Przeróbka mechaniczna węgla

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji GIW.11 trwa 150 minut i sprawdza umiejętność analizy procesu przeróbki mechanicznej węgla kamiennego na podstawie danych technologicznych, tabel i wykresów. Praca ma charakter obliczeniowo-analityczny i koncentruje się na organizacji procesu w zakładzie przeróbki, od operacji przygotowawczych po wzbogacanie i odwadnianie produktów. Najpierw trzeba dopasować do etapów procesu odpowiednie nazwy operacji, maszyny oraz cele technologiczne, korzystając z podanych określeń, takich jak kruszenie, klasyfikacja mechaniczna, wzbogacanie grawitacyjne, flotacja czy suszenie, a także urządzeń typu przesiewacz wibracyjny, osadzarka pulsacyjna, flotownik lub prasa komorowa. Kolejny blok pracy dotyczy dwuetapowej flotacji węgla: uzupełnia się schemat jakościowo-ilościowy, obliczając wychody produktów, zawartość substancji palnej i uzysk tej substancji w koncentratach oraz odpadzie, z zachowaniem bilansu do 100,0%. Następnie wyznacza się zużycie odczynników flotacyjnych, czyli spieniacza i zbieracza, dla kilku dni pracy zakładu przy ruchu ciągłym 24/7, przeliczając dawki w g/Mg na dobowe ilości w kilogramach. Ważnym elementem jest też odczyt parametrów uziarnienia d50 i d80 z wykresu dla dwóch koncentratów, a potem obliczenie rzeczywistych wychodów koncentratu i odpadu w Mg/h na podstawie procentowych udziałów i przerobu nadawy. Egzaminator ocenia poprawność doboru procesów i maszyn, rachunki technologiczne, umiejętność bilansowania układu flotacji, odczyt danych z wykresu oraz dokładność zapisu wyników z wymaganą precyzją.