Przejdź do głównej treści
GIW.13-01-24.01-SGStyczeń 2024 · 19 kroków · ok. 32 min · 28 kryteriów z klucza

Rozwiązanie krok po kroku: Dobór urządzenia wiertniczego

Firma ma wywiercić otwór badawczy do 4000 m o konstrukcji z tabeli 1. Trzeba wybrać z trzech urządzeń to, które bezpiecznie udźwignie najcięższą kolumnę - rury okładzinowe 9 5/8" do 3110 m - z zapasem 50%, policzyć pojemność otworu po odwierceniu i na tej podstawie liczbę zbiorników płuczkowych, zaprojektować gęstość płuczki do ostatniej sekcji 8 1/2" i dobrać głowice przeciwerupcyjne według przepisów z tabeli 4.

Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie dane i wyniki obliczeń do tabel wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel i rysunków w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza. W polach „Miejsce na obliczenia” są zapisane rachunki - klucz ich nie ocenia, ale pokazują, skąd bierze się każda liczba.

Przepisy w tabeli 4 (klasa zagrożenia erupcyjnego i liczba zamknięć głowic) są wydrukowane w arkuszu - rozwiązanie korzysta wyłącznie z nich. Wiedzą ogólną jest tylko to, że o udźwigu urządzenia decyduje najsłabszy z podzespołów przenoszących obciążenie z haka (tu wieżomaszt) - klucz przyjmuje zarówno udźwig wieżomasztu, jak i haka, a uzasadnienie oparte na wieżomaszcie wprost.

Dane. Wszystkie liczby pochodzą z treści zadania i tabel arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana nazwa - z tekstem kryterium. Tam, gdzie klucz przyjmuje kilka zapisów, w kroku jest to zaznaczone.

To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.

Jak liczą się punkty. Klucz ma 28 kryteriów w 4 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 21 punktów - można stracić 7 kryteriów i nadal zdać.

  1. Etap 1: Tabela 6. Dobór urządzenia wiertniczego

    Kroki 1-7 · po tym etapie masz 9 z 28 kryteriów (pkt)

    Krok 1: Dane kolumny rur 9 5/8"

    Kryteria: ,

    R.1.1 długość kolumny rur okładzinowych, L : 3110 m

    R.1.2 masa jednostkowa rur okładzinowych, m j : 64,73 kg/m

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Spośród dostępnych urządzeń wiertniczych, dobierz urządzenie, które można zastosować do wiercenia, przyjmując że największe spodziewane obciążenie na haku wiertniczym wystąpi podczas zapuszczania kolumny rur okładzinowych 9⅝”, a udźwig urządzenia powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku. W obliczeniach uwzględnij wyporność płuczki wiertniczej, której projektowana gęstość w rozpatrywanym interwale wynosi ρpł = 1,25 g/cm3. Wyniki obliczeń i wybór urządzenia wraz z uzasadnieniem zapisz w tabeli 6.

    Z tabeli 1, wiersz rur 9 5/8": interwał zarurowania 0-3110 m, czyli długość kolumny 3110 m, i masa jednostkowa 64,73 kg/m. To najcięższa kolumna, jaka zawiśnie na haku - rury 7" są lżejsze (43,14 kg/m), mimo że sięgają głębiej.

    Typowe błędy

    Długość 4000 m albo masa rur 7" - polecenie mówi wprost o kolumnie 9 5/8".

    Dokument po tym kroku
  2. Krok 2: Gęstość płuczki i współczynnik wyporności

    Kryteria: ,

    R.1.3 gęstość płuczki wiertniczej, ρ pł : 1250 kg/m3

    R.1.4 współczynnik wyporności płuczki wiertniczej, Kw: wynik zawiera się w przedziałe 0,840- 0,841

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Spośród dostępnych urządzeń wiertniczych, dobierz urządzenie, które można zastosować do wiercenia, przyjmując że największe spodziewane obciążenie na haku wiertniczym wystąpi podczas zapuszczania kolumny rur okładzinowych 9⅝”, a udźwig urządzenia powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku. W obliczeniach uwzględnij wyporność płuczki wiertniczej, której projektowana gęstość w rozpatrywanym interwale wynosi ρpł = 1,25 g/cm3. Wyniki obliczeń i wybór urządzenia wraz z uzasadnieniem zapisz w tabeli 6.

