Zakład Przeróbki Węgla Kamiennego przyjmuje 12 800 Mg węgla na dobę (uziarnienie 0-200 mm). Węgiel jest kruszony w kruszarkach szczękowych, przebierany ręcznie na stołach przebierczych (odpada skała płonna), klasyfikowany wstępnie na przesiewaczach mechanicznych (produkt dolny 0-20 mm to gotowy miał surowy), a produkt górny trafia do wzbogacania w cieczach ciężkich. Półprodukt powyżej 1 mm idzie do osadzarek pulsacyjnych, a muł z osadzarek razem z półproduktem poniżej 1 mm - do maszyn flotacyjnych. Trzeba nazwać procesy i maszyny, dobrać elementy budowy maszyn, zbilansować masy w dwóch tabelach, policzyć zawartości i uzyski substancji palnej w klasach gęstościowych i opisać wzbogacalnik DISA 2S.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie nazwy i wyniki obliczeń do tabel i rysunków wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel i rysunków w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Trzy zasady, na których opierają się obliczenia. (1) Wszystkie wychody procentowe liczy się w stosunku do nadawy kierowanej do zakładu (12 800 Mg = 100%), więc wychód masowy = 12 800 × wychód procentowy / 100. (2) Brak strat: suma produktów węzła równa się jego nadawie, co pozwala policzyć brakujący produkt z różnicy. (3) Zawartość substancji palnej = 100 - zawartość popiołu, a uzysk substancji palnej w klasie = wychód klasy × zawartość substancji palnej w klasie / zawartość substancji palnej w nadawie.
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z opisu zakładu i tabel arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana nazwa - z tekstem kryterium. Tam, gdzie klucz przyjmuje kilka zapisów, w kroku jest to zaznaczone. Nazwy elementów budowy maszyn arkusz podaje w tabelach do wyboru - opis ich roli w krokach to ogólna wiedza o maszynach przeróbczych, zaznaczona w treści kroku.
To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 50 kryteriów w 6 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 38 punktów - można stracić 12 kryteriów i nadal zdać. Najwięcej punktów (po 10) dają tabela 1 i tabela 5, a bilanse w tabelach 3 i 4 są ze sobą powiązane - błąd w nadawie zakładu przenosi się na kilkanaście pól.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.