Przeróbka węgla kamiennego

Praktyczny egzamin z kwalifikacji GIW.11 „Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych” trwa 150 minut i sprawdza umiejętność analizy pracy zakładu przeróbki węgla kamiennego oraz wykonywania obliczeń technologicznych. Punktem wyjścia jest opis instalacji pracującej ciągle, w której węgiel o uziarnieniu 200–0 mm trafia na klasyfikację mechaniczną, a następnie do wzbogacania w cieczach ciężkich oraz w osadzarkach pulsacyjnych. Trzeba uzupełnić schemat technologiczny procesu, dobierając nazwy operacji, takich jak kruszenie, odwadnianie, klasyfikacja mechaniczna i wzbogacanie, oraz przypisać odpowiednie maszyny: kruszarkę szczękową, osadzarkę pulsacyjną, przesiewacz wibracyjny i wzbogacalnik zawiesinowy DISA. Kolejne czynności koncentrują się na parametrach kruszenia produktu pośredniego przed podaniem go do osadzarek, w tym na określeniu maksymalnego ziarna nadawy, produktu po kruszeniu i stopnia rozdrobnienia. Z wykresu krzywych składu ziarnowego odczytuje się wartości d50 i d80 dla wybranych dni pracy zakładu. W dalszej części pojawiają się obliczenia współczynników wzbogacenia substancji palnej w koncentratach, wskazanie dnia z najlepszym wynikiem procesu, wyliczenie wychodów procentowych i masowych koncentratów oraz odpadów, a także obliczenie zużycia flokulantu przy dawce 4 g/Mg suchej nadawy w węźle odwadniania grawitacyjnego. Egzaminator ocenia poprawność schematu technologicznego, dobór maszyn i procesów, dokładność odczytów z wykresu, obliczenia masowe i procentowe oraz prawidłowe zastosowanie jednostek.