Deformacje powierzchni terenu górniczego

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji GIW.10 „Organizacja i prowadzenie eksploatacji podziemnej kopalin innych niż węgiel kamienny” trwa 120 minut i sprawdza umiejętność interpretacji danych górniczych, doboru informacji technicznych oraz wykonywania obliczeń związanych z wpływem eksploatacji na powierzchnię. Sytuacja dotyczy podziemnego zakładu wydobywającego rudę miedzi o miąższości 5 m na głębokości 1000 m. Eksploatacja prowadzona jest jednoetapowym systemem komorowo-filarowym z ugięciem stropu i częściowym wypełnieniem pustki poeksploatacyjnej do wysokości 2,5 m, przy współczynniku eksploatacji równym 0,5. Najpierw trzeba uzupełnić parametry eksploatacji: głębokość H, tangens kąta zasięgu wpływów głównych, grubość pokładu g oraz współczynnik a. Kolejny element to rozpoznanie skutków deformacji ciągłych na powierzchni, takich jak uszkodzenia budynków, problemy z bezpieczeństwem użytkowania, zapadliska, leje albo progi terenowe. Następnie wybiera się metody ograniczania wpływów eksploatacji, na przykład filary ochronne, właściwy sposób likwidacji przestrzeni poeksploatacyjnej, zmniejszenie grubości wybierania, podział złoża na warstwy lub iniekcję spoiwami mineralnymi warstw stropowych. Część obliczeniowa wykorzystuje wzory na maksymalne obniżenie wmax, promień zasięgu wpływów r, nachylenie Tmax, promień wygięcia Rmin i odkształcenie poziome Emax. Wyniki trzeba porównać z tabelą kategorii terenu od 0 do V, pamiętając o zgodności jednostek, zwłaszcza przy promieniu R podawanym w kilometrach. Egzaminator ocenia poprawność uzupełnionych tabel, dobór skutków i metod ograniczających oraz prawidłowe obliczenia i klasyfikację terenu górniczego.