    ρpł = 1,25 g/cm³ = 1250 kg/m³, gęstość stali z tabeli 5: 7850 kg/m³. Wzór 2: Kw = 1 - 1250 / 7850 = 0,8408, czyli 0,841 z dokładnością do 0,001. Rury zanurzone w płuczce „ważą” mniej o ciężar wypartej płuczki.

    Dokument po tym kroku
  3. Krok 3: Maksymalne obciążenie na haku

    Kryteria:

    R.1.5 maksymalne spodziewane obciążenie na haku wiertniczym podczas rurowania kolumną rur 9 5/8”, Q : wynik obliczeń zawiera się w przedziale od 1660,85 kN do 1693,02 kN

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Spośród dostępnych urządzeń wiertniczych, dobierz urządzenie, które można zastosować do wiercenia, przyjmując że największe spodziewane obciążenie na haku wiertniczym wystąpi podczas zapuszczania kolumny rur okładzinowych 9⅝”, a udźwig urządzenia powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku. W obliczeniach uwzględnij wyporność płuczki wiertniczej, której projektowana gęstość w rozpatrywanym interwale wynosi ρpł = 1,25 g/cm3. Wyniki obliczeń i wybór urządzenia wraz z uzasadnieniem zapisz w tabeli 6.

    Wzór 1: Q = 64,73 · 3110 · 10 · 0,841 = 1 693 019,6 N, czyli 1 693,02 kN (z dokładnością do 0,01 kN).

    Typowe błędy

    Pominięcie Kw (wynik 2013,10 kN) albo wynik w niutonach w kolumnie z jednostką kN.

    Dokument po tym kroku
  4. Krok 4: Minimalny udźwig urządzenia

    Kryteria:

    R.1.6 minimalny obliczony udźwig urządzenia wiertniczego, Q u : wynik obliczeń zawiera się w przedziale od 2491,28 kN do 2539,53 kN

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Spośród dostępnych urządzeń wiertniczych, dobierz urządzenie, które można zastosować do wiercenia, przyjmując że największe spodziewane obciążenie na haku wiertniczym wystąpi podczas zapuszczania kolumny rur okładzinowych 9⅝”, a udźwig urządzenia powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku. W obliczeniach uwzględnij wyporność płuczki wiertniczej, której projektowana gęstość w rozpatrywanym interwale wynosi ρpł = 1,25 g/cm3. Wyniki obliczeń i wybór urządzenia wraz z uzasadnieniem zapisz w tabeli 6.

    Udźwig ma być co najmniej o 50% większy od Q: Qu = 1,5 · 1 693,02 = 2 539,53 kN.

    Dokument po tym kroku
  5. Krok 5: Typ urządzenia

    Kryteria:

    R.1.7 typ urządzenia: IRI-1200

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Spośród dostępnych urządzeń wiertniczych, dobierz urządzenie, które można zastosować do wiercenia, przyjmując że największe spodziewane obciążenie na haku wiertniczym wystąpi podczas zapuszczania kolumny rur okładzinowych 9⅝”, a udźwig urządzenia powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku. W obliczeniach uwzględnij wyporność płuczki wiertniczej, której projektowana gęstość w rozpatrywanym interwale wynosi ρpł = 1,25 g/cm3. Wyniki obliczeń i wybór urządzenia wraz z uzasadnieniem zapisz w tabeli 6.

    Tabela 2, wiersz „Udźwig” masztu: IRI-750 - 1304,3 kN, SKYTOP TR 800 - 1824,0 kN, IRI-1200 - 2991,0 kN. Tylko IRI-1200 przekracza 2 539,53 kN (pozostałe nie mają nawet udźwigu równego Q).

    Dokument po tym kroku
  6. Krok 6: Udźwig na haku wybranego urządzenia

    Kryteria:

    R.1.8 udźwig na haku (urządzenia IRI-1200): 2991 kN lub 3530,4 KN

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Spośród dostępnych urządzeń wiertniczych, dobierz urządzenie, które można zastosować do wiercenia, przyjmując że największe spodziewane obciążenie na haku wiertniczym wystąpi podczas zapuszczania kolumny rur okładzinowych 9⅝”, a udźwig urządzenia powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku. W obliczeniach uwzględnij wyporność płuczki wiertniczej, której projektowana gęstość w rozpatrywanym interwale wynosi ρpł = 1,25 g/cm3. Wyniki obliczeń i wybór urządzenia wraz z uzasadnieniem zapisz w tabeli 6.

