GIW.13-01-24.01-SGStyczeń 2024 · 19 kroków · ok. 32 min · 28 kryteriów z klucza
Rozwiązanie krok po kroku: Dobór urządzenia wiertniczego
Firma ma wywiercić otwór badawczy do 4000 m o konstrukcji z tabeli 1. Trzeba wybrać z trzech urządzeń to, które bezpiecznie udźwignie najcięższą kolumnę - rury okładzinowe 9 5/8" do 3110 m - z zapasem 50%, policzyć pojemność otworu po odwierceniu i na tej podstawie liczbę zbiorników płuczkowych, zaprojektować gęstość płuczki do ostatniej sekcji 8 1/2" i dobrać głowice przeciwerupcyjne według przepisów z tabeli 4.
Model „d”, czyli dokumentacja na papierze. Zdający wpisuje ręcznie dane i wyniki obliczeń do tabel wydrukowanych w arkuszu. W podglądzie tłem jest strona arkusza, wpisy zdającego są granatowe i odręczne, a pola wpisane w bieżącym kroku są podświetlone na żółto. Kolejność kroków idzie za kolejnością tabel i rysunków w arkuszu, a w obrębie jednej tabeli - za kryteriami klucza. W polach „Miejsce na obliczenia” są zapisane rachunki - klucz ich nie ocenia, ale pokazują, skąd bierze się każda liczba.
Przepisy w tabeli 4 (klasa zagrożenia erupcyjnego i liczba zamknięć głowic) są wydrukowane w arkuszu - rozwiązanie korzysta wyłącznie z nich. Wiedzą ogólną jest tylko to, że o udźwigu urządzenia decyduje najsłabszy z podzespołów przenoszących obciążenie z haka (tu wieżomaszt) - klucz przyjmuje zarówno udźwig wieżomasztu, jak i haka, a uzasadnienie oparte na wieżomaszcie wprost.
Dane. Wszystkie liczby pochodzą z treści zadania i tabel arkusza CKE. Każdy wynik jest w skrypcie policzony z tych danych i porównany z kluczem oceniania, a każda wpisana nazwa - z tekstem kryterium. Tam, gdzie klucz przyjmuje kilka zapisów, w kroku jest to zaznaczone.
To jedno z możliwych rozwiązań: kolejność wypełniania tabel jest dowolna, liczy się zapis w ocenianych polach.
Jak liczą się punkty. Klucz ma 28 kryteriów w 4 rezultatach, każde za 1 punkt. Próg zdania części praktycznej to 75%, czyli 21 punktów - można stracić 7 kryteriów i nadal zdać.
Suwak i strzałki obok niego - albo ←→ na klawiaturze - przechodzą krok po kroku; wyjaśnienie i podgląd zmieniają się razem z krokiem.
Lista „Etap” przenosi od razu do wybranego etapu.
„Rozwiązuję samodzielnie” chowa rozwiązanie kroku - najpierw własna próba, potem odsłonięcie.
„Tryb prezentacji” pokazuje same kroki, bez menu strony - na rzutnik.
Etap 1: Tabela 6. Dobór urządzenia wiertniczego
Kroki 1-7 · po tym etapie masz 9 z 28 kryteriów (pkt)
Krok 1: Dane kolumny rur 9 5/8"
Kryteria: ,
R.1.1 długość kolumny rur okładzinowych, L : 3110 m
R.1.2 masa jednostkowa rur okładzinowych, m j : 64,73 kg/m
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Spośród dostępnych urządzeń wiertniczych, dobierz urządzenie, które można zastosować do wiercenia, przyjmując że największe spodziewane obciążenie na haku wiertniczym wystąpi podczas zapuszczania kolumny rur okładzinowych 9⅝”, a udźwig urządzenia powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku. W obliczeniach uwzględnij wyporność płuczki wiertniczej, której projektowana gęstość w rozpatrywanym interwale wynosi ρpł = 1,25 g/cm3. Wyniki obliczeń i wybór urządzenia wraz z uzasadnieniem zapisz w tabeli 6.
Z tabeli 1, wiersz rur 9 5/8": interwał zarurowania 0-3110 m, czyli długość kolumny 3110 m, i masa jednostkowa 64,73 kg/m. To najcięższa kolumna, jaka zawiśnie na haku - rury 7" są lżejsze (43,14 kg/m), mimo że sięgają głębiej.
Typowe błędy
Długość 4000 m albo masa rur 7" - polecenie mówi wprost o kolumnie 9 5/8".
