Zakład Przeróbki Węgla Kamiennego (trzy zmiany po 8 godzin, 365 dni w roku) przyjmuje węgiel 0-400 mm: transport, klasyfikacja ø200 mm z kruszeniem nadziarna, magazynowanie, klasyfikacja ø20 mm, wzbogacanie w cieczy ciężkiej, odmulanie ø1,5 mm, osadzarki i flotacja, a na końcu odwadnianie i suszenie. Trzeba wpisać klasy ziarnowe na schemacie blokowym, dobrać maszyny do procesów, zbilansować oba węzły klasyfikacji, policzyć zużycie i dawki odczynników, przypisać elementy budowy trzem maszynom oraz policzyć odpad flotacyjny i liczbę pras filtracyjnych.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie nazwy i wyniki obliczeń do tabel i rysunków wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel i rysunków w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza.
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z opisu zakładu i tabel arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana nazwa - z tekstem kryterium. Tam, gdzie klucz przyjmuje kilka zapisów, w kroku jest to zaznaczone. Przypisanie elementów budowy do maszyn w tabeli 6 to ogólna wiedza o budowie sita odwadniającego, suszarki bębnowej i prasy filtracyjnej, zaznaczona w treści kroku.
Rozbieżności w tabeli 4. Dla flokulantu klucz liczy zużycie roczne z zaokrąglonego zużycia dobowego, a dawkę - na 1 Mg nadawy flotacji, choć arkusz podaje wychód koncentratu, do którego flokulant jest dodawany. Oba miejsca są opisane w krokach z obiema wartościami.
To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania rysunku i tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 43 kryteria w 6 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 33 punktów - można stracić 10 kryteriów i nadal zdać. Rysunek 1 i tabela 2 dają razem 17 punktów za samo dobranie klas i maszyn z tabeli 1, a tabela 6 tylko 3 - każde kryterium obejmuje co najmniej trzy elementy jednej maszyny.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.