    W IRI-1200 hak wiertniczy i wielokrążek mają udźwig 3530,4 kN, ale obciążenie z haka przechodzi przez linę na wieżomaszt o udźwigu 2991 kN - to on ogranicza urządzenie (wiedza ogólna). Klucz przyjmuje obie wartości: 2991 kN i 3530,4 kN.

    Dokument po tym kroku
  7. Krok 7: Uzasadnienie wyboru

    Kryteria:

    R.1.9 uzasadnienie wyboru urządzenia: udźwig urządzenia IRI-1200, odnoszony do wieżomasztu wynosi Q IRI-1200 = 2991,0 kN i jest większy od minimalnego obliczonego udźwigu urządzenia Q u a pozostałe urządzenia mają zbyt mały udźwig lub zapisał uzasadnienie o tożsamym znaczeniu

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Spośród dostępnych urządzeń wiertniczych, dobierz urządzenie, które można zastosować do wiercenia, przyjmując że największe spodziewane obciążenie na haku wiertniczym wystąpi podczas zapuszczania kolumny rur okładzinowych 9⅝”, a udźwig urządzenia powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku. W obliczeniach uwzględnij wyporność płuczki wiertniczej, której projektowana gęstość w rozpatrywanym interwale wynosi ρpł = 1,25 g/cm3. Wyniki obliczeń i wybór urządzenia wraz z uzasadnieniem zapisz w tabeli 6.

    Uzasadnienie porównuje udźwig wybranego urządzenia z wymaganym i mówi, dlaczego odpadają pozostałe - wtedy jest pełne.

    Typowe błędy

    Samo „bo ma największy udźwig” bez porównania z Qu - to ocena innego rodzaju niż wymagana.

    Dokument po tym kroku
  8. Etap 2: Tabela 7. Pojemność systemu płuczkowego

    Kroki 8-13 · po tym etapie masz 19 z 28 kryteriów (pkt)

    Krok 8: Otwór orurowany - rury 9 5/8"

    Kryteria: ,

    R.2.1 średnica kolumny rur okładzinowych: 9 5/8"

    R.2.2 jednostkowa pojemność wewnętrzna rur, v jr : 38,84 l/m

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Oblicz całkowitą pojemność otworu wiertniczego (bez przewodu), po uzyskaniu końcowej głębokości wiercenia i na tej podstawie określ liczbę zbiorników płuczkowych, które muszą wchodzić w skład systemu płuczkowego wybranego urządzenia wiertniczego. Z uwagi na badawczy charakter planowanego do wiercenia otworu, minimalna pojemność systemu płuczkowego powinna być dwukrotnie większa od całkowitej pojemności otworu. Do obliczeń przyjmij nominalną średnicę ostatniej sekcji otworu wiertniczego oraz aktywną pojemność jednego zbiornika płuczkowego Vz = 55 m3. Wyniki obliczeń zapisz w tabeli 7.

    Po odwierceniu do 4000 m (przed zapuszczeniem rur 7") otwór jest orurowany kolumną 9 5/8" do 3110 m. Jej pojemność wewnętrzna z tabeli 1: 38,84 l/m.

    Typowe błędy

    Pojemność rur 7" (19,38 l/m) - na końcowej głębokości tych rur w otworze jeszcze nie ma.

    Dokument po tym kroku
  9. Krok 9: Objętość w rurach okładzinowych

    Kryteria:

    R.2.3 objętość w rurach okładzinowych, Vr : wynik obliczeń zawiera się w przedziale od 120,7 m3 do 121,0 m3 lub zapisał wynik wyrażony w litrach

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Oblicz całkowitą pojemność otworu wiertniczego (bez przewodu), po uzyskaniu końcowej głębokości wiercenia i na tej podstawie określ liczbę zbiorników płuczkowych, które muszą wchodzić w skład systemu płuczkowego wybranego urządzenia wiertniczego. Z uwagi na badawczy charakter planowanego do wiercenia otworu, minimalna pojemność systemu płuczkowego powinna być dwukrotnie większa od całkowitej pojemności otworu. Do obliczeń przyjmij nominalną średnicę ostatniej sekcji otworu wiertniczego oraz aktywną pojemność jednego zbiornika płuczkowego Vz = 55 m3. Wyniki obliczeń zapisz w tabeli 7.