Dokument po tym kroku
Krok 2: Gęstość płuczki i współczynnik wyporności
Kryteria: ,
R.1.3 gęstość płuczki wiertniczej, ρ pł : 1250 kg/m3
R.1.4 współczynnik wyporności płuczki wiertniczej, Kw: wynik zawiera się w przedziałe 0,840- 0,841
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Spośród dostępnych urządzeń wiertniczych, dobierz urządzenie, które można zastosować do wiercenia, przyjmując że największe spodziewane obciążenie na haku wiertniczym wystąpi podczas zapuszczania kolumny rur okładzinowych 9⅝”, a udźwig urządzenia powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku. W obliczeniach uwzględnij wyporność płuczki wiertniczej, której projektowana gęstość w rozpatrywanym interwale wynosi ρpł = 1,25 g/cm3. Wyniki obliczeń i wybór urządzenia wraz z uzasadnieniem zapisz w tabeli 6.
ρpł = 1,25 g/cm³ = 1250 kg/m³, gęstość stali z tabeli 5: 7850 kg/m³. Wzór 2: Kw = 1 - 1250 / 7850 = 0,8408, czyli 0,841 z dokładnością do 0,001. Rury zanurzone w płuczce „ważą” mniej o ciężar wypartej płuczki.
Dokument po tym kroku
Krok 3: Maksymalne obciążenie na haku
Kryteria:
R.1.5 maksymalne spodziewane obciążenie na haku wiertniczym podczas rurowania kolumną rur 9 5/8”, Q : wynik obliczeń zawiera się w przedziale od 1660,85 kN do 1693,02 kN
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Spośród dostępnych urządzeń wiertniczych, dobierz urządzenie, które można zastosować do wiercenia, przyjmując że największe spodziewane obciążenie na haku wiertniczym wystąpi podczas zapuszczania kolumny rur okładzinowych 9⅝”, a udźwig urządzenia powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku. W obliczeniach uwzględnij wyporność płuczki wiertniczej, której projektowana gęstość w rozpatrywanym interwale wynosi ρpł = 1,25 g/cm3. Wyniki obliczeń i wybór urządzenia wraz z uzasadnieniem zapisz w tabeli 6.
Wzór 1: Q = 64,73 · 3110 · 10 · 0,841 = 1 693 019,6 N, czyli 1 693,02 kN (z dokładnością do 0,01 kN).
Typowe błędy
Pominięcie Kw (wynik 2013,10 kN) albo wynik w niutonach w kolumnie z jednostką kN.
Dokument po tym kroku
Krok 4: Minimalny udźwig urządzenia
Kryteria:
R.1.6 minimalny obliczony udźwig urządzenia wiertniczego, Q u : wynik obliczeń zawiera się w przedziale od 2491,28 kN do 2539,53 kN
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Spośród dostępnych urządzeń wiertniczych, dobierz urządzenie, które można zastosować do wiercenia, przyjmując że największe spodziewane obciążenie na haku wiertniczym wystąpi podczas zapuszczania kolumny rur okładzinowych 9⅝”, a udźwig urządzenia powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku. W obliczeniach uwzględnij wyporność płuczki wiertniczej, której projektowana gęstość w rozpatrywanym interwale wynosi ρpł = 1,25 g/cm3. Wyniki obliczeń i wybór urządzenia wraz z uzasadnieniem zapisz w tabeli 6.
Udźwig ma być co najmniej o 50% większy od Q: Qu = 1,5 · 1 693,02 = 2 539,53 kN.
Dokument po tym kroku
Krok 5: Typ urządzenia
Kryteria:
R.1.7 typ urządzenia: IRI-1200
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Spośród dostępnych urządzeń wiertniczych, dobierz urządzenie, które można zastosować do wiercenia, przyjmując że największe spodziewane obciążenie na haku wiertniczym wystąpi podczas zapuszczania kolumny rur okładzinowych 9⅝”, a udźwig urządzenia powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku. W obliczeniach uwzględnij wyporność płuczki wiertniczej, której projektowana gęstość w rozpatrywanym interwale wynosi ρpł = 1,25 g/cm3. Wyniki obliczeń i wybór urządzenia wraz z uzasadnieniem zapisz w tabeli 6.
Tabela 2, wiersz „Udźwig” masztu: IRI-750 - 1304,3 kN, SKYTOP TR 800 - 1824,0 kN, IRI-1200 - 2991,0 kN. Tylko IRI-1200 przekracza 2 539,53 kN (pozostałe nie mają nawet udźwigu równego Q).
