Przeróbka węgla kamiennego

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji GIW.11 trwa 150 minut i sprawdza umiejętność analizy procesu przeróbki węgla kamiennego w zakładzie pracującym w ruchu ciągłym. Praca ma charakter technologiczno-obliczeniowy: trzeba odczytać schemat, dobrać właściwe urządzenia, przypisać klasy ziarnowe oraz wykonać kilka zestawów obliczeń związanych z wydajnością i bilansem procesu. Najpierw uzupełnia się schemat blokowy zakładu, wpisując zakresy uziarnienia dla kolejnych etapów, od transportu i klasyfikacji mechanicznej, przez rozdrabnianie i magazynowanie, po wzbogacanie w cieczy ciężkiej, odmulanie, osadzanie i flotację. Równolegle dobiera się nazwy maszyn, takich jak przenośnik taśmowy, przesiewacze wibracyjne, kruszarka bębnowa, wzbogacalnik zawiesinowy, osadzarka pulsacyjna czy flotownik pneumomechaniczny. Kolejny blok pracy to obliczenia wychodów procentowych i mas nadaw oraz produktów w węzłach klasyfikacji przy wydajności 800 Mg/h. Następnie wyznacza się dobowe i roczne zużycie odczynników flotacyjnych: zbieracza, spieniacza i flokulantu, a także ich dawki w g/Mg przy zadanym przerobie 120 Mg/h i określonym wychodzie koncentratu. Pojawia się też zadanie konstrukcyjne, w którym przypisuje się elementy budowy do sita odwadniającego OSO, suszarki bębnowej i prasy filtracyjnej. Ostatni etap dotyczy odpadu flotacyjnego: trzeba policzyć jego wychód procentowy, ilość godzinową, dobową i roczną oraz ustalić liczbę pras filtracyjnych PF-ROW potrzebnych do pracy ciągłej. Egzaminator ocenia poprawność doboru klas ziarnowych i maszyn, rachunki technologiczne, znajomość budowy urządzeń oraz spójność całego bilansu zakładu.