Przejdź do głównej treści
GIW.10-01-25.06-SGCzerwiec 2025 · 12 kroków · ok. 20 min · 31 kryteriów z klucza

Rozwiązanie krok po kroku: Eksploatacja złoża rud miedzi

W polu XX/1 kopalni rud miedzi złoże wybiera się systemem komorowo-filarowym z ugięciem stropu. Serię złożową tworzą łupki cechsztynu, strop - dolomity wapniste, spąg - piaskowce czerwonego spągowca. Złoże rozcina się komorami i pasami (wyrobiska 6 m pod stropem, 3 m wysokości, ociosy odchylone o 10°) na filary technologiczne szerokości 8 m, a filary z ostatniego rzędu przybiera się do resztkowych o powierzchni co najmniej 12 m². Pole jest niemetanowe, wyrobiska mają nachylenie do 10°. Trzeba opisać stratygrafię i litologię, technologię robót, nazwać obudowy i czynności maszyn samojezdnych na ilustracjach oraz odczytać z wyciągu z rozporządzenia (tabela 1) dopuszczalne długości wyrobisk przewietrzanych bez prądu z wentylatora głównego.

Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie nazwy elementów, maszyn, czynności i parametrów systemu eksploatacji do tabel wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.

Skąd brać odpowiedzi. Większość wpisów wynika wprost z opisu zadania (system eksploatacji, wymiary filarów i wyrobisk, obudowa) albo z list „przykładowych” czynności, maszyn i metod wydrukowanych w arkuszu - na każdej liście są też pozycje, które do opisanego pola nie pasują. Każdy wpis jest w skrypcie porównany z tekstem kryterium klucza oceniania. Nazwy elementów schematów systemów eksploatacji i maszyn na rysunkach to wiedza ogólna z górnictwa rud - przypisanie cyfr idzie za kluczem i jest zaznaczone w krokach.

Tabela 5 z przepisów. Wartości wybiera się z tabeli 1 po dwóch cechach pola: kategoria zagrożenia metanowego (pole niemetanowe) i nachylenie wyrobisk (nie większe niż 10°). W skrypcie wyciąg z § 189-191 jest zapisany jako tabela i wartości są z niej odczytane, a nie przepisane.

To jedno z możliwych rozwiązań.

Jak liczą się punkty. Klucz ma 31 kryteriów w 5 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 24 punktów - można stracić 7 kryteriów i nadal zdać.

  1. Etap 1: Tabela 2. Stratygrafia i litologia

    Kroki 1-2 · po tym etapie masz 8 z 31 kryteriów (pkt)

    Krok 1: Stratygrafia: cechsztyn i czerwony spągowiec

    Kryteria: , ,

    R.1.1 Strop bezpośredni: cechsztyn

    R.1.2 Złoże: cechsztyn

    R.1.3 Spąg bezpośredni: czerwony spągowiec

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie danych i rysunków zamieszczonych w arkuszu egzaminacyjnym określ w tabeli 2 stratygrafię i skład litologiczny serii złożowej oraz bezpośredniego stropu i spągu złoża.

    Stratygrafia to wiek (jednostka) skał. Opis podaje: strop to skały „serii węglanowej cechsztynu”, seria złożowa to „skały cechsztynu”, a spąg budują skały „czerwonego spągowca”. Stąd cechsztyn, cechsztyn i czerwony spągowiec.

    Typowe błędy

    Wpisanie nazw skał w kolumnie stratygrafii - tu idzie jednostka (cechsztyn), skały idą do składu litologicznego.

    Dokument po tym kroku
  2. Krok 2: Skład litologiczny stropu, złoża i spągu

    Kryteria: , , , ,

    R.1.4 Strop bezpośredni: dolomity wapniste

    R.1.5 Złoże: łupek dolomityczny

    R.1.6 Złoże: łupek ilasto-organiczny

    R.1.7 Złoże: łupek smolący

    R.1.8 Spąg bezpośredni: piaskowce dolomityczne

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie danych i rysunków zamieszczonych w arkuszu egzaminacyjnym określ w tabeli 2 stratygrafię i skład litologiczny serii złożowej oraz bezpośredniego stropu i spągu złoża.

    Litologia to rodzaj skały: strop - dolomity wapniste, złoże - łupek dolomityczny, łupek ilasto-organiczny i łupek smolący (trzy wiersze, kolejność dowolna), spąg - piaskowce dolomityczne.