Dokument po tym kroku
Krok 6: Udźwig na haku wybranego urządzenia
Kryteria:
R.1.8 udźwig na haku (urządzenia IRI-1200): 2991 kN lub 3530,4 KN
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Spośród dostępnych urządzeń wiertniczych, dobierz urządzenie, które można zastosować do wiercenia, przyjmując że największe spodziewane obciążenie na haku wiertniczym wystąpi podczas zapuszczania kolumny rur okładzinowych 9⅝”, a udźwig urządzenia powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku. W obliczeniach uwzględnij wyporność płuczki wiertniczej, której projektowana gęstość w rozpatrywanym interwale wynosi ρpł = 1,25 g/cm3. Wyniki obliczeń i wybór urządzenia wraz z uzasadnieniem zapisz w tabeli 6.
W IRI-1200 hak wiertniczy i wielokrążek mają udźwig 3530,4 kN, ale obciążenie z haka przechodzi przez linę na wieżomaszt o udźwigu 2991 kN - to on ogranicza urządzenie (wiedza ogólna). Klucz przyjmuje obie wartości: 2991 kN i 3530,4 kN.
Dokument po tym kroku
Krok 7: Uzasadnienie wyboru
Kryteria:
R.1.9 uzasadnienie wyboru urządzenia: udźwig urządzenia IRI-1200, odnoszony do wieżomasztu wynosi Q IRI-1200 = 2991,0 kN i jest większy od minimalnego obliczonego udźwigu urządzenia Q u a pozostałe urządzenia mają zbyt mały udźwig lub zapisał uzasadnienie o tożsamym znaczeniu
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Spośród dostępnych urządzeń wiertniczych, dobierz urządzenie, które można zastosować do wiercenia, przyjmując że największe spodziewane obciążenie na haku wiertniczym wystąpi podczas zapuszczania kolumny rur okładzinowych 9⅝”, a udźwig urządzenia powinien być co najmniej o 50% większy od maksymalnego spodziewanego ciężaru na haku. W obliczeniach uwzględnij wyporność płuczki wiertniczej, której projektowana gęstość w rozpatrywanym interwale wynosi ρpł = 1,25 g/cm3. Wyniki obliczeń i wybór urządzenia wraz z uzasadnieniem zapisz w tabeli 6.
Uzasadnienie porównuje udźwig wybranego urządzenia z wymaganym i mówi, dlaczego odpadają pozostałe - wtedy jest pełne.
Typowe błędy
Samo „bo ma największy udźwig” bez porównania z Qu - to ocena innego rodzaju niż wymagana.
Dokument po tym kroku
Etap 2: Tabela 7. Pojemność systemu płuczkowego
Kroki 8-13 · po tym etapie masz 19 z 28 kryteriów (pkt)
Krok 8: Otwór orurowany - rury 9 5/8"
Kryteria: ,
R.2.1 średnica kolumny rur okładzinowych: 9 5/8"
R.2.2 jednostkowa pojemność wewnętrzna rur, v jr : 38,84 l/m
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Oblicz całkowitą pojemność otworu wiertniczego (bez przewodu), po uzyskaniu końcowej głębokości wiercenia i na tej podstawie określ liczbę zbiorników płuczkowych, które muszą wchodzić w skład systemu płuczkowego wybranego urządzenia wiertniczego. Z uwagi na badawczy charakter planowanego do wiercenia otworu, minimalna pojemność systemu płuczkowego powinna być dwukrotnie większa od całkowitej pojemności otworu. Do obliczeń przyjmij nominalną średnicę ostatniej sekcji otworu wiertniczego oraz aktywną pojemność jednego zbiornika płuczkowego Vz = 55 m3. Wyniki obliczeń zapisz w tabeli 7.
Po odwierceniu do 4000 m (przed zapuszczeniem rur 7") otwór jest orurowany kolumną 9 5/8" do 3110 m. Jej pojemność wewnętrzna z tabeli 1: 38,84 l/m.
Typowe błędy
Pojemność rur 7" (19,38 l/m) - na końcowej głębokości tych rur w otworze jeszcze nie ma.
