwrotny 1V2) → TAK,
• wiersz 4: linia 3 wymaga B1 i B2 oraz B3 (pudełko wykryte pod siłownikiem 1A2), a nie jego braku → NIE.

• wiersz 5: Y2 (Q0.1) uruchamia T1, po 5 s linia 5 kasuje Y2 (B5 nieaktywny, bo tłoczysko 1A2 jest wysunięte) - wyjście Q0.1 jest aktywne 5 s → TAK,
• wiersz 6: TON to timer z opóźnionym załączeniem (wyjście Q = 1 po czasie PT od pojawienia się sygnału IN) → TAK.

• wiersz 7: zasada działania mówi, że wysunięcie 1A2 jest dwukrotnie wolniejsze od wsunięcia, czyli trwa dłużej → NIE,
• wiersz 8: linia 6 ustawia SF1 po T1 przy aktywnych B3 i I0.2, a I0.2 to według tabeli 1 czujnik B1 (nad stykiem jest podpis „Stop”, który nie pasuje do tabeli 1). W żadnym odczytaniu warunkiem nie jest para B2 i B3 → NIE. Klucz tego wiersza nie ocenia - właśnie z powodu tej rozbieżności w programie.

• wiersz 9: linia 7 kasuje SF1, gdy B4 = 1 i przenośnik pracuje → TAK,
• wiersz 10: linia 8 przy wciśniętym S2 (I0.1 = 0) kasuje H1 - lampka gaśnie, a nie zapala się → NIE.

Sprawny przewód ma rezystancję rzędu dziesiątych części oma, przerwa - ∞. Odcinki 1-12 (zasilanie PLC, L+ do przycisków, czujników, B5 i E-STOP, przyciski do wejść I0.0 i I0.1) mają od 0,2 do 0,4 Ω i są przewidziane na rysunku 3 → wszędzie połączenie sprawne.

Według schematu i tabeli 1 wyjście B1 ma trafiać na I0.2, a B2 na I0.3. Pomiar B1:BK/I0.2 i B2:BK/I0.3 daje ∞ - tych połączeń nie ma → oba niesprawne.

Za to B1:BK/I0.3 i B2:BK/I0.2 mają po 0,2 Ω - przewody istnieją, ale łączą czujniki z niewłaściwymi wejściami. Ciągłość jest, zgodności ze schematem nie ma → oba niesprawne. Razem wiersze 13-16 mówią jedno: czujniki B1 i B2 są podłączone na krzyż.

• wiersze 17-30: B3, B4, B5 do wejść, E-STOP do FH1, powroty BU czujników do L-, wyjścia do Y1, Y2, H1 i ich powroty - od 0,2 do 0,5 Ω → sprawne (wiersz 30 klucz pomija, ale wynik 0,3 Ω jest taki sam jak w pozostałych),
• wiersz 31: S1 (NO) - przed ∞, po 0,8 Ω → sprawne,
• wiersz 32: S2 (NC) - przed 0,4 Ω, po ∞ → sprawne,
• wiersz 33: B5 (NO) - przed ∞, po 0,5 Ω → sprawne.

E-STOP ma zestyk NC: przed wciśnięciem powinien być zwarty (ułamek oma), po wciśnięciu - rozwarty. Zmierzono ∞ w obu stanach - zestyk jest stale rozwarty → niesprawne. To tłumaczy błąd ST0: na wejściu FH1 przemiennika stale jest 0 V, czyli „zatrzymanie awaryjne”.

Czujnik PNP NO: nieaktywny - ok. 0 V, aktywny - ok. 24 V.

• B1 (0,1 / 23,4 V), B2 (0,2 / 23,7 V), B4 (0,1 / 23,6 V) → sprawne,
• B3: 20,5 V już w stanie nieaktywnym i 21,6 V w aktywnym - wyjście jest stale w stanie wysokim, czujnik nie rozróżnia obecności pudełka → niesprawne.

W stanie spoczynku (Y2 niewysterowana) tłoczysko 1A2 powinno być wsunięte, a według opisu „po załączeniu zasilania elektrycznego oraz zasileniu linii technologicznej sprężonym powietrzem następuje wysunięcie tłoczyska siłownika 1A2”, a po wysterowaniu Y2 - jego powolne wsunięcie. Siłownik działa odwrotnie, więc przewody na przyłączach 4 i 2 elektrozaworu 1V4 są zamienione. Naprawa: zamienić je miejscami.

Przy ręcznym przesterowaniu 1V4 tłoczysko 1A2 „wsuwa się dwukrotnie wolniej niż podczas wysuwania”, a ma być odwrotnie - wolniej ma przebiegać wysuw. Zawór 1V3 dławi niewłaściwy kierunek przepływu (zmniejsza prędkość powrotu). Naprawa: podłączyć 1V3 tak, żeby zmniejszał prędkość wysuwania.

Z wierszy 13-16 tabeli 4: czujnik B1 jest podłączony do I0.3, a B2 do I0.2. Dlatego już przy starcie aktywne jest I0.2 (pudełka w magazynie widzi B2, a sterownik bierze to za wysunięcie 1A1). Naprawa: przełożyć przewody - B1 do I0.2, B2 do I0.3. Czujniki są sprawne (wiersze 35-36), zamiennik niepotrzebny.

Wiersz 34 tabeli 4: zestyk NC przycisku E-STOP jest stale rozwarty - przerwany obwód bezpieczeństwa FH1, przemiennik pokazuje ST0 i nie uruchomi silnika. Zamiennik z tabeli 2: LAY37-11ZS - „przycisk bezpieczeństwa awaryjny STOP (grzybek)”, styki NO/NC. Pozostałe przyciski z tabeli 2 to przycisk sterowniczy, stacyjka i przełącznik obrotowy - nie nadają się na wyłącznik awaryjny.

Wiersz 37: czujnik B3 ma na wyjściu ok. 21 V niezależnie od pudełka - jest uszkodzony. Z tabeli 2 optyczne są dwa: E3F-DS30C4 (NPN NO) i E3F-DS30P1 (PNP NO), 6 ÷ 36 V DC. Wejścia PLC z tego układu współpracują z czujnikami PNP (tabela 1), więc dobieram E3F-DS30P1.

Naprawy to przełożenie przewodów elektrycznych i pneumatycznych oraz wymiana przycisku i czujnika:

• narzędzia: wkrętak płaski i krzyżakowy (zaciski), obcinak do przewodów, praska do tulejek, nóż monterski,
• sprzęt kontrolno-pomiarowy: multimetr uniwersalny (ciągłość, napięcie na wyjściu nowego czujnika), tester ciągłości przewodów,
• środki ochrony osobistej: okulary ochronne (sprężone powietrze przy rozłączaniu przewodów), rękawice, odzież ochronna.