Kopalnia węgla brunatnego planuje urabiać złoże jedną koparką wielonaczyniową kołową z kołem półkomorowym: średnica koła 21,6 m, 18 czerpaków po 6,6 m³, jeden wysyp trwa 2,5 s. Węgiel wydobywa się na dwie zmiany po 8 godzin przez 250 dni w roku, a plan zakłada 19 000 000 m³ rocznie. Trzeba policzyć liczbę wysypów na minutę, cztery wydajności koparki (teoretyczną, techniczną, efektywną i eksploatacyjną), wydajność zmianową, dzienną i roczną kopalni oraz sprawdzić, czy koparka pokryje plan.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie nazwy i wyniki obliczeń do tabel i rysunków wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel i rysunków w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Wzory, na których opiera się zadanie (tabela 3 arkusza). Każda kolejna wydajność powstaje z poprzedniej przez pomnożenie przez współczynniki z tabeli 2: teoretyczna zakłada pełne czerpaki i ciągłą pracę, techniczna uwzględnia napełnienie czerpaków i spulchnienie urobku, efektywna - manewry i inne przerwy, a eksploatacyjna - nieregularność frontu i straty losowe. Wyniki zaokrągla się do liczby całkowitej i kolejny wzór liczy się z wartości już zapisanej w tabeli. W tabelach 5 i 6 kolumna „Jednostka miary” jest pusta - jednostkę wpisuje zdający i każda jednostka to osobny punkt.
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z opisu zadania, rysunków i tabel arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana nazwa - z tekstem kryterium. Tam, gdzie klucz przyjmuje kilka zapisów, w kroku jest to zaznaczone.
To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 16 kryteriów w 4 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 12 punktów - można stracić 4 kryteria i nadal zdać. Połowa punktów (7 z 16) to jednostki w tabelach 5 i 6 - pusta kolumna „Jednostka miary” kosztuje więcej niż jeden błąd rachunkowy.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.