W kopalni bazaltu zaplanowano odstrzał metodą długich otworów pionowych z ładunkiem dzielonym, dwuczłonowym, na piętrze o wysokości 18 m. Odwiercono 45 otworów (trzy szeregi po 15) o długości 20 m, zabiór wynosi 3,0 m, a odstrzał ma urobić 6000 m³ skały. Ładunki inicjuje się metodą nieelektryczną. Trzeba nazwać parametry piętra i otworu z rysunku 1, policzyć długości przybitek i kolumny materiału wybuchowego, ilości ładunku i ładunek jednostkowy, przypisać znaczenia sygnałów ostrzegawczych i ocenić przydatność środków i sprzętu strzałowego do metody nieelektrycznej.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie nazwy i wyniki obliczeń do tabel i rysunków wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel i rysunków w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Wzory, na których opiera się zadanie (tabela 2 arkusza). Ładunek dzielony to dwa człony materiału wybuchowego rozdzielone przybitką pośrednią, a u wylotu otworu jest przybitka zasadnicza. Kolumnę materiału wybuchowego liczy się więc jako długość otworu minus obie przybitki, a jeden człon to jej połowa. Ilości ładunku idą od członu, przez otwór (dwa człony), do całej siatki (45 otworów).
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z opisu zadania, rysunków i tabel arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana nazwa - z tekstem kryterium. Tam, gdzie klucz przyjmuje kilka zapisów, w kroku jest to zaznaczone. Przypisanie parametrów do rysunku, znaczeń sygnałów i ocena przydatności sprzętu to ogólna wiedza o robotach strzałowych i przepisach górniczych - jest zaznaczona w krokach.
To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 30 kryteriów w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 23 punktów - można stracić 7 kryteriów i nadal zdać. Najwięcej punktów dają tabela 7 (10 znaków „+” i „–”) oraz tabela 3 (8 nazw parametrów).
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.