Zakład przeróbki rudy miedzi wzbogaca 14 400 Mg rudy na dobę (trzy zmiany po 8 godzin). Według schematu z rysunku 1 ruda przechodzi klasyfikację i rozdrabnianie, mielenie i klasyfikację hydrauliczną, wzbogacanie flotacyjne oraz odwadnianie koncentratu. Trzeba przypisać maszyny do procesów, opracować skład ziarnowy koncentratu i odpadu z krzywych (wychody, d50, d80), rozpoznać maszyny na rysunkach i policzyć potrzebną liczbę młynów kulowych.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie nazwy i wyniki obliczeń do tabel i rysunków wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel i rysunków w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Odczyty z wykresu. Rysunek 2 jest w arkuszu wektorowy: punkty krzywych są wzięte wprost z PDF i przeliczone na wartości osi, a d50 i d80 to punkty krzywej na poziomie 50% i 80% (w skrypcie liczone na krzywej z PDF). Wyniki mieszczą się w przedziałach klucza. Przerywane linie w podglądzie pokazują sposób odczytu - klucz ich nie ocenia.
Wzory. Wychód klasy = różnica wychodów kumulowanych tej klasy i poprzedniej. Wydajność dobowa młyna Wd = T × I, gdzie I = 24 h, a liczba młynów = przerób dobowy / Wd, zaokrąglona w górę.
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z opisu zakładu i tabel arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana nazwa - z tekstem kryterium. Tam, gdzie klucz przyjmuje kilka zapisów, w kroku jest to zaznaczone. Rozpoznanie maszyn na rysunkach i przypisanie ich do procesów to wiedza ogólna o maszynach przeróbczych - zaznaczona w krokach.
To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 25 kryteriów w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 19 punktów - można stracić 6 kryteriów i nadal zdać. Mało kryteriów oznacza, że każde jest warte 4% wyniku - jedna pomyłka w tabeli 7 kosztuje tyle co połowa tabeli 8.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.