    Dokument po tym kroku
  3. Etap 2: Tabela 3. Technologia robót górniczych

    Kroki 3-6 · po tym etapie masz 18 z 31 kryteriów (pkt)

    Krok 3: System, likwidacja i rozcięcie złoża

    Kryteria: , ,

    R.2.1 System eksploatacji: komorowo-filarowy

    R.2.2 System likwidacji wyrobisk: Z ugięciem stropu

    R.2.3 Sposób rozcięcia złoża: komorami i pasami

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie danych i rysunków zamieszczonych w arkuszu egzaminacyjnym opisz w tabeli 3 technologię robót górniczych.

    System eksploatacji to komorowo-filarowy, a przestrzeń wybraną likwiduje się z ugięciem stropu (bez podsadzki). Złoże „rozcina się komorami i pasami”.

    Dokument po tym kroku
  4. Krok 4: Filary technologiczne

    Kryteria: ,

    R.2.4 Szerokość filarów technologicznych: 8 m

    R.2.5 Usytuowanie filarów technologicznych: dłuższą krawędzią prostopadle do linii frontu

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie danych i rysunków zamieszczonych w arkuszu egzaminacyjnym opisz w tabeli 3 technologię robót górniczych.

    Filary technologiczne mają szerokość 8 m i stoją dłuższą krawędzią prostopadle do linii frontu.

    Dokument po tym kroku
  5. Krok 5: Wymiary wyrobisk rozcinki

    Kryteria: , ,

    R.2.6 Szerokość wyrobisk pod stropem w fazie rozcinaki: 6 m

    R.2.7 Wysokość wyrobisk w fazie rozcinki: 3 m

    R.2.8 Kąt odchylenia ociosów: 10°

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie danych i rysunków zamieszczonych w arkuszu egzaminacyjnym opisz w tabeli 3 technologię robót górniczych.

    Szerokość wyrobisk pod stropem w fazie rozcinki to 6 m, wysokość 3 m, ociosy odchylone o 10° - wszystkie trzy liczby stoją w jednym zdaniu opisu.

    Typowe błędy

    Zamiana szerokości filarów (8 m) z szerokością wyrobisk (6 m).

    Dokument po tym kroku
  6. Krok 6: Otwarcie frontu i filary resztkowe

    Kryteria: ,

    R.2.9 Minimalna wielkość otwarcia frontu eksploatacyjnego: suma szerokości dwóch pasów i długości dwóch rzędów filarów oraz wcinek komorami w caliznę

    R.2.10 Minimalna powierzchnia filarów resztkowych mierzona pod stropem: 12 m2

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie danych i rysunków zamieszczonych w arkuszu egzaminacyjnym opisz w tabeli 3 technologię robót górniczych.

    Minimalne otwarcie frontu to suma szerokości dwóch pasów i długości dwóch rzędów filarów oraz wcinek komorami w caliznę, a filar resztkowy ma przy stropie co najmniej 12 m².

    Dokument po tym kroku
  7. Etap 3: Tabela 4. Obudowy wyrobisk

    Kroki 7-8 · po tym etapie masz 23 z 31 kryteriów (pkt)

    Krok 7: Obudowy na trzech pierwszych ilustracjach

    Kryteria: , ,

    R.3.1 Rysunek 1: podporowa – kaszt górniczy

    R.3.2 Rysunek 2: stalowa podatna

    R.3.3 Rysunek 3: betonowa

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie danych i rysunków zamieszczonych w arkuszu egzaminacyjnym określ w tabeli 4 nazwy obudów wyrobisk górniczych przedstawionych na ilustracjach.

    Opis wymienia obudowy stosowane w zakładzie: betonowe, stalowe podatne, kotwowe i podporowe (kaszty i stojaki Valent). Ilustracje w tabeli 4 nie mają numerów, klucz liczy je od góry jako rysunki 1-5. Pierwsza - stos belek ułożonych na krzyż między spągiem a stropem: podporowa - kaszt górniczy. Druga - łuki stalowe: stalowa podatna. Trzecia - gładka obmurowa chodnika: betonowa. Rozpoznanie obudów na zdjęciach to wiedza ogólna.

    Dokument po tym kroku
  8. Krok 8: Obudowy na dwóch ostatnich ilustracjach

    Kryteria: ,

    R.3.4 Rysunek 4: podporowa – stojak cierny typu Valent

    R.3.5 Rysunek 5: kotwowa

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie danych i rysunków zamieszczonych w arkuszu egzaminacyjnym określ w tabeli 4 nazwy obudów wyrobisk górniczych przedstawionych na ilustracjach.

    Czwarta ilustracja - dwie rury wsuwane jedna w drugą z zamkiem i głowicą: podporowa - stojak cierny typu Valent. Piąta - strop z siatką i rzędami podkładek kotew: kotwowa.

    Typowe błędy

    Samo „stojak” albo „kaszt” bez rodzaju obudowy - klucz zapisuje obie jako obudowę podporową.

    Dokument po tym kroku
  9. Etap 4: Tabela 5. Przewietrzanie wyrobisk

    Kroki 9-10 · po tym etapie masz 26 z 31 kryteriów (pkt)

    Krok 9: Pomocnicze urządzenia wentylacyjne i dyfuzja

    Kryteria: ,

    R.4.1 Dopuszczalna długość wyrobiska przy przewietrzaniu za pomocą pomocniczych urządzeń wentylacyjnych: 15 m

    R.4.2 Dopuszczalna długość wyrobiska przy przewietrzaniu przez dyfuzję: 10 m

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie danych i rysunków zamieszczonych w arkuszu egzaminacyjnym określ w tabeli 5 dopuszczalne w polu XX/1 długości wyrobisk przewietrzanych za pomocą pomocniczych urządzeń wentylacyjnych oraz przez dyfuzję, a dla przewietrzania lutniociągami - dopuszczalną odległość lutniociągu od czoła przodka.

    Pole XX/1 jest niemetanowe, a wyrobiska mają nachylenie nie większe niż 10°. § 189 ust. 3 pkt 1 lit. a daje dla takiego wyrobiska 15 m przy pomocniczych urządzeniach wentylacyjnych, a § 190 ust. 1 pkt 1 lit. a - 10 m przy przewietrzaniu przez dyfuzję.

    Typowe błędy

    Wartości dla pól metanowych II-IV kategorii (6 m i 2 m) - pole XX/1 jest niemetanowe.

    Dokument po tym kroku
  10. Krok 10: Odległość lutniociągu od czoła przodka

    Kryteria:

    R.4.3 Odległość lutniociągu od czoła przodka przy przewietrzaniu za pomocą lutniociągu: 10 m

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie danych i rysunków zamieszczonych w arkuszu egzaminacyjnym określ w tabeli 5 dopuszczalne w polu XX/1 długości wyrobisk przewietrzanych za pomocą pomocniczych urządzeń wentylacyjnych oraz przez dyfuzję, a dla przewietrzania lutniociągami - dopuszczalną odległość lutniociągu od czoła przodka.

    § 191 ust. 2 pkt 1: w polach niemetanowych i niezagrożonych wyrzutami gazów i skał lutniociąg kończy się nie dalej niż 10 m od czoła przodka. Wartości 6 i 8 m dotyczą pól metanowych.

    Dokument po tym kroku
  11. Etap 5: Tabela 6. Czynności maszyn samojezdnych

    Kroki 11-12 · po tym etapie masz 31 z 31 kryteriów (pkt)

    Krok 11: Ładowarka i wóz odstawczy

    Kryteria: ,

    R.5.1 Rysunek 6, ŁK: „ładowanie urobku” lub „ładowanie” lub „załadunek urobku” lub „załadunek”

    R.5.2 Rysunek 7, SWO: „odstawa urobku” lub „odstawa”

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie danych i rysunków zamieszczonych w arkuszu egzaminacyjnym zapisz w tabeli 6 nazwy czynności realizowanych przez samojezdne maszyny górnicze przedstawione na ilustracjach.

    Ilustracje w tabeli 6 klucz numeruje dalej jako rysunki 6-10. Pierwsza - maszyna z łyżką z przodu, czyli ładowarka kopalniana (ŁK): ładowanie urobku. Druga - wóz z dużą skrzynią ładunkową (SWO): odstawa urobku. Rozpoznanie maszyn na zdjęciach to wiedza ogólna.

    Dokument po tym kroku
  12. Krok 12: Wozy z wysięgnikami

    Kryteria: , ,

    R.5.3 Rysunek 8, SWB: „obrywka mechaniczna” lub „obrywka” lub „obrywanie mechaniczne” lub „obrywanie”

    R.5.4 Rysunek 9, SWK: „kotwienie” lub "wykonywanie obudowy [kotwowej]"

    R.5.5 Rysunek 10, SWW: „wiercenie” lub „wiercenie otworów strzałowych”

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Na podstawie danych i rysunków zamieszczonych w arkuszu egzaminacyjnym zapisz w tabeli 6 nazwy czynności realizowanych przez samojezdne maszyny górnicze przedstawione na ilustracjach.

    Trzecia ilustracja - krótki wysięgnik z młotem (SWB): obrywka mechaniczna. Czwarta - wysięgnik z kabiną i głowicą do osadzania kotew (SWK): kotwienie. Piąta - długi wysięgnik z wiertarką (SWW): wiercenie otworów strzałowych.

    Typowe błędy

    Zamiana wozu kotwiącego z wiercącym - oba mają wysięgnik z wiertarką, ale wóz kotwiący ma osobną głowicę do kotew.

    Dokument po tym kroku

Podgląd

To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.

Autor rozwiązania: . Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.