Eksploatacja złoża rud miedzi

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji GIW.10 „Organizacja i prowadzenie eksploatacji podziemnej kopalin innych niż węgiel kamienny” trwa 120 minut i sprawdza planowanie pracy w podziemnej kopalni rud miedzi. Punktem wyjścia jest złoże pokładowe o grubości do 7,0 m, wybierane jednowarstwowo systemem komorowo-filarowym, dwufazowym, z podsadzką hydrauliczną. Najpierw porządkuje się cykl wybierania komory: wiercenie otworów strzałowych, ładowanie materiału wybuchowego, odpalanie, przewietrzanie przodka, ładowanie i odstawa urobku, obrywka stropu i ociosów, wykonanie obudowy kotwowej oraz likwidacja pustek poeksploatacyjnych. Do każdej czynności trzeba przypisać właściwy sposób wykonania, np. samojezdny wóz wiercący SWW, zapalarkę elektryczną kondensatorową, ładowarkę kołową LKP, wóz do obrywki SWB, wóz kotwiący SWK, odstawczy CB4P-24K albo podsadzkę hydrauliczną. Kolejny element pracy to wybór wyposażenia podsadzkowego: zbiorników, lejów, sit, rur o średnicy wewnętrznej 150 mm, kształtek, zasuw i uszczelek. Na schemacie systemu trzeba rozpoznać i opisać elementy technologiczne wraz z wymiarami, wynikającymi z geometrii filarów, komór, pasów i furty eksploatacyjnej. Dla pola zaliczonego do I stopnia zagrożenia tąpaniami wybiera się metody kontroli, takie jak obserwacja aktywności sejsmicznej, rozwarstwienia stropu, pomiary konwergencji, obserwacje wizualno-akustyczne, niwelacyjne pomiary osiadania stropu oraz pomiary deformacji otworów wiertniczych. Końcowe obliczenia prowadzą do objętości materiału podsadzkowego: od objętości parceli elementarnej odejmuje się objętość dwóch filarów resztkowych. Egzaminator ocenia poprawność kolejności czynności, trafność doboru sprzętu, znajomość systemu eksploatacji, dobór metod oceny zagrożenia i zapis obliczeń.