Proces przeróbki węgla kamiennego

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji GIW.11 „Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych” trwa 150 minut i ma charakter obliczeniowo-analityczny. Praca opiera się na opisie Zakładu Przeróbki Węgla Kamiennego STASZIC, a celem jest odtworzenie fragmentów schematu technologicznego oraz wyliczenie podstawowych wskaźników stosowanych w przeróbce mechanicznej węgla. Najpierw trzeba uzupełnić dwa rysunki przedstawiające ciąg technologiczny: wpisać nazwy maszyn, takich jak kruszarka szczękowa, przesiewacz wibracyjny, wzbogacalnik zawiesinowy DISA, osadzarka miałowa, sito łukowe i maszyna flotacyjna, a także dopasować klasy ziarnowe nadawy i półproduktów. Następnie oblicza się wychody, przeroby oraz zawartość popiołu w produktach flotacji z podaną dokładnością i jednostkami. Kolejny etap polega na analizie krzywych wzbogacania w układzie uzysk-zawartość dla trzech dni pracy węzła flotacji. Na tej podstawie wskazuje się dzień z najwyższą zawartością substancji palnej w nadawie, dzień z najsłabszymi wskaźnikami wzbogacania oraz odczytuje zawartość substancji palnej w koncentracie przy określonym uzysku. Dalej trzeba uporządkować procesy przygotowawcze produktów flotacyjnych, przypisując do nich odpowiednie maszyny i elementy ich budowy, na przykład filtr próżniowy typu bębnowego, suszarkę bębnową, komorę spalania czy obrotowy bęben z sektorami. Ostatni blok to obliczenia produkcyjne: z danych o masie sortymentów Orzech I i Miał II, zawartości popiołu oraz cenach giełdowych wyznacza się łączną masę produkcji, masę popiołu i wartość rynkową w kolejnych dniach. Egzaminator ocenia poprawność rozumienia schematu technologicznego, trafność odczytów z wykresu, dokładność obliczeń oraz właściwe użycie terminologii branżowej.