Dokument po tym kroku
Krok 9: Objętość w rurach okładzinowych
Kryteria:
R.2.3 objętość w rurach okładzinowych, Vr : wynik obliczeń zawiera się w przedziale od 120,7 m3 do 121,0 m3 lub zapisał wynik wyrażony w litrach
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Oblicz całkowitą pojemność otworu wiertniczego (bez przewodu), po uzyskaniu końcowej głębokości wiercenia i na tej podstawie określ liczbę zbiorników płuczkowych, które muszą wchodzić w skład systemu płuczkowego wybranego urządzenia wiertniczego. Z uwagi na badawczy charakter planowanego do wiercenia otworu, minimalna pojemność systemu płuczkowego powinna być dwukrotnie większa od całkowitej pojemności otworu. Do obliczeń przyjmij nominalną średnicę ostatniej sekcji otworu wiertniczego oraz aktywną pojemność jednego zbiornika płuczkowego Vz = 55 m3. Wyniki obliczeń zapisz w tabeli 7.
Wzór 3: Vr = 38,84 · 3110 = 120 792 l, czyli 120,8 m³.
Dokument po tym kroku
Krok 10: Otwór nieorurowany - sekcja 8 1/2"
Kryteria: , ,
R.2.4 średnica otworu: 8 1/2"
R.2.5 długość otworu nieorurowanego, L o : 890 m
R.2.6 pojemność jednostkowa otworu nieorurowanego, v jo : 36,6 l/m
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Oblicz całkowitą pojemność otworu wiertniczego (bez przewodu), po uzyskaniu końcowej głębokości wiercenia i na tej podstawie określ liczbę zbiorników płuczkowych, które muszą wchodzić w skład systemu płuczkowego wybranego urządzenia wiertniczego. Z uwagi na badawczy charakter planowanego do wiercenia otworu, minimalna pojemność systemu płuczkowego powinna być dwukrotnie większa od całkowitej pojemności otworu. Do obliczeń przyjmij nominalną średnicę ostatniej sekcji otworu wiertniczego oraz aktywną pojemność jednego zbiornika płuczkowego Vz = 55 m3. Wyniki obliczeń zapisz w tabeli 7.
Pod butem rur 9 5/8" zostaje goły otwór wiercony świdrem 8 1/2" od 3110 do 4000 m - 890 m. Pojemność jednostkowa z tabeli 3 (świdry): 36,6 l/m - z dokładnością do 0,01 l/m 36,60 l/m (klucz zapisuje 36,6).
Dokument po tym kroku
Krok 11: Objętość w otworze nieorurowanym
Kryteria:
R.2.7 objętość w otworze nieorurowanym, Vo : wynik obliczeń zawiera się w przedziale od 32,5 m3 do 32,6 m3
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Oblicz całkowitą pojemność otworu wiertniczego (bez przewodu), po uzyskaniu końcowej głębokości wiercenia i na tej podstawie określ liczbę zbiorników płuczkowych, które muszą wchodzić w skład systemu płuczkowego wybranego urządzenia wiertniczego. Z uwagi na badawczy charakter planowanego do wiercenia otworu, minimalna pojemność systemu płuczkowego powinna być dwukrotnie większa od całkowitej pojemności otworu. Do obliczeń przyjmij nominalną średnicę ostatniej sekcji otworu wiertniczego oraz aktywną pojemność jednego zbiornika płuczkowego Vz = 55 m3. Wyniki obliczeń zapisz w tabeli 7.
Vo = 36,60 · 890 = 32 574 l, czyli 32,6 m³.
Dokument po tym kroku
Krok 12: Pojemność otworu i minimalna pojemność systemu
Kryteria: ,
R.2.8 całkowita pojemność otworu wiertniczego, V : wynik obliczeń zawiera się w przedziale od 153,2 m3 do 153,6 m3 lub zapisał wynik wyrażony w litrach lub zapisał wynik uwzględniający wcześniejsze obliczenia z R.2.3 i R.2.7
R.2.9 minimalna pojemność systemu płuczkowego urządzenia wiertniczego, Vs: wynik obliczeń zawiera się w przedziale od 306,4 m3 do 307,2 m3 lub zapisał wynik wyrażony w litrach lub zapisał wynik uwzględniający wcześniejsze obliczenia z R.2.8
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Oblicz całkowitą pojemność otworu wiertniczego (bez przewodu), po uzyskaniu końcowej głębokości wiercenia i na tej podstawie określ liczbę zbiorników płuczkowych, które muszą wchodzić w skład systemu płuczkowego wybranego urządzenia wiertniczego. Z uwagi na badawczy charakter planowanego do wiercenia otworu, minimalna pojemność systemu płuczkowego powinna być dwukrotnie większa od całkowitej pojemności otworu. Do obliczeń przyjmij nominalną średnicę ostatniej sekcji otworu wiertniczego oraz aktywną pojemność jednego zbiornika płuczkowego Vz = 55 m3. Wyniki obliczeń zapisz w tabeli 7.
V = 120,8 + 32,6 = 153,4 m³. Otwór badawczy wymaga systemu płuczkowego dwukrotnie większego: Vs = 2 · 153,4 = 306,8 m³.
Dokument po tym kroku
Krok 13: Liczba zbiorników płuczkowych
Kryteria:
R.2.10 wymagana liczba zbiorników systemu płuczkowego, n: 6 lub zapisał wynik uwzględniający wcześniesze obliczenia z R.2.9
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Oblicz całkowitą pojemność otworu wiertniczego (bez przewodu), po uzyskaniu końcowej głębokości wiercenia i na tej podstawie określ liczbę zbiorników płuczkowych, które muszą wchodzić w skład systemu płuczkowego wybranego urządzenia wiertniczego. Z uwagi na badawczy charakter planowanego do wiercenia otworu, minimalna pojemność systemu płuczkowego powinna być dwukrotnie większa od całkowitej pojemności otworu. Do obliczeń przyjmij nominalną średnicę ostatniej sekcji otworu wiertniczego oraz aktywną pojemność jednego zbiornika płuczkowego Vz = 55 m3. Wyniki obliczeń zapisz w tabeli 7.
Aktywna pojemność zbiornika z polecenia: 55 m³. n = 306,8 / 55 = 5,58 - zbiorników nie dzieli się, więc 6.
Typowe błędy
Zaokrąglenie 5,58 w dół do 5 - system miałby tylko 275 m³.
Dokument po tym kroku
Etap 3: Tabela 8. Gęstość płuczki do ostatniej sekcji
Kroki 14-16 · po tym etapie masz 23 z 28 kryteriów (pkt)
Krok 14: Dane do projektu płuczki
Kryteria: ,
R.3.1 interwał wiercenia: 3110 - 4000 m lub 890 m
R.3.2 gradient ciśnienia złożowego, G zł : 0,0145 MPa/m lub 0,145 MPa/10 m
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Zaprojektuj gęstość płuczki wiertniczej do wiercenia ostatniej sekcji otworu, przy założeniu, że gradient ciśnienia złożowego w interwale całej sekcji jest stały i wynosi Gzł = 0,145 MPa/10 m. Do obliczeń gęstości płuczki wiertniczej przyjmij wartość jednostkowego naddatku ciśnienia hydrostatycznego płuczki nad ciśnieniem złożowym równą s = 1,0 MPa/1000 m. Dane do projektu i wyniki obliczeń zapisz w tabeli 8.
Ostatnia sekcja to otwór 8 1/2" w interwale 3110 - 4000 m, głębokość końcowa 4000 m. Tabela 8 wymaga gradientu w MPa/m: 0,145 MPa/10 m = 0,0145 MPa/m. Naddatek s = 1,0 MPa/1000 m z polecenia.
Typowe błędy
Przepisanie 0,145 w kolumnie z jednostką MPa/m - dziesięciokrotny błąd w dalszych obliczeniach.
Dokument po tym kroku
Krok 15: Ciśnienie złożowe i denne
Kryteria:
R.3.3 ciśnienie złożowe w głębokości końcowej otworu, P zł : 58 MPa
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Zaprojektuj gęstość płuczki wiertniczej do wiercenia ostatniej sekcji otworu, przy założeniu, że gradient ciśnienia złożowego w interwale całej sekcji jest stały i wynosi Gzł = 0,145 MPa/10 m. Do obliczeń gęstości płuczki wiertniczej przyjmij wartość jednostkowego naddatku ciśnienia hydrostatycznego płuczki nad ciśnieniem złożowym równą s = 1,0 MPa/1000 m. Dane do projektu i wyniki obliczeń zapisz w tabeli 8.
Wzór 4: Pzł = 4000 · 0,0145 = 58 MPa. Wzór 5: Pd = 58 + 1,0 · 4000 / 1000 = 62 MPa - tyle ma wynosić ciśnienie słupa płuczki na dnie, żeby z zapasem przewyższało złożowe.
Dokument po tym kroku
Krok 16: Gęstość płuczki
Kryteria:
R.3.4 gęstość płuczki wiertniczej do wiercenia ostatniej sekcji otworu,ρ pł : wynik obliczeń zawiera się w przedziale od 1550 kg/m3 do 1580 kg/m3
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Zaprojektuj gęstość płuczki wiertniczej do wiercenia ostatniej sekcji otworu, przy założeniu, że gradient ciśnienia złożowego w interwale całej sekcji jest stały i wynosi Gzł = 0,145 MPa/10 m. Do obliczeń gęstości płuczki wiertniczej przyjmij wartość jednostkowego naddatku ciśnienia hydrostatycznego płuczki nad ciśnieniem złożowym równą s = 1,0 MPa/1000 m. Dane do projektu i wyniki obliczeń zapisz w tabeli 8.
Ze wzoru 6 dla Ph = Pd: ρpł = 62 / (10 · 4000 · 10⁻⁶) = 1 550 kg/m³ (z dokładnością do 1 kg/m³).
Dokument po tym kroku
Etap 4: Tabela 9. Zabezpieczenie wylotu otworu
Kroki 17-19 · po tym etapie masz 28 z 28 kryteriów (pkt)
Krok 17: Klasa zagrożenia erupcyjnego
Kryteria:
R.4.1 zaliczenie otworu do klasy zagrożenia erupcyjnego: A lub klasa A
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Korzystając z wybranych przepisów prawa zamieszczonych w tabeli 4, określ sposób zabezpieczenia wylotu otworu wiertniczego przed rozpoczęciem wiercenia ostatniej sekcji otworu. W otworze nie przewiduje się występowania siarkowodoru. Kryteria i warunki doboru sposobu zabezpieczenia wylotu otworu wiertniczego zapisz w tabeli 9.
Gradient 0,145 MPa/10 m jest większy niż 0,13 MPa/10 m, więc według § 35 ust. 3 pkt 2 otwór należy do klasy A zagrożenia erupcyjnego (klasa B dotyczy gradientu nie większego niż 0,13 MPa/10 m).
Dokument po tym kroku
Krok 18: Kategoria zagrożenia siarkowodorowego
Kryteria:
R.4.2 zaliczenie otworu do kategorii zagrożenia siarkowodorowego: brak lub "-" lub pozostawił pustą komórkę
ok. 1 min
Polecenie z arkusza
Korzystając z wybranych przepisów prawa zamieszczonych w tabeli 4, określ sposób zabezpieczenia wylotu otworu wiertniczego przed rozpoczęciem wiercenia ostatniej sekcji otworu. W otworze nie przewiduje się występowania siarkowodoru. Kryteria i warunki doboru sposobu zabezpieczenia wylotu otworu wiertniczego zapisz w tabeli 9.
Polecenie mówi, że siarkowodoru się nie przewiduje - otwór nie ma kategorii zagrożenia siarkowodorowego: brak (klucz przyjmuje też „-” albo pustą komórkę).
Dokument po tym kroku
Krok 19: Liczba i rodzaj zamknięć głowic
Kryteria: , ,
R.4.3 całkowita liczba zamknięć głowic przeciwerupcyjnych: 4
R.4.4 liczba zamknięć szczękowych: 3
R.4.5 liczba zamknięć uniwersalnych: 1
ok. 2 min
Polecenie z arkusza
Korzystając z wybranych przepisów prawa zamieszczonych w tabeli 4, określ sposób zabezpieczenia wylotu otworu wiertniczego przed rozpoczęciem wiercenia ostatniej sekcji otworu. W otworze nie przewiduje się występowania siarkowodoru. Kryteria i warunki doboru sposobu zabezpieczenia wylotu otworu wiertniczego zapisz w tabeli 9.
§ 75 ust. 1: w klasie A wylot otworu wyposaża się w głowicę z co najmniej czterema zamknięciami, z których jedno jest uniwersalne - pozostałe 3 to zamknięcia szczękowe.
Typowe błędy
Trzy zamknięcia z § 75 ust. 2 - ten przypadek dotyczy klasy B.
Dokument po tym kroku
Podgląd
Symulacja ekranu w przeglądarce - w Android Studio / Visual Studio wygląd może się nieco różnić.
To jedno z możliwych rozwiązań. Egzaminator ocenia spełnienie kryteriów z klucza odpowiedzi, a nie zgodność z tym rozwiązaniem - inna, poprawna droga też daje punkty.
Autor rozwiązania: Bartosz Bryniarski. Licencja CC BY-NC 4.0 - kopiowanie i przeróbki do celów niekomercyjnych, z podaniem autora i źródła (link do tej strony) (zasady wykorzystania). Treść arkusza i klucza oceniania pochodzi z CKE.