    Wzór 3: Vr = 38,84 · 3110 = 120 792 l, czyli 120,8 m³.

    Dokument po tym kroku
  10. Krok 10: Otwór nieorurowany - sekcja 8 1/2"

    Kryteria: , ,

    R.2.4 średnica otworu: 8 1/2"

    R.2.5 długość otworu nieorurowanego, L o : 890 m

    R.2.6 pojemność jednostkowa otworu nieorurowanego, v jo : 36,6 l/m

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Oblicz całkowitą pojemność otworu wiertniczego (bez przewodu), po uzyskaniu końcowej głębokości wiercenia i na tej podstawie określ liczbę zbiorników płuczkowych, które muszą wchodzić w skład systemu płuczkowego wybranego urządzenia wiertniczego. Z uwagi na badawczy charakter planowanego do wiercenia otworu, minimalna pojemność systemu płuczkowego powinna być dwukrotnie większa od całkowitej pojemności otworu. Do obliczeń przyjmij nominalną średnicę ostatniej sekcji otworu wiertniczego oraz aktywną pojemność jednego zbiornika płuczkowego Vz = 55 m3. Wyniki obliczeń zapisz w tabeli 7.

    Pod butem rur 9 5/8" zostaje goły otwór wiercony świdrem 8 1/2" od 3110 do 4000 m - 890 m. Pojemność jednostkowa z tabeli 3 (świdry): 36,6 l/m - z dokładnością do 0,01 l/m 36,60 l/m (klucz zapisuje 36,6).

    Dokument po tym kroku
  11. Krok 11: Objętość w otworze nieorurowanym

    Kryteria:

    R.2.7 objętość w otworze nieorurowanym, Vo : wynik obliczeń zawiera się w przedziale od 32,5 m3 do 32,6 m3

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Oblicz całkowitą pojemność otworu wiertniczego (bez przewodu), po uzyskaniu końcowej głębokości wiercenia i na tej podstawie określ liczbę zbiorników płuczkowych, które muszą wchodzić w skład systemu płuczkowego wybranego urządzenia wiertniczego. Z uwagi na badawczy charakter planowanego do wiercenia otworu, minimalna pojemność systemu płuczkowego powinna być dwukrotnie większa od całkowitej pojemności otworu. Do obliczeń przyjmij nominalną średnicę ostatniej sekcji otworu wiertniczego oraz aktywną pojemność jednego zbiornika płuczkowego Vz = 55 m3. Wyniki obliczeń zapisz w tabeli 7.

    Vo = 36,60 · 890 = 32 574 l, czyli 32,6 m³.

    Dokument po tym kroku
  12. Krok 12: Pojemność otworu i minimalna pojemność systemu

    Kryteria: ,

    R.2.8 całkowita pojemność otworu wiertniczego, V : wynik obliczeń zawiera się w przedziale od 153,2 m3 do 153,6 m3 lub zapisał wynik wyrażony w litrach lub zapisał wynik uwzględniający wcześniejsze obliczenia z R.2.3 i R.2.7

    R.2.9 minimalna pojemność systemu płuczkowego urządzenia wiertniczego, Vs: wynik obliczeń zawiera się w przedziale od 306,4 m3 do 307,2 m3 lub zapisał wynik wyrażony w litrach lub zapisał wynik uwzględniający wcześniejsze obliczenia z R.2.8

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Oblicz całkowitą pojemność otworu wiertniczego (bez przewodu), po uzyskaniu końcowej głębokości wiercenia i na tej podstawie określ liczbę zbiorników płuczkowych, które muszą wchodzić w skład systemu płuczkowego wybranego urządzenia wiertniczego. Z uwagi na badawczy charakter planowanego do wiercenia otworu, minimalna pojemność systemu płuczkowego powinna być dwukrotnie większa od całkowitej pojemności otworu. Do obliczeń przyjmij nominalną średnicę ostatniej sekcji otworu wiertniczego oraz aktywną pojemność jednego zbiornika płuczkowego Vz = 55 m3. Wyniki obliczeń zapisz w tabeli 7.

    V = 120,8 + 32,6 = 153,4 m³. Otwór badawczy wymaga systemu płuczkowego dwukrotnie większego: Vs = 2 · 153,4 = 306,8 m³.

    Dokument po tym kroku
  13. Krok 13: Liczba zbiorników płuczkowych

    Kryteria:

    R.2.10 wymagana liczba zbiorników systemu płuczkowego, n: 6 lub zapisał wynik uwzględniający wcześniesze obliczenia z R.2.9

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Oblicz całkowitą pojemność otworu wiertniczego (bez przewodu), po uzyskaniu końcowej głębokości wiercenia i na tej podstawie określ liczbę zbiorników płuczkowych, które muszą wchodzić w skład systemu płuczkowego wybranego urządzenia wiertniczego. Z uwagi na badawczy charakter planowanego do wiercenia otworu, minimalna pojemność systemu płuczkowego powinna być dwukrotnie większa od całkowitej pojemności otworu. Do obliczeń przyjmij nominalną średnicę ostatniej sekcji otworu wiertniczego oraz aktywną pojemność jednego zbiornika płuczkowego Vz = 55 m3. Wyniki obliczeń zapisz w tabeli 7.

    Aktywna pojemność zbiornika z polecenia: 55 m³. n = 306,8 / 55 = 5,58 - zbiorników nie dzieli się, więc 6.

    Typowe błędy

    Zaokrąglenie 5,58 w dół do 5 - system miałby tylko 275 m³.

    Dokument po tym kroku
  14. Etap 3: Tabela 8. Gęstość płuczki do ostatniej sekcji

    Kroki 14-16 · po tym etapie masz 23 z 28 kryteriów (pkt)

    Krok 14: Dane do projektu płuczki

    Kryteria: ,

    R.3.1 interwał wiercenia: 3110 - 4000 m lub 890 m

    R.3.2 gradient ciśnienia złożowego, G zł : 0,0145 MPa/m lub 0,145 MPa/10 m

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Zaprojektuj gęstość płuczki wiertniczej do wiercenia ostatniej sekcji otworu, przy założeniu, że gradient ciśnienia złożowego w interwale całej sekcji jest stały i wynosi Gzł = 0,145 MPa/10 m. Do obliczeń gęstości płuczki wiertniczej przyjmij wartość jednostkowego naddatku ciśnienia hydrostatycznego płuczki nad ciśnieniem złożowym równą s = 1,0 MPa/1000 m. Dane do projektu i wyniki obliczeń zapisz w tabeli 8.

    Ostatnia sekcja to otwór 8 1/2" w interwale 3110 - 4000 m, głębokość końcowa 4000 m. Tabela 8 wymaga gradientu w MPa/m: 0,145 MPa/10 m = 0,0145 MPa/m. Naddatek s = 1,0 MPa/1000 m z polecenia.

    Typowe błędy

    Przepisanie 0,145 w kolumnie z jednostką MPa/m - dziesięciokrotny błąd w dalszych obliczeniach.

    Dokument po tym kroku
  15. Krok 15: Ciśnienie złożowe i denne

    Kryteria:

    R.3.3 ciśnienie złożowe w głębokości końcowej otworu, P zł : 58 MPa

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Zaprojektuj gęstość płuczki wiertniczej do wiercenia ostatniej sekcji otworu, przy założeniu, że gradient ciśnienia złożowego w interwale całej sekcji jest stały i wynosi Gzł = 0,145 MPa/10 m. Do obliczeń gęstości płuczki wiertniczej przyjmij wartość jednostkowego naddatku ciśnienia hydrostatycznego płuczki nad ciśnieniem złożowym równą s = 1,0 MPa/1000 m. Dane do projektu i wyniki obliczeń zapisz w tabeli 8.

    Wzór 4: Pzł = 4000 · 0,0145 = 58 MPa. Wzór 5: Pd = 58 + 1,0 · 4000 / 1000 = 62 MPa - tyle ma wynosić ciśnienie słupa płuczki na dnie, żeby z zapasem przewyższało złożowe.

    Dokument po tym kroku
  16. Krok 16: Gęstość płuczki

    Kryteria:

    R.3.4 gęstość płuczki wiertniczej do wiercenia ostatniej sekcji otworu,ρ pł : wynik obliczeń zawiera się w przedziale od 1550 kg/m3 do 1580 kg/m3

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Zaprojektuj gęstość płuczki wiertniczej do wiercenia ostatniej sekcji otworu, przy założeniu, że gradient ciśnienia złożowego w interwale całej sekcji jest stały i wynosi Gzł = 0,145 MPa/10 m. Do obliczeń gęstości płuczki wiertniczej przyjmij wartość jednostkowego naddatku ciśnienia hydrostatycznego płuczki nad ciśnieniem złożowym równą s = 1,0 MPa/1000 m. Dane do projektu i wyniki obliczeń zapisz w tabeli 8.

    Ze wzoru 6 dla Ph = Pd: ρpł = 62 / (10 · 4000 · 10⁻⁶) = 1 550 kg/m³ (z dokładnością do 1 kg/m³).

    Dokument po tym kroku
  17. Etap 4: Tabela 9. Zabezpieczenie wylotu otworu

    Kroki 17-19 · po tym etapie masz 28 z 28 kryteriów (pkt)

    Krok 17: Klasa zagrożenia erupcyjnego

    Kryteria:

    R.4.1 zaliczenie otworu do klasy zagrożenia erupcyjnego: A lub klasa A

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Korzystając z wybranych przepisów prawa zamieszczonych w tabeli 4, określ sposób zabezpieczenia wylotu otworu wiertniczego przed rozpoczęciem wiercenia ostatniej sekcji otworu. W otworze nie przewiduje się występowania siarkowodoru. Kryteria i warunki doboru sposobu zabezpieczenia wylotu otworu wiertniczego zapisz w tabeli 9.

    Gradient 0,145 MPa/10 m jest większy niż 0,13 MPa/10 m, więc według § 35 ust. 3 pkt 2 otwór należy do klasy A zagrożenia erupcyjnego (klasa B dotyczy gradientu nie większego niż 0,13 MPa/10 m).

    Dokument po tym kroku
  18. Krok 18: Kategoria zagrożenia siarkowodorowego

    Kryteria:

    R.4.2 zaliczenie otworu do kategorii zagrożenia siarkowodorowego: brak lub "-" lub pozostawił pustą komórkę

    ok. 1 min
    Polecenie z arkusza

    Korzystając z wybranych przepisów prawa zamieszczonych w tabeli 4, określ sposób zabezpieczenia wylotu otworu wiertniczego przed rozpoczęciem wiercenia ostatniej sekcji otworu. W otworze nie przewiduje się występowania siarkowodoru. Kryteria i warunki doboru sposobu zabezpieczenia wylotu otworu wiertniczego zapisz w tabeli 9.

    Polecenie mówi, że siarkowodoru się nie przewiduje - otwór nie ma kategorii zagrożenia siarkowodorowego: brak (klucz przyjmuje też „-” albo pustą komórkę).

    Dokument po tym kroku
  19. Krok 19: Liczba i rodzaj zamknięć głowic

    Kryteria: , ,

    R.4.3 całkowita liczba zamknięć głowic przeciwerupcyjnych: 4

    R.4.4 liczba zamknięć szczękowych: 3

    R.4.5 liczba zamknięć uniwersalnych: 1

    ok. 2 min
    Polecenie z arkusza

    Korzystając z wybranych przepisów prawa zamieszczonych w tabeli 4, określ sposób zabezpieczenia wylotu otworu wiertniczego przed rozpoczęciem wiercenia ostatniej sekcji otworu. W otworze nie przewiduje się występowania siarkowodoru. Kryteria i warunki doboru sposobu zabezpieczenia wylotu otworu wiertniczego zapisz w tabeli 9.

    § 75 ust. 1: w klasie A wylot otworu wyposaża się w głowicę z co najmniej czterema zamknięciami, z których jedno jest uniwersalne - pozostałe 3 to zamknięcia szczękowe.

    Typowe błędy

    Trzy zamknięcia z § 75 ust. 2 - ten przypadek dotyczy klasy B.

    Dokument po tym kroku

Podgląd

To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.

Autor rozwiązania: . Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.