Odkrywkowy zakład górniczy eksploatuje złoże granitu w kształcie równoległoboku (rysunek 1: podstawa a = 270 m, wysokość x = 200 m) o miąższości M = 50 m, przykryte nadkładem o grubości G = 5 m. Nadkład zdjęto z powierzchni o 10% większej od powierzchni złoża, a w złożu zostają straty pozaeksploatacyjne (10% zasobów przemysłowych, w skarpach stałych) i eksploatacyjne (5%, w spągu). Granit urabia się materiałami wybuchowymi emulsyjnymi wytwarzanymi in situ, urobek ładuje koparka jednonaczyniowa na wozidła, a dalej idzie przez kruszarkę szczękową i przenośniki taśmowe na przesiewacze. Trzeba policzyć wskaźniki nadkładu i złoża, nazwać elementy koparki, policzyć jej czas cyklu i cztery wydajności, uzupełnić instrukcję prac szczególnie niebezpiecznych i dobrać maszyny do czynności w ruchu zakładu.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie nazwy i wyniki obliczeń do tabel i rysunków wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel i rysunków w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Wzory, na których opiera się zadanie (tabela 4 arkusza). Powierzchnia równoległoboku to podstawa razy wysokość, objętości to powierzchnia razy grubość lub miąższość, a procenty zamienia się na ułamki (10% = 0,10). Wydajności koparki liczy się łańcuchem: teoretyczna z pojemności łyżki i czasu cyklu, techniczna przez współczynniki napełnienia, urabiania i rozluzowania, praktyczna i eksploatacyjna przez współczynniki wykorzystania czasu.
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z opisu zadania, rysunków i tabel arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana nazwa - z tekstem kryterium. Tam, gdzie klucz przyjmuje kilka zapisów, w kroku jest to zaznaczone. Instrukcję w tabeli 8 uzupełnia się na podstawie wyciągu z rozporządzenia, który arkusz podaje w tabeli 1. Rozpoznanie elementów koparki na rysunku to ogólna wiedza o budowie maszyn górniczych - jest zaznaczona w krokach.
To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 41 kryteriów w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 31 punktów - można stracić 10 kryteriów i nadal zdać. Najwięcej punktów dają tabela 6 i tabela 8 (po 10), a w tabelach 5 i 7 klucz uznaje wyniki zgodne z wcześniejszymi obliczeniami zdającego, więc jeden błąd na początku nie przekreśla całej kolumny.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.