Pochylnia w pokładzie 605 (długość 1100 m, nachylenie 5-10°) jest drążona pełnym przekrojem w węglu, w obudowie ŁP o przekroju w świetle 17,5 m². Ma maszynę urabiającą, podajnik i przenośnik taśmowy, kolejkę podwieszaną oraz wentylację lutniową ssącą z urządzeniem odpylającym. W pochylni pracuje 40 osób (w przodku czteroosobowa załoga), na osobę potrzeba co najmniej 10 m³/min powietrza, system pracy jest trzyzmianowy. Trzeba nazwać elementy maszyny na rysunku 1, policzyć ilość i prędkość powietrza, dobrać typy obudowy, maszyn i urządzeń, wpisać system pracy i obłożenie przodka oraz zabezpieczenia przed zagrożeniami (metanowe IV kategorii, wybuch pyłu klasy B).
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie nazwy elementów, maszyn, czynności i sposobów zabezpieczeń do tabel wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Skąd brać odpowiedzi. Prawie wszystkie wpisy wybiera się z list „przykładowych” elementów, maszyn i czynności wydrukowanych w arkuszu - na każdej liście są też pozycje błędne, które nie pasują do opisanego wyrobiska. Rozstrzygają dane z opisu zadania (rodzaj wyrobiska, wyposażenie, sposób urabiania, kategorie i klasy zagrożeń). Każdy wpis jest w skrypcie porównany z tekstem kryterium klucza oceniania. Nazwy elementów maszyn i obudów na rysunkach to wiedza ogólna z górnictwa - przypisanie cyfr idzie za kluczem i jest zaznaczone w krokach.
Wzory. Ilość powietrza Q = a ∙ N (minimalna ilość na osobę razy liczba pracowników), prędkość v = Q / (S ∙ 60) - dzielenie przez 60 zamienia minuty na sekundy, bo Q jest w m³/min, a v ma wyjść w m/s. Arkusz podaje obok wzory błędne (Q = a / N, v = Q ∙ S, v = S / Q) - jednostki od razu pokazują, że nie pasują.
To jedno z możliwych rozwiązań: w tabelach 3 i 5 kolejność wpisów jest dowolna.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 30 kryteriów w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 23 punktów - można stracić 7 kryteriów i nadal zdać. Tabela 2 daje 6 punktów - osobno za wzór, podstawienie i wynik z jednostką.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.