Przeróbka mechaniczna węgla kamiennego

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji GIW.11 trwa 150 minut i ma charakter obliczeniowo-technologiczny: pracujesz na opisie zakładu przeróbki mechanicznej węgla kamiennego, schemacie procesu oraz tabelach wymagających doboru urządzeń, analizy parametrów i wykonania bilansu. Najpierw trzeba przyporządkować do wskazanych procesów odpowiednie maszyny przeróbcze, takie jak przesiewacz wibracyjny, kruszarka szczękowa, wzbogacalnik zawiesinowy, osadzarka pulsacyjna, flotownik i suszarka bębnowa, a także dobrać cechy materiału lub zawiesiny decydujące o skuteczności procesu, na przykład rozmiar ziarna, gęstość, prędkość opadania czy hydrofobowość. Kolejny etap polega na uzupełnieniu schematu klasyfikacji i rozdrabniania nadawy 0-300 mm: wpisuje się nazwy urządzeń, klasy ziarnowe po kolejnych podziałach oraz oblicza wychody procentowe strumieni bez strat materiału. Następnie wyznacza się bilans jakościowo-ilościowy wzbogacania klasy 20-200 mm we wzbogacalniku zawiesinowym dla trzech dni pracy zakładu, w tym wychody odpadów, uzysk substancji palnej w koncentracie i współczynnik wzbogacenia. Ważnym elementem jest też naniesienie punktów na wykresy Halbicha i Henry’ego na podstawie danych o zawartości substancji palnej, uzysku i wychodzie koncentratu. Dalej trzeba zinterpretować wyniki i wskazać dzień tygodnia odpowiadający określonym cechom pracy układu, np. najwyższej jakości koncentratu albo największej stracie substancji palnej w odpadzie. Ostatnie obliczenia dotyczą zużycia flokulantu w odwadnianiu grawitacyjnym przy zadanej dawce 200 g/Mg, z przeliczeniem na kg na dobę i kg na godzinę. Egzaminator ocenia poprawność doboru maszyn, rachunków technologicznych, czytelność schematu i wykresów oraz umiejętność interpretacji parametrów wzbogacania.