Prace wiertnicze i obliczenia

Opis arkusza

Praktyczny egzamin z kwalifikacji GIW.13 „Organizacja i prowadzenie prac wiertniczych” trwa 120 minut i ma charakter obliczeniowo-analityczny, oparty na fragmencie projektu geologiczno-technicznego otworu eksploatacyjnego P-3. Trzeba opracować komplet danych potrzebnych do zaplanowania wiercenia otworu gazowego, korzystając z tabel, schematu uzbrojenia oraz podanych wzorów. Pierwsze zadanie polega na przygotowaniu zestawienia narzędzi wiercących dla kolejnych średnic otworu, z uwzględnieniem rodzaju narzędzia, jego typu, interwału pracy i przewidywanej liczby sztuk. Liczbę narzędzi wyznacza się na podstawie średniego uwiertu dla świdrów gryzowych, świdrów skrawających PDC i diamentowych koronek rdzeniowych. Następnie trzeba obliczyć zapotrzebowanie na rury okładzinowe dla kolumn: wstępnej, prowadnikowej, technicznej i eksploatacyjnej. W rachunkach uwzględnia się głębokość zarurowania, wysokość podbudowy 4 m, wyprowadzenie kolumny 0,5 m ponad stół wiertniczy, długość jednej rury 11,5 m oraz 10% zapasu. Kolejny element to wyznaczenie gęstości płuczki wiertniczej dla interwału 460-1000 m na podstawie ciśnienia złożowego, naddatku ciśnienia hydrostatycznego i wzoru z wykorzystaniem przyspieszenia ziemskiego. Ostatnia czynność polega na rozpoznaniu na schemacie elementów uzbrojenia wylotu otworu na kolumnie 9 5/8”, takich jak głowice przeciwerupcyjne, łączniki dwukołnierzowe i więźba rurowa, a następnie wpisaniu ich nazw do tabeli. Egzaminator ocenia poprawność obliczeń, właściwy dobór narzędzi i rur, umiejętność korzystania z danych technicznych oraz prawidłowe rozpoznanie elementów zabezpieczenia przeciwerupcyjnego.