Przeróbka mechaniczna węgla

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji GIW.05 trwa 150 minut i ma charakter obliczeniowo-technologiczny: pracuje się na opisie Zakładu Przeróbki Mechanicznej Węgla Kamiennego, a wyniki wpisuje do kilku tabel. Punktem wyjścia jest schemat procesu od przygotowania nadawy, przez klasyfikację, kruszenie i wzbogacanie różnych klas ziarnowych, aż po odwadnianie i suszenie produktów flotacji. Trzeba dobrać właściwe maszyny do kolejnych operacji, m.in. przesiewacz rusztowy, kruszarkę szczękową, przesiewacz wibracyjny, wzbogacalnik DISA, osadzarkę pulsacyjną, maszynę flotacyjną, filtr próżniowy bębnowy, prasę filtracyjną i suszarkę bębnową. Kolejny blok to obliczenia przerobu procentowego, dobowego i zmianowego dla wzbogacania w cieczy ciężkiej, w osadzarkach oraz we flotacji przy założonej wydajności zakładu 17 800 Mg na dobę i pracy dwuzmianowej. Ważna część dotyczy kruszenia frakcji powyżej 200 mm: z wykresu składu ziarnowego odczytuje się parametry d50 i d80 dla nadawy i produktu, wyznacza stopnie rozdrobnienia, masę materiału kierowaną do kruszarek oraz minimalną liczbę kruszarek potrzebnych do ciągłej pracy. Następnie pojawia się bilans wzbogacania flotacyjnego, gdzie oblicza się wychód odpadu, zawartość popiołu w nadawie, uzysk substancji palnej i popiołu w koncentracie oraz straty substancji palnej w odpadzie. Osobno trzeba rozpoznać urządzenia do odwadniania i suszenia na podstawie nazw, symboli graficznych i krótkich opisów działania. Ostatnia tabela skupia się na węźle flotacji: liczysz masę nadawy, dobowe, zmianowe i roczne ilości koncentratu oraz zużycie flokulantu przy podanej dawce. Egzaminator ocenia poprawność doboru maszyn, umiejętność czytania wykresu i bilansowania procesu, dokładność obliczeń oraz kompletność wpisów w tabelach.