Proces przeróbki węgla kamiennego

Praktyczny egzamin z kwalifikacji GIW.11 „Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych” trwa 150 minut i sprawdza pracę z dokumentacją technologiczną zakładu przeróbki mechanicznej węgla kamiennego. Podstawą jest uproszczony schemat maszynowy instalacji o wydajności 22 800 Mg na dobę, czyli 950 Mg/h, pracującej w systemie dwóch zmian po 12 godzin. Najpierw trzeba przyporządkować procesy przeróbcze do maszyn i urządzeń: podajników wibracyjnych, przesiewaczy WK1 i WK2, kruszarek bębnowych i udarowych, wzbogacalników DISA, osadzarek, flotowników, rekuperatorów magnetycznych, wirówek, filtrów tarczowych, zagęszczacza promieniowego, pras filtracyjnych oraz zbiorników. Kolejne obliczenia dotyczą wychodów masowych i procentowych w klasyfikacji oraz rozdrabnianiu, przy założeniu braku strat materiałowych i informacji, że produkt górny z przesiewania stanowi 34% masy węgla. Następnie analizowane są trzy operacje wzbogacania: w cieczach ciężkich, w pulsacyjnym strumieniu oraz flotacyjne, z podziałem nadawy odpowiednio na 45%, 40% i 15% strumienia zakładu. W tabelach wyznacza się masy koncentratu, przerostu i odpadu oraz łączny uzysk koncentratu i odpadu. Osobna część dotyczy przygotowania nadawy do flotacji: zawiesiny 50 m³, zawartości części stałych 180 kg/m³, dawki oleju napędowego 80 g/Mg i MIBC 15 g/Mg oraz stężeń roztworów 10% i 1%. Na końcu odczytuje się parametry z krzywej Halbicha dla czterech zmian, oblicza zawartość substancji palnej i wskazuje najlepszy jakościowo koncentrat. Egzaminator ocenia poprawność doboru procesów, rachunki materiałowe, interpretację wykresu i kompletność uzupełnionych tabel.