Zakład Przeróbki Węgla Kamiennego pracuje w systemie trzyzmianowym. Operacje przygotowawcze to rozdrabnianie i klasyfikacja mechaniczna, operacje główne - wzbogacanie w cieczach ciężkich, w pulsacyjnym strumieniu cieczy i flotacyjne, a uzupełniające - odwadnianie grawitacyjne (z odczynnikami przyspieszającymi sedymentację), odśrodkowe i ciśnieniowe. Trzeba dobrać maszyny i procesy, odczytać z krzywych składu ziarnowego d80 nadawy i produktu kruszenia dla trzech zmian i policzyć stopnie rozdrobnienia, zbilansować koncentraty flotacyjne z ilością flokulantu, policzyć wychody odpadów, straty substancji palnej i współczynniki wzbogacenia, a na koniec opisać maszynę z rysunku 3.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie nazwy i wyniki obliczeń do tabel i rysunków wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel i rysunków w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Odczyty z wykresów. Rysunki 1 i 2 są w arkuszu obrazami. W skrypcie odczyt jest zmierzony na pikselach obrazu: ramka wykresu wyznacza osie, przecięcia krzywych z poziomem 80% rozpoznaje kolor linii (zielona - zmiana I, niebieska - II, czarna - III), a znaczniki rysunku 2 - ich środki. Wyniki pokrywają się z kluczem. Przerywane linie w podglądzie pokazują sposób odczytu - klucz ich nie ocenia.
Wzory. Stopień rozdrobnienia = d80 nadawy / d80 produktu. Wychód masowy koncentratu = przerób × wychód % / 100, a flokulant = wychód masowy × dawka 20 g/Mg. W układzie dwuproduktowym wychód odpadu = 100 - wychód koncentratu, a strata substancji palnej w odpadzie = 100 - uzysk w koncentracie. Współczynnik wzbogacenia = zawartość substancji palnej w koncentracie / zawartość w nadawie.
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z opisu zakładu i tabel arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana nazwa - z tekstem kryterium. Tam, gdzie klucz przyjmuje kilka zapisów, w kroku jest to zaznaczone. Rozpoznanie elementów maszyny na rysunku 3 to ogólna wiedza o budowie zagęszczacza - zaznaczona w krokach.
To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 42 kryteria w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 32 punktów - można stracić 10 kryteriów i nadal zdać. Tabela 3 daje 10 punktów i zależy w całości od dokładnego odczytu d80 z rysunku